Categorie: Geen categorie

Syrië, vrijdag 10 februari 2017

Eens werden wapens gemaakt om oorlog te voeren. De “nieuwe wereldorde” van Zbigniew Brzezinski, G. Soros, H. Clinton e.a., gestuwd door bankiers en wapenbazen zorgt voor voortdurende oorlogen om wapens te maken. Toch ligt deze “nieuwe wereldorde” van een oppermachtige wereldelite op sterven. De wereldwijd en met succes georganiseerde massabetogingen tegen het beleid van de huidige Amerikaanse president, die deze “nieuwe wereldorde” afwijst, kunnen de evolutie wel vertragen maar niet tegenhouden. Er is een andere wereldorde op komst waarin het volk en de afzonderlijke soevereine staten meer invloed zullen hebben en waarin hopelijk het internationaal recht meer aanvaard zal worden in plaats van de barbaarse wet van de sterkste.

De bevrijding van Aleppo is een overwinning van het soevereine Syrië, wat steeds meer politici naar hier lokt die met eigen ogen de leugens van de media kunnen vaststellen. Ook wij kregen bezoek van een Belgische delegatie. Verder bereiden we ons voor op nieuwe gevaren om de uiteindelijke vrede in dit land te bereiken. Laten we vechten voor het behoud van de menselijke en christelijke waarden, ook in ons eigen Europa.

Flitsen uit het leven van de gemeenschap

De warmtebron

Hout is hier de bron van warmte. Vele dorre bomen op ons terrein, nu door nieuwe aanplantingen vervangen, hebben we op een grote aanhangwagen geladen als brandhout voor de mensen in het dorp die hiermee hun huis willen verwarmen. En er blijft op het terrein nog genoeg over voor ons houtkacheltje, dat heel gulzig is. De temperatuur is enkele dagen weer zo laag dat alle waterleidingen in de nieuwbouw bevroren zijn en dat brengt behoorlijk wat ellende mee voor het sanitair, maaltijden en de afwas… Er moet dan bij de zusters water gehaald worden. Bovendien zaten we enkele dagen met de stroomonderbreking weer in de maximale periode: 1 uur elektriciteit en 5 uur niet. Over dag is het van 11.00 u tot 12.00 u en van 17.00 u tot 18.00 u. Wakkere kerels en meiden hebben dus ’s nachts ook tweemaal elektriciteit: van 23.00 u tot 24.00 u en van 5.00 u tot 6.00 u. Maandag en woensdag viel echter het uur overdag ook nog weg zodat we heel de dag zonder stroom zaten. Gelukkig geeft ons kacheltje dan flinke warmte wanneer het hout krijgt. Mozes maakte het bittere water van Mara met hout zoet (Exodus 15, 25), wat een verwijzing is naar de Wet Gods. Daardoor kwam het volk van God, dat de regels en het recht van God respecteert, meteen in Elim, waar ze zo maar eventjes twaalf bronnen en zeventig palmbomen aantroffen (Exodus 15, 27). En zo verdrijven wij met hout de koude en hopen ook eens in ons Elim aan te komen.

