God is overal. Alles is genade. Je moet het wel willen zien! En daarna laat God een weg aan je zien die je met Hem kunt gaan. Zo is het bij mij gegaan. Ik heb het opgeschreven in een verhaal: On the crossroads; ik sta op een kruispunt en ik mag kiezen, ga ik linksaf of toch rechtsaf?
Deel 1
Van de Sociale Academie ‘de Dommel’ in het Brabantse Eindhoven naar het Limburgse Grootseminarie ‘Rolduc’ te Kerkrade
Lang geleden, in de bruisende jaren 70, bevond zich langs de oevers van de schilderachtige rivier De Dommel een academie tevens genaamd De Dommel. Deze bijzondere school was doordrenkt van een revolutionair gedachtengoed en droeg trots een communistische kleur. Studenten kwamen van heinde en ver om zich onder te dompelen in deze unieke academische omgeving.
In die tijd was ik een jonge pacifist die me volledig inzette voor het ideaal van een rechtvaardige samenleving. Ik koos ervoor om mijn opleiding te volgen aan de Sociale Academie de Dommel, geïnspireerd door het radicale gedachtengoed dat daar werd aangehangen. De school was een broeinest van idealisme, waar jonge geesten de wereld wilden veranderen.
De academie was gehuisvest in een statig gebouw, met grote ramen die uitkeken op de kabbelende wateren van De Dommel. Het was een inspirerende plek, waar creativiteit en intellect samensmolten. Maar zoals dat gaat in het leven, veranderen dingen soms onverwacht.
Sommige studenten van De Dommel overwogen of het gedachtengoed dat ze aanhingen nog steeds de juiste koers was. Sommigen van ons, waaronder ikzelf, begonnen te twijfelen aan de levensvatbaarheid van het communistische ideaal. We realiseerden ons dat er andere manieren waren om de wereld te veranderen, en dat sommige idealen misschien beter pasten bij andere academies.
Een van die academies was de sociale academie De Elzent, gelegen midden in de stad, omgeven door veel groen en nabij een rustig park. Het was een plek waar mensen met een hart voor de samenleving elkaar ontmoetten en nieuwe wegen naar verandering verkenden. Ik begon te verlangen naar deze nieuwe omgeving, waar ik mijn idealen kon herdefiniëren en nieuwe inspiratie kon opdoen…
Deel 2
Na mijn tijd op de Sociale Academie De Dommel en mijn groei tot mensenmens, vond er een onverwachte wending plaats in mijn pad door het het leven (* zie voetnoot).
(*) Voetnoot
- Op een stralende dag in maart begonnen Frank en ik aan een buitengewoon avontuur: te voet en al liftend reisden we naar het prachtige bedevaartsoord Lourdes. Het was een innerlijke roepstem die me zei: “Kom naar Mij in Lourdes.”
- Terwijl we onderweg waren, doorkruisten we schilderachtige landschappen, ontmoetten we bijzondere mensen en beleefden we onvergetelijke momenten. Elke stap bracht ons dichter bij onze bestemming, maar ook dichter bij het vinden van onszelf.
- Toen we eindelijk aankwamen in Lourdes, voelde ik een diepe verbondenheid met de plek. Het was alsof de aanwezigheid van Maria in de lucht hing. Het was op dat moment, omringd door de serene sfeer van Lourdes, dat ik een belangrijke beslissing nam die mijn leven zou veranderen.
- Ik voelde in mijn hart dat mijn roeping tot dienstbaarheid een nieuwe richting had gekregen. Niet langer zou ik me richten op het zijn van een maatschappelijk werker, maar in plaats daarvan voelde ik een diep verlangen om priester te worden.
- Deze beslissing was niet lichtzinnig genomen, maar eerder het resultaat van een innerlijke transformatie die zich had voltrokken tijdens onze reis naar Lourdes. De ontmoetingen onderweg, de momenten van introspectie en de bijzondere verbinding die ik voelde met Gods liefde, hadden me doen inzien dat ik een een nieuwe richting nodig had.
- De reis naar Lourdes was een keerpunt in mijn leven, waar ik mijn pad met hernieuwde energie en vastberadenheid voortzette. Ik leerde dat verandering nodig was om trouw te blijven aan mezelf en mijn diepste drijfveren en overtuigingen.
In plaats van over te stappen naar de Sociale Academie De Elzent, werd ik aangetrokken tot een compleet andere omgeving: het instituut Rolduc, een eerbiedwaardige plek voor de priesteropleiding.