Hoog bezoek

Dinsdag mochten we een Belgische delegatie ontvangen: vier parlementsleden o.l.v. Filip Dewinter, journalisten van de VRT, Knack en de Sud Presse uit Wallonië. Ze waren vergezeld van twee vertegenwoordigers van de Syrische regering, een man voor het “protocol” en een man van de veiligheidsdienst. Ze hadden me telefonisch gevraagd om naar Ma’aloula te komen en daar hen te ontmoeten, maar ik verkoos de groep hier in het klooster zelf te ontvangen en de “protocol”-man was zo vriendelijk om de reis aan te passen en naar hier te komen. Wij hadden op een tiental mensen gerekend maar dinsdagmorgen om half tien kwamen er wel een dertigtal toe: de Syrische televisie van SANA en SAMAH, de burgemeester van Qâra met de gouverneur, alsook een aantal mensen van de veiligheidsdienst. Het Vlaamse spreekwoord indachtig, “Hoe meer zielen (mét lichamen), hoe meer vreugde” hebben we hen hartelijk onthaald. Hadden we de voorbije dagen enkele keren een flauwe zon met een gure wind, deze morgen kregen we een heerlijke zon, waardoor heel ons plan van opvang in duigen viel, mede ook omdat het bezoek zo kort was. De man van het protocol zei dat de groep om 12.00 u moest vertrekken naar Ma’aloula, de man van de veiligheid zei dat het om 11.00 u moest zijn. En zo zijn ze om 11.30 u vertrokken. Wij hadden eerst een rondleiding voorzien, dan een wandeling van tien minuten rond de nieuwbouw waardoor men een zicht heeft op heel het terrein en op het dorp Qâra en dan enige versnaperingen met de mogelijkheid van interviews. Het verliep heel anders. Op het voorplein aan het O.L.Vrouwebeeld begonnen de journalisten meteen onder een stralende zon een geschikt hoekje uit te kiezen om hun materiaal te installeren en de interviews voor te bereiden. Met een deel van de groep hebben we toch een rondleiding gehouden, in de 10-eeuwse kerk een Onze Vader gebeden (in het Arabisch om moeilijkheden met de aanpassing van het Nederlandse O.V. te vermijden!) en op de binnenkoer hebben we al staande een soort Syrische belegde broodjes gegeten. Op het voorplein heerste ondertussen een gezellige bedrijvigheid, waar de verschillende journalisten elk op hun manier hun interviews hielden. Wat ze er van gemaakt hebben, wat ze uitgezonden hebben of niet, weten anderen wellicht beter dan wij, die geen tv en geen kranten hebben. Hoe dan ook, het was een bijzonder aangename voormiddag voor hen en voor ons.

Horror met “bevrijding” toegedekt

De katholieke religieuze Maria Guadalupe Rodrigo getuigt hoe zij vanaf het bisschopshuis in Aleppo de opstand heeft zien geboren worden, precies zoals wij het hier in Qara zagen, zoals de vermoorde pater Frans Van der Lugt het in Homs zag en zovele anderen elders. Gewapende groepen van buiten Syrië zaaiden terreur, sneden christenen in stukjes om in een plastiekzak te dumpen. De westerse media en politici verwelkomden dit als de “bevrijding” van Aleppo van een verschrikkelijke dictatuur. Een terroristenleider als zogenaamde “burgemeester” van Aleppo werd naar Frankrijk gestuurd om te vragen dat de “bevrijders” nog meer internationale steun zouden krijgen. Grote volksmenigten kwamen op straat om te protesteren tegen deze van buiten af georganiseerde terreur. Ze betuigden openlijk hun steun aan de Syrische president en de regering. De westerse media namen de beelden van deze massabetogingen gretig over, elimineerden de foto’s van de president, vertelden dat het volk in opstand kwam tegen een gruwelijke dictator en vertwijfeld om democratie schreeuwde. Precies het tegendeel van de waarheid. Deze westerse leugens zijn het diepe lijden van het Syrische volk. Zo rechtvaardigde immers het westen voor zichzelf het verder uitmoorden en verwoesten van land en volk. Overigens leefde de bevolking van Aleppo voorheen in een behoorlijke welvaart, vrede en harmonie. Het heeft de pseudo-democratie van het westen niet nodig. Christenen hadden voldoende vrijheid, ook in het bestuur van het land, al waren er beperkingen aan de persoonlijke politieke vrijheden. Sommigen die voor hun veiligheid naar Europa gevlucht zijn, vertellen dat ze nu veel minder vrijheid en welvaart hebben dan in Aleppo vóór de “Arabische lente”. (Une religieuse catholique de retour d’Alep : les media occidentaux mentent…). Vorige maand bezocht de Franse afgevaardigde van ”Les Républicains”, Nicolas Dhuicq Aleppo en getuigt nu eveneens dat de traditionele media flink gelogen hebben. En in het interview van de Belgische delegatie met president al-Assad vroegen onze landgenoten of hij niet dankbaar was voor de bijdrage van België aan de strijd tegen IS in Syrië. De president antwoordde dat er geen enkele reden is om te danken omdat hun actie zonder toestemming van de wettige regering volkomen illegaal is, omdat IS alleen maar groter en sterker geworden is en omdat ook de Belgen geenszins geholpen hebben om het uitmoorden van het volk te beletten. Een schot in de roos. Onze media en politici kunnen dit antwoord niet begrijpen noch aanvaarden. Ze zien nog niet in dat het diaboliseren van Syrië berust op hersenspinsels van de CIA, die dwingend worden opgelegd. En zo kan ook onze eigen Belgische eerste minister wat uit zijn nek slaan over de schande van een gesprek met een gruwelijke “massa-seriemoordenaar”, onder applaus van het parlement. Wordt toch eens wakker, politici en journalisten en gedraagt u zich niet als gedrogeerde zombies van de oude CIA!

Blijvende en nieuwe gevaren

“Moslims en christenen creëren ‘cultuur van vrijheid’ als “blauwdruk voor een toekomstig democratisch Syrië”. Het gaat over een zogenaamd “democratisch zelfbestuur” van Koerden, Syriac-Assyrische christenen en Arabieren in Noord-Syrië, die internationale steun vragen om zo het vluchtelingenprobleem op te lossen. Een vriend stuurde me hierover een artikel en had er zelf zijn vragen bij. Ziehier mijn bedenkingen.

Het artikel doet euforisch over de harmonieuze samenleving van christenen met moslims alsof het een nieuwe evolutie is. Spanningen tussen bevolkingsgroepen, bijzonder tussen mensen van verschillende afkomst en godsdienst zijn er altijd geweest en zullen er altijd en overal blijven. Toch is het steeds een bijzonder kenmerk geweest van de Syrische bevolking dat ze in een echte lekenstaat leefde en nooit fanatieke religieuze spanningen heeft toegelaten. Christenen en moslims, mannen en vrouwen leefden samen, werkten samen en hadden op alle niveaus verantwoordelijkheden. Op dat gebied was Syrië een model van harmonieuze samenleving. Vanaf het begin van de georganiseerde opstanden hebben Syriërs ook als één familie geprotesteerd tegen het terrorisme, door het westen gesteund. Imams, bisschoppen, moslims, Druzen, christenen, orthodoxen en katholieken protesteerden samen en blijven dit doen tot nu toe. Er is hier van binnenuit geen sprake van een burgeroorlog. Ook nu leven wij zelf dagelijks in de grootste vrede samen met moslims en christenen.

Vervolgens is dit zogenaamd nieuw initiatief niet de geschikte weg om het probleem van de vluchtelingen op te lossen. Er moeten geen speciale en onafhankelijke veilige zones gemaakt worden voor vluchtelingen. Er moet een akkoord komen van landen die terroristen sturen om daadwekelijk alle terroristen terug te trekken, zodat regering en leger heel het land kunnen beveiligen. Dan kunnen de mensen overal terugkeren naar hun eigen streek en huis. Zo hoeven er geen vluchtelingen te zijn. Er is wel hulp nodig voor de heropbouw van het land en het heroprichten van bedrijven zodat de mensen hun eigen kost kunnen verdienen. Als de internationale gemeenschap ook maar enig meeleven met de Syrische bevolking zou betonen, had ze al lang gezorgd dat de verstikkende sancties opgeheven waren zodat het economische leven weer kan opbloeien.

Of het land al dan niet in afzonderlijke zones moet verdeeld worden en zo in onafhankelijke federale staten, is een beslissing die niet van buiten af of door één enkele groep mag opgedrongen worden. Als een land tot een federale staat zou willen overgaan moet dit democratisch door het volk en de wettige regering beslist worden. Niemand heeft het recht om een land te gaan verdelen voor eigen politiek belang en zo de soevereiniteit en de territoriale integriteit te breken. Verdeel en heers is helaas al te dikwijls tot nu toe het recht van de sterksten hoewel het tegen het internationaal recht is en tegen het charter van de UNO.