Hoewel deze keuze voor velen misschien verrassend leek, voelde het voor mij als een natuurlijke volgende stap. De waarden van compassie, dienstbaarheid en het streven naar een rechtvaardige samenleving die ik had ontwikkeld op de De Dommel, vonden een nieuw kader binnen de context van spirituele groei en het begeleiden van anderen.
Rolduc, met zijn oude kloostergebouwen en serene omgeving, bood een ruimte voor contemplatie en verdieping. Hier kon ik mijn verlangen om mensen te helpen en een positieve impact te hebben op hun levens verder ontwikkelen. Ik dompelde me onder in theologische studies, filosofische discussies en pastorale trainingen, en ontdekte nieuwe manieren om mijn medemens van dienst te zijn.
Op Rolduc leerde ik over de kracht van spiritualiteit en het belang van empathie bij het begeleiden van anderen. Ik begon te begrijpen hoe het cultiveren van de innerlijke wereld, het versterken van de relatie met het goddelijke en het ontwikkelen van een dieper begrip van het menselijk lijden allemaal samenkomen in de persoon van een priester. Het was een weg van geestelijk groei en het vinden van betekenis in dienstbaarheid.
Ik ontmoette medestudenten met verschillende achtergronden en levensverhalen, en we deelden onze inzichten en ervaringen om samen te groeien. Mijn ervaringen op De Dommel bleken van onschatbare waarde te zijn, omdat ik geleerd had hoe ik verbinding kon maken met anderen, naar hen kon luisteren en hen kon ondersteunen in hun zoektocht naar betekenis en geestelijke vervulling.
Terwijl ik mijn studie voortzette, ontwikkelde ik me tot een priester die gericht was op de behoeften van de mensen om me heen. Mijn tijd op de academie De Dommel had me geleerd om te geloven in de kracht van gemeenschap en de waarde van menselijke relaties. Dit zou de kern worden van mijn pastorale inzet: het begeleiden van anderen op hun levenspad, hen helpen bij het vinden van hoop, troost en betekenis in moeilijke tijden.
Hoewel de reis van De Dommel naar Rolduc misschien onverwacht leek, ontdekte ik dat het een organische evolutie was in mijn persoonlijke groei en mijn verlangen om anderen te dienen.
Op Rolduc vond ik een nieuwe gemeenschap van gelijkgestemde individuen, medestudenten en docenten die samenwerkten om ons begrip van spiritualiteit en onze pastorale vaardigheden te verdiepen. We deelden onze persoonlijke ervaringen, worstelingen en triomfen, en vonden steun en inspiratie bij elkaar. De academie Dommel werd een waardevolle basis waarop ik voortbouwde, terwijl ik me richtte op het dienen van anderen in een geestelijke context.
Deel 3
Er kwam een teleurstellende wending tijdens de opleiding op weg naar het priesterschap. Ondanks mijn enthousiasme tijdens de studie kwamen er struikelblokken op mijn pad in de vorm van de vakken ‘liturgie’ en ‘kerkgeschiedenis’. Deze vakken bleken uitdagend en vereisten veel studie.
Door de moeilijkheden die ik ondervond bij het behalen van voldoende resultaten, moest ik meerdere hertentamens afleggen. Het herhalen van de studiematerialen en het opnieuw bestuderen van de onderwerpen kostte veel tijd en energie. Ondanks mijn inspanningen slaagde ik er niet in om aan de vereisten te voldoen en besefte ik uiteindelijk dat ik mijn opleiding niet kon voortzetten.
Het was een ontmoedigende beslissing om te stoppen met de opleiding vanwege deze struikelblokken. Het voelde als een persoonlijke nederlaag, omdat ik zo’n sterke band had ontwikkeld met de studenten en docenten van het Grootseminarie Rolduc.
Hoewel de teleurstelling van het stoppen met de opleiding aan het Grootseminarie Rolduc aanvankelijk moeilijk te verwerken was, besefte ik al snel dat het slechts een obstakel was op mijn verdere weg door het leven.
Het Grootseminarie zal altijd een speciale plaats in mijn hart hebben vanwege de betekenisvolle ervaringen die ik daar heb opgedaan. Hoewel het jammer is dat ik mijn opleiding niet heb kunnen voltooien, ben ik dankbaar voor de kennis en inzichten die ik heb verworven en voor de mensen die mijn pad hebben gekruist.