Het opgewarmde Amerikaanse plan B

Donald Trump heeft van mij al vele goede punten gekregen, maar indien hij werkelijk het plan B van zijn voorganger wil opwarmen, zoals hij gesuggereerd heeft, ziet het er triestig uit. Het bestaat in het scheppen van veiligheidszones onder het voorwendsel de mensen te beschermen en het probleem van de vluchtelingen op te lossen. Het voorziet vier zogenaamde autonome gebieden. Een eerste in het N-O van Hasaka tot de Eufraat, toevertrouwd aan de FDS (zogenaamde Democratische krachten van Syrië, verbonden met de VS). Het is voor de Koerden hun gedroomd autonoom gebied. Een tweede gebied rond Aleppo vanaf de Turkse grens tot aan Al-Bab zou aan Turkije gegeven worden. Een derde gebied vanaf de Golan tot Daraa en Sweida zou gegeven worden aan Jordanië en Israël. En aan de westkust zou tenslotte een gebied tot aan Homs toevertrouwd worden aan Rusland. Dit is een zionistisch plan om tenslotte het door Israël onwettig bezette gebied van Syrië definitief in handen te krijgen en later zelfs door een resolutie van de VN Veiligheidsraad internationaal te doen erkennen.

Alle bezwaren die we hoger vermeld hebben, gelden uiteraard ook voor dit sluw en gemeen opzet om de soevereiniteit van Syrië te breken en het land totaal te ontwrichten. Toch is er hoop. Wanneer Syrië tot heden in staat bleek stand te houden tegen de vernietigende oorlogsmacht van zowat de helft van de internationale gemeenschap, dan zal het ook tegen deze nieuwe en hopelijk stilaan laatste aanval zichzelf kunnen verdedigen, met behulp van zijn bondgenoten. (Amin HOTEIT, Les “zones sécurisées” de Trump ou le nouveau plan de partition de la Syrie, mondialisation.ca,  februari 2017).

En plots worden er 13.000 gevangenen opgehangen

De grote nieuwsmedia in Nederland en België pakken nu uit met de spectaculaire gruwel dat er tussen 2011 en 2015 hier in de gevangenis van Seydnaya 13.000 gevangenen door “het regime” gemarteld en opgehangen zijn. Met verontwaardiging wordt nogmaals gewezen naar “die gruwelijke Syrische dictator”. Ziehier enkele zinvolle vragen.

Dit nieuws komt van één enkele organisatie, Amnesty International, die vroeger al getoond heeft niet vies te zijn van een leugen om de oorlogspropaganda tegen Syrië, zijn wettige regering en president aan te moedigen in een geheel “politiek correcte” geest. Feiten en gebeurtenissen van enige omvang worden normaal door meerdere bronnen bevestigd en dan pas de wereld in gestuurd. Dit is ook de kritiek van Konstantin Kosachev, voorzitter van een internationale commissie van de Russische Raad van het opperste parlement. Suliman Mulhem heeft het rapport van 43 blz goed bestudeerd en besluit dat het berust op gissingen en extrapolatie van gegevens uit de media. Het zijn berekeningen in deze zin: indien er 7-20 werden geëxecuteerd om de veertien dagen dan zijn het er zoveel gedurende zoveel maanden enz.