Mijn tijd op het Grootseminarie Rolduc en de struikelblokken die ik tegenkwam, vormden slechts één hoofdstuk op mijn reis door het leven. Ze hebben me geholpen om te groeien, veerkracht te ontwikkelen en nieuwe wegen te verkennen. Hoewel ik jammer genoeg moest stoppen met de opleiding, ben ik nog steeds vastberaden om anderen van dienst te zijn in een geestelijke context. Ik besloot mijn zoektocht voort te zetten en nieuwe manieren te ontdekken om mijn roeping te vervullen.
Deel 4
Ik begon zelfstandig te studeren en te lezen over onderwerpen die me interesseerden, zoals spiritualiteit, pastorale zorg en filosofie. Ik ontdekte nieuwe perspectieven en inzichten die mijn begrip van het geestelijk leven verdiepten. Daarnaast bleef ik mezelf ontwikkelen en bijscholen op het gebied van liturgie en kerkgeschiedenis. Hoewel ik geen formele dag-opleiding volgde, was ik vastbesloten om mijn kennis op deze gebieden uit te breiden. Ik las boeken, nam deel aan lezingen en retraites om mijn inzicht te verdiepen. Door deze zelfstudie en interactie met andere geïnteresseerden op deze terreinen kon ik mijn kennis blijven vergroten en mijn interesse voor met name liturgie levend houden.
Daarnaast begon ik me actief in te zetten voor vrijwilligerswerk en later als stagiair (voor de opleiding Arbeidstherapie) in het Verpleeghuis Lückerheide te Kerkrade. Ik zocht er naar mogelijkheden om bewoners te ondersteunen en te begeleiden tijdens de arbeidstherapie en andere activiteiten die werden aangeboden.
Na mijn verhuizing van Kerkrade naar Eindhoven, besloot ik stage te gaan lopen (een meisje uit mijn klas was gestopt met de opleiding, daardoor kon ik meteen haar stage overnemen) bij woonpark Eckartdal, een tehuis voor verstandelijk gehandicapten. Deze stage zorgde ervoor dat ik steeds meer geïnteresseerd raakte in het werken met mensen in de zorg.
Nadat ik mijn diploma Arbeidstherapie had behaald aan de Katholieke Leergangen te Tilburg, wilde ik graag onderzoeken of ik me kon specialiseren in een bepaald vakgebied, zoals arbeidstherapie in een psychiatrische instelling voor (tijdelijk) zieke mensen.
Na mijn besluit om de opleiding tot psychiatrisch verpleegkundige te volgen – ik werd aangenomen bij de in-service opleidingen in Boxtel – begon ik mijn eerste werkstage in het Psychiatrisch Ziekenhuis Coudewater in Rosmalen. Ik was gemotiveerd en enthousiast om patiënten te helpen en ondersteunen in hun herstelproces.
Echter, na verloop van tijd merkte ik dat er meningsverschillen ontstonden (bij de werkevaluaties) over de aanpak en omgang met de patiënten.
Hoewel ik begreep dat het advies dat ik kreeg om opnieuw te beginnen als leerling verpleegkundige in de psychiatrie een mogelijkheid was, voelde ik dat ik mijn verworven werkhouding, benadering en attitude als arbeidstherapeut niet wilde loslaten. Ik geloofde sterk in de kracht van empathie en een luisterend oor in de communicatie, zowel met zieke als niet-zieke mensen.
Daarom besloot ik mijn eigen weg verder te volgen en de adviezen om alles los te laten wat ik had geleerd op de opleiding Arbeidstherapie achter me te laten. Ik koos ervoor om vast te houden aan mijn verworven werkhouding en benadering.
Deze meningsverschillen waren de aanleiding om uiteindelijk de studie tot verpleegkundige af te breken en te stoppen op de afdeling waar ik werkte met mensen met psychiatrische ziektebeelden.
Ik realiseerde me dat ik op zoek moest naar een nieuwe richting. Ik begon me af te vragen wat God eigenlijk met mij voorhad en overwoog zelfs om door te gaan met de opleiding tot priester. Maar hoe? En waar? Of misschien kon ik me specialiseren in de activiteitenbegeleiding in de pastoraal? Ik stond open voor nieuwe mogelijkheden en was bereid om mijn roeping verder te volgen, waar die me ook naartoe zou leiden.
Met deze gedachten in mijn hoofd ging ik op zoek naar mijn volgende stap. Ik wist dat ik vastberaden was om anderen te helpen en een positieve impact te hebben, of het nu als arbeidstherapeut of zelfs als priester was. Ik was klaar om mijn weg verder te verkennen en te ontdekken wat de toekomst voor mij in petto had…
Deel 5
Terug in Eindhoven schreef ik me in bij Randstad Uitzendbureau.
Van daaruit kreeg ik verschillende baantjes en af en toe tijdelijk werk aangeboden. Zo werkte ik onder andere in de spoelkeuken van het Psychiatrisch Ziekenhuis, de R.P.I., in Eindhoven; was ik verantwoordelijk voor de schoonmaak van de Douwe Egberts koffieautomaten bij vestigingen in Eindhoven en Best, waar ik een tijdelijke baan had. Ik werkte ook als invalkracht bij Van Nelle Koffieautomatenschoonmaak in Eindhoven en had tijdelijke banen bij de AMRO Bank in Valkenswaard en de Rabobank aan de Vestdijk in Eindhoven. Daarnaast werkte ik ook aan lopende band bij Van Gent en Loos.
Hoewel ik misschien een paar banen ben vergeten te noemen, was mijn tijd bij Randstad Uitzendbureau een periode van ontdekken en experimenteren. Het gaf me de mogelijkheid om verschillende werkplekken en functies uit te proberen, en hoewel het soms uitdagend was, leerde ik waar mijn ware passie lag; tóch het werken met mensen op een empathische en ondersteunende manier…
Ondertussen neem ik de tijd om vacatures te doorzoeken en sollicitaties te versturen naar instellingen die gespecialiseerde zorg bieden aan mensen met tijdelijke psychische problemen. Mijn doel is om een omgeving te vinden waar ik patiënten kan ondersteunen in hun herstelproces en hen kan helpen hun leven weer op te bouwen.
In Eindhoven kwam ik in contact met gelovige mensen die lid waren van de charismatische beweging. Hun enthousiasme en gepassioneerde geloofsbeleving trokken mijn aandacht en wekten mijn interesse. Ik besloot deel te nemen aan geloofsbijeenkomsten en gebedsgroepen waar de Heilige Geest centraal stond.
Tijdens mijn zoektocht ontdekte ik ook de Gemeenschap van de Gekruisigde en Verrezen Liefde in Maastricht, beter bekend als “De Kommel” in de volksmond. Ik voelde me aangetrokken tot deze plek en begon er gebedsavonden bij te wonen en inspiratie op te doen. Na verloop van tijd mocht ik zelfs als gast in de Gemeenschap verblijven.
Het verblijf bij De Kommel raakte me diep. Op 6 februari, de sterfdag van Marthe Robin, met wie ik me verbonden voelde door de band met de Foyers van Thorn en Bonheiden, mocht ik officieel intreden in de Gemeenschap.
Als postulant begon ik mijn weg binnen de kloostergemeenschap, waar ik me toewijdde aan het dienen van God en het volgen van mijn roeping. Later werd ik een novice, waarbij ik me verder verdiepte in het religieuze leven en me volledig toewijdde aan de weg van geestelijk leven en dienstbaarheid.
Vanuit de Gemeenschap De Kommel kreeg ik de kans om de priesteropleiding weer op te pakken. Dit bood me de gelegenheid om mijn geestelijke groei voort te zetten en me voor te bereiden op het priesterschap.
Zo heeft mijn zoektocht door de wereld van de Charismatische Vernieuwing, de Gemeenschap De Kommel en de Priesteropleiding te Rolduc (2e fase) me gevormd tot wie ik vandaag ben.
Ik ben dankbaar voor de kansen die ik heb gekregen en voor de diepe verbondenheid die ik heb ervaren met de Heilige Geest, met Onze Lieve Vrouw van Lourdes en met Marthe Robin.
Na mijn intrede in de Gemeenschap en de voortzetting van de priesteropleiding, werd ik ondergedompeld in een wereld van geestelijke groei en toewijding. Binnen de Gemeenschap vond ik een warme en ondersteunende omgeving waarin ik mijn geloof kon verdiepen en mijn roeping verder kon voeden.
De dagelijkse gebedstijden, de Heilige Missen, de dagelijkse bezigheden, de gemeenschappelijke maaltijden en de momenten van stilte en reflectie hielpen me om mijn relatie met God te versterken. Ik leerde ook van de andere leden van de Gemeenschap, die allen een diepe passie hadden (ieder op zijn of haar manier) voor het geloof en een verlangen om anderen dienstbaar te zijn.