Vreemd is ook dat van de gruwelen in die periode in heel het land gepleegd door allerlei gewapende groepen, van half zachte, gematigde, harde tot extremistische bendes, door het westen gesteund, geen melding wordt gemaakt. Gedurende de ganse oorlog heeft de Atlantische pers hieraan geen aandacht besteed. De schuld werd altijd gegeven aan de Syrische president, het Syrische leger en later de Russen. Zij zouden schuldig zijn aan oorlogsmisdaden. Nochtans kunnen de dagelijkse gruwelen van djihadisten in heel het land nauwkeurig vastgesteld en gecontroleerd worden. Zo stierven meer dan 400.000 mensen. Christelijke vrouwen werden gekidnapt, volgens de moslimwet met een terrorist in het huwelijk verbonden, die haar op beestachtige wijze behandelde, daarna kruisigde en in een plastiekzak terug bezorgde. Ongeveer een derde van de slachtoffers zijn soldaten en veiligheidsmensen. Zij kregen van terroristen een extra behandeling omdat ze volgens de rebellen aan de verkeerde kant stonden: eerst werden armen en benen afgehakt om hen zoveel mogelijk te laten lijden en dan pas geëxecuteerd. Voor de massale gifgasaanval van augustus 2013 werden eerst in Lattakia een massa kinderen ontvoerd om hen dan in Ghouta een gruwelijke dood te laten sterven. Allemaal mede georganiseerd door de geheime diensten van buitenlandse mogendheden om onmiddellijk de schuld te kunnen geven aan die verschrikkelijke dictator en een militaire interventie te rechtvaardigen. Is dit niet de zoveelste campagne van de westerse obsessie tegen Syrië, nu gelanceerd naar aanleiding van de hoopvolle vredesgesprekken in Astana?

Het zou uiteraard goed zijn dat de Syrische regering zelf met een rapport komt over hetgeen er wel en niet in Seydnaya gebeurd is, al blijft het een vraag of het iets uithaalt. Toen bleek dat de “massavernietigingswapens” van Irak een verzinsel waren om het land te vernietigen, heeft dat de houding van het westen iets veranderd? Of toen bleek dat de massa-executies van Kadhaffi leugen waren?

Geen abortusfonds in onze naam

Vorige week hebben we het moedige besluit al vermeld van Donald Trump om de internationale ngo’s te verbieden abortus te financieren. Nederland en België hebben meteen al het laaghartige plan opgevat om daarom een nieuw internationaal fonds op te richten om abortus te promoten, waar een aantal landen en organisaties zich nu bij aansluiten. Hiertegen is al een protestactie gestart. Laten wij, allen overlevenden van abortus, massaal protesteren. In Amerika heeft de pro life beweging de wind in de zeilen, dank zij de president. Laten ook wij hiervan profiteren en de doodscultuur veranderen in een cultuur voor het leven. Ziehier verdere uitleg en de mogelijkheid om deze petitie te steunen:

In het Nederlands: http://www.citizengo.org/nl/lf/40678-abortusfonds-niet-namens-ons-zeg-nee-tegen-minister-ploumen?

In het Frans: http://www.citizengo.org/fr/node/40811

“Heer God, Vader en Schepper van alle leven, help ons om het kostbaarste goed dat Gij ons hebt toevertrouwd, te koesteren en te beschermen. Heer Jezus, zend ons uw Geest die leven geeft. Heilige Maria spreidt uw mantel van barmhartigheid over ons uit.”

Pater Daniel

Namens pater Guy Borreman sj
Zr Luciënne

Door Roberto de Mattei

Het terugtreden van Fra Matthew Festing, grootmeester van de orde van Malta, hem op 23 januari door paus Franciscus opgedrongen, bergt het risico in zich voor de paus een Pyrrhusoverwinning * te worden. Paus Franciscus heeft feitelijk gekregen wat hij wilde maar moest daar dwang voor gebruiken waarbij hij zowel het recht als het gezond verstand geweld aandeed. En dit heeft zeker serieuze gevolgen, niets slechts binnen de orde van Malta maar bij katholieken over heel de wereld, die in toenemende mate verbaasd en ontzet zijn over de manier waarop Franciscus de Kerk leidt.

De paus wist dat hij geen enkele rechtstitel had om tussenbeide te komen in de interne aangelegenheden van een soevereine Orde en nog minder dat hij het recht had het terugtreden van de grootmeester te eisen. Hij wist ook dat de grootmeester zelf niet in staat was weerstand te bieden aan de morele druk van een verzoek tot terugtreden, zelfs al was het onwettig.

Door zo te handelen heeft paus Franciscus een machtsdaad gesteld die openlijk in tegenspraak is met de geest van dialoog die als Leitmotiv was vastgesteld tijdens het Jaar van Barmhartigheid. Wat echter nog ernstiger is, is dat de interventie plaats had om die stroming binnen de orde “te straffen” die het meest trouw is aan het onveranderlijk Leergezag van de Kerk, en om in de plaats daarvan steun te bieden aan de secularistische vleugel, die de ridders van Malta graag wil omvormen tot een humanitaire NGO, een organisatie die “om goede redenen” condooms en abortieve middelen verspreidt. Het volgende aangewezen slachtoffer lijkt de kardinaal Patroon te zijn, Raymond Leo Burke, die een dubbele wandaad op zijn geweten heeft: hij heeft namelijk de katholieke orthodoxie binnen de orde verdedigd en hij is één van de vier kardinalen die kritiek hebben geleverd op de theologische en morele dwalingen van de Exhortatie van Franciscus, Amoris Laetitia.

In zijn ontmoeting met de grootmeester kondigde paus Franciscus zijn bedoeling aan de orde “te hervormen”, dat wil zeggen het besluit het religieuze karakter van de orde te herzien, terwijl het nu juist in naam van zijn pauselijk gezag is, dat hij wil beginnen de orde los te maken van zijn religieuze en zedelijke normen. Dit is een plan voor de vernietiging van de orde, die natuurlijk alleen kan plaats vinden als de ridders zich overgeven maar dezen schijnen ongelukkigerwijs hun strijdbare geest verloren te hebben, de geest die hen zo kenmerkte op de slagvelden tijdens de kruistochten en in de wateren van Rhodos, Cyprus en Lepanto.

Door echter zo te handelen heeft paus Franciscus nogal aan geloofwaardigheid ingeboet, niet alleen in de ogen van de ridders maar ook van een groeiend aantal gelovigen dat de tegenspraak ziet tussen zijn boeiende en honingzoete manier van spreken en zijn onverdraagzame en dreigende manier van handelen.

Van het centrum gaan we naar de periferie die echter voor paus Franciscus belangrijker is dan het centrum. Enkele dagen voor het aftreden van de grootmeester van de Orde van Malta was er ander nieuws in dezelfde lijn dat de katholieke wereld in beroering bracht. Monseigneur Rigoberto Corredor Bermùdez, bisschop van Pereira in Colombia suspendeerde per decreet van 26 januari de priester Alberto Uribe Medina a divinis, omdat hij, volgens het communiqué van het bisdom “publiek en privé uiting gegeven had aan zijn afwijzing van de doctrinaire en pastorale leer van de heilige vader Franciscus, vooral met betrekking tot huwelijk en eucharistie”. Het diocesane communiqué voegt eraan toe dat de priester als gevolg van zijn stellingname “zich publiek heeft afgescheiden van de gemeenschap met de paus en de Kerk.”

Don Uribe werd er dus van beschuldigd een ketter en een scheurmaker te zijn omdat hij de pastorale aanwijzingen van paus Franciscus heeft verworpen, die in de ogen van veel kardinalen, bisschoppen en theologen nu juist zelf de geur van ketterij (om zich heen) hebben. En dezen zijn nu juist die mening toegedaan omdat zij uitgaan van het katholieke geloof. Dit betekent dat een priester die weigert de heilige Communie te geven aan hertrouwd gescheidenen of aan praktiserende homoseksuelen gesuspendeerd wordt a divinis of geëxcommuniceerd, terwijl zij die het Concilie van Trente en Familiaris Consortio verwerpen, tot bisschop benoemd worden en misschien zelfs tot kardinaal, zoals wellicht Mgr. Scicluna, aartsbisschop van Malta, verwacht want hij is een van de twee Maltezer bisschoppen die de heilige Communie hebben toegestaan aan de hertrouwd gescheidenen die als man en vrouw samenleven. De naam van dit kleine Middellandse-Zee eiland lijkt echter een vreemde band te hebben met de toekomst van paus Franciscus die minder zorgeloos zal zijn dan we ons misschien voorstellen.

Wie is tegenwoordig orthodox en wie is ketters of schismatiek? Dat is het grote debat dat aan de horizon opdoemt. Een de facto schisma zoals het Duitse dagblad Die Tagespost het noemt, dat wil zeggen: een burgeroorlog in de Kerk waarvan de oorlog binnen de Orde van Malta slechts een bleke voorafschaduwing is.

(*) Een Pyrrhusoverwinning is een overwinning die een zo grote tol eist van de overwinnaar dat het eigenlijk een nederlaag is. Iemand die een Pyrrhusoverwinning behaalt, is op een of ander manier zegerijk. Echter de zware tol doet ieder gevoel succes of voordeel te niet.

Vertaling C. Mennen 28 januari 2017, website: www.mennenpr.nl

Albert Einstein: “The earth is flat.

Zie VIDEO

De Heilige Zuster Jozefa Menéndez had op vraag van Jezus gebeden en geofferd voor drie priesters in nood. Zij kreeg van Jezus de bevestiging dat zij tot inkeer gekomen waren en daarna gaf Hij haar volgend gebed dat zij dagelijks moest bidden:

“O mijn Jezus, ik smeek U ter wille van Uw zo liefdevol Hart, alle priesters ter wereld, alle missionarissen, al degenen die tot taak hebben Uw goddelijk woord te verkondigen, te ontvlammen van ijver voor Uw liefde en Uw glorie, opdat zij vervuld van heilige geestdrift, de zielen aan de duivel mogen ontrukken en ze geleiden naar de veilige schuilplaats van uw Hart, waar zij U voor altijd zullen loven.”

---

 

Thérèse Martin, devenue “Thérèse de l’Enfant-Jésus et de la Sainte-Face” en entrant au Carmel, a été proclamée Docteur de l’Église en 1997. Spécialité: science de l’Amour…

VIVRE D’AMOUR
Cantique de Ste Thérèse de Lisieux, 1895, chanté par le Choeur des Carmélites de France

---

 

Beste Belangstellenden,

Zaterdagochtend 18 maart vertrekken we met de bus naar Haus Raphaël voor de gebedsdag met Zr. Margaritha Valappila, op het hoogfeest van St. Jozef, zondag 19 maart 2017, in de ‘Halle Theresia von Lisieux’, te Bad Soden, het grootste R.K. Evangelisatiecentrum van Europa. Zr. Margaritha is van de congregatie van St. Jozef.

Alle informatie kun je vinden op het email- adres van Stephan, die op verzoek van Zr. Margaritha deze bedevaartreis organiseert ( prijs, vertrek, aanmelden, betalen etc.)

Zr. Margaritha zal in 2017 niet naar Nederland en België komen.

Zie: info.badsodenreis@gmail.com

En ook website: www.stephanusbedevaart.org

Je mag dit bekendmaken in je vriendenkring en kennissenkring.

Hartelijke groeten,

Stephan en Eugenie van ‘Stephanus Bedevaart’

---

 

Syrië, 3 februari 2017

Goede Vrienden,

Op het einde van vorig jaar hebben twee gebeurtenissen plaats gevonden die we als de meest invloedrijke van het jaar mogen beschouwen.

Vooreerst was er de verrassende presidentsverkiezing in de VS van Donald Trump en vervolgens de bevrijding van Aleppo. De presidentsverkiezingen hebben aangetoond dat een groot deel van het volk de mediamanipulatie en de huichelarij van de politieke elite beu is. De bevrijding van Aleppo heeft voor goed duidelijk gemaakt dat de weerstand van Syrië sterker is dan de verpletterende militaire overmacht én de monsterleugens van de helft van de wereld. Neen, het gaat ons niet zozeer om de politieke of geopolitieke gevolgen hiervan. Wat ik hier meldt, zal wellicht eens te meer erg verschillen van wat vele “politiek correcte” journalisten schrijven. We willen geen politieke analisten zijn. Wij willen de waardigheid van de mens verdedigen, de eerbied voor het leven, het morele en christelijke erfgoed van onze beschaving verdedigen.

We geven eerst, zoals naar gewoonte, enkele flitsen uit het leven van de gemeenschap. Vervolgens willen we nogmaals het belang van het streven naar waarheid benadrukken en het recht verdedigen op het leven, dat aan ieder van ons als een geschenk Gods gegeven is, tot Zijn glorie en tot ons heil.

Pater Daniel

---

Flitsen uit de gemeenschap

In het begin van vorige week waren er abnormaal veel stroomonderbrekingen. Pas tegen het einde van de week werd het weer gewoon: ongeveer de helft van de tijd stroom en de andere helft niet. En toen kregen we een winterse bui met sneeuw. Hierdoor waren in de nieuwbouw de waterleidingen bevroren zodat we ofwel water bij de zusters moesten halen of wachten tot het warmer wordt. Na enkele dagen waren de leidingen ontdooid en hadden we weer water. Met de kou was het deze dagen ook bijna niet mogelijk om buiten te werken. Daarom hebben we binnen gewerkt en kaarsen ingepakt om ze voor levering klaar te maken. Een ander werk dat we binnen konden doen is schoenen bij elkaar brengen en sorteren. Er is namelijk een zeer grote hoeveelheid schoenen (voor mannen, vrouwen, kinderen) die nog niet konden bezorgd worden. Het is gebruikt maar nog goed schoeisel (botten, bottines, werkschoenen, sandalen, sportschoenen, zomerschoenen, winterschoenen). Ze zijn door elkaar geraakt en moeten nu een voor een met elkaar verenigd worden en gesorteerd. Een groot werk dat bovendien overdag moet gebeuren terwijl het nog licht is. Er zijn een massa vrouwen- en kinderschoenen maar helaas veel te weinig mannenschoenen. Woensdag werd het plots nog kouder en er was niet alleen een ijzige wind maar een echte storm. Alles vliegt dan door de lucht en als je de grote deur van de nieuwbouw opent, heb je man en macht nodig om die weer dicht te krijgen. Maar… alle  schoenen waren tenslotte gesorteerd en bij elkaar gebracht. Woensdag op donderdag was het -16 en toen de Nigerianen hier kwamen vonden ze het al koud als de temperatuur onder + 10 zakte! Dus weer bevroren waterleidingen. Wat is het houtvuurtje in de refter dan een aangename body-warmer.

Ondertussen is  in de byzantijnse traditie de voorbereiding op de grote vasten al aangebroken. We beginnen met 2 februari dat we als een feestdag, dus als een zondag vieren (We hebben vandaag ook genoten van het gezelschapsspel Rummikub, dat ons door een Vlaamse weldoensrer werd bezorgd: Rummikub in Mar Yakub!) O.L.Vrouw Lichtmis is de presentatie van Jezus in de tempel, in het oosten is dit het feest van de ontmoeting van Jezus met zijn volk (“hypapante” genaamd), alsook de manifestatie van de Heer. Jezus wordt opgedragen aan de Vader, volgens de joodse wet. Het is een voorloper van zijn Kruisdood. Maria draagt Jezus op in de tempel van Jeruzalem. Jezus zal zich totaal overgeven aan de Vader wanneer Hij sterft op het Kruis en daar zal ook Maria bewust aan deelnemen. Vandaag kwam ook een van onze bevriende christelijke echtparen hun pasgeboren baby opdragen, een feest voor alle kinderen.

Eenmalige dankbetuiging

Iedere week krijg ik van verschillende mensen belangrijk nieuws toegestuurd in  nieuwsberichten, artikels, video’s enz. als bevestiging, aanvulling of correctie, waar ik blij om ben. Soms