Onze Lieve Vrouw van Medjugorje en de Heilige Drievuldigheid, met name de Heilige Geest, spelen een centrale rol in het leven bij de Kommel. Er wordt veel nadruk gelegd op het ontvangen van de gaven van de Geest en het zich laten leiden door Zijn inspiratie. Dit zorgde ervoor dat ik de Heilige Geest op een dieper niveau begon te ervaren en erkende hoe Hij aanwezig was en mij leidde in de overgave aan Gods Wil voor mij.
Terwijl ik me verder ontwikkelde binnen de Gemeenschap, groeide het verlangen meer en meer om anderen te dienen door middel van het priesterschap. Ik besefte steeds beter dat mijn roeping niet alleen gericht was op mijn eigen spirituele groei, maar ook op het uitdragen van Gods liefde en genade naar anderen. Na mijn tijd bij de Gemeenschap en de priesteropleiding aan het Grootseminarie Rolduc voelde ik me klaar om mijn roeping (en zending) in de praktijk te brengen.
Als priester wil ik mensen begeleiden, troosten en inspireren in hun geloofsleven en overgave aan God. Ik wil hen helpen om de aanwezigheid van de Heilige Geest in hun eigen leven te ontdekken en Gods liefde te ervaren.
Deel 6
De weg die begon met de ontmoeting met gelovigen uit de Charismatische Beweging in Eindhoven leidde me uiteindelijk naar de Kommel en terug naar Rolduc toe!
Elk van deze stappen heeft me gevormd en mijn geloofsleven verdiept. Ik ben dankbaar voor de mensen die op mijn pad zijn gekomen en voor de kansen die ik heb gekregen om het geloof te beleven en te delen met anderen.
Werkzaamheden in de parochies en retraitecentrum:
- Nazareth, Limmel, Amby als kapelaan (diaken en jonge priester);
- Chevremont, Haanrade, Rolduckerveld als kapelaan;
- Bunde, Geulle, Moorveld als kapelaan en daarna als pastoor;
- Schaesberg, Nieuwenhagerheide als priesterassistent (wegens longembolie);
- Retraitecentrum Klein Sion als beheerder;
- Sittard als invaller voor zieke priesters.
- Momenteel bevind ik mij overigens in een boeiende en veelzijdige fase van mijn leven. Als priester mag ik dienstbaar zijn in maar liefst negen parochies van dekenaat Venray in Noord-Limburg.
Het is een opgave om de gelovigen te begeleiden in hun geestelijke leven, om de sacramenten te bedienen en om samen het geloof te vieren. Elke parochie heeft zijn eigen dynamiek en ik koester de banden die ik met parochianen heb opgebouwd.
Naast mijn werk als priester heb ik nog een andere verantwoordelijkheid binnen de Gemeente waar ik woon. Ik ben namelijk lid van de ‘Schil’ geworden, de achterban en denktank van de Adviesraad Sociaal Domein Venray. Hier kan ik mijn kennis en expertise als arbeidstherapeut ten volle benutten. Ik draag bij aan het welzijn van de Gemeente door advies te geven op het terrein van het sociale domein. Het is een uitdagende rol, waarin ik mijn passie voor het ondersteunen van anderen kan uitoefenen.
Om mijn betrokkenheid bij de gemeente verder te versterken, heb ik een cursus gevolgd om een ambassadeur van aandacht voor eenzaamheid te worden. Eenzaamheid is een probleem dat in onze moderne samenleving helaas veel voorkomt. Als ambassadeur wil ik bewustwording creëren, mensen met een luisterend oor tegemoet treden en initiatieven stimuleren die eenzaamheid helpen verminderen. Het is een prachtige aanvulling op mijn werk als priester, waarin ik de behoefte aan verbondenheid en gemeenschap onderstreep.
Ik voel me gezegend dat ik zowel binnen de Kerk als binnen de Gemeente actief kan zijn. Het stelt me in staat om op verschillende manieren bij te dragen aan het welzijn van anderen en om Gods liefde en zorg op diverse vlakken uit te dragen. Mijn diploma Arbeidstherapie komt me daarbij goed van pas, omdat het me in staat stelt om een opbouwende benadering te hanteren en de mens in al zijn facetten te ondersteunen.
Ik ben dankbaar voor de mogelijkheden die ik krijg om mijn roeping uit te oefenen en om een positieve impact te hebben op het leven van mensen. Moge ik, zowel als priester als aandachtambassadeur, een baken van hoop, troost en verbinding zijn in de harten van degenen die ik mag ontmoeten.
Pastoor Geudens
De Argeloze Duif 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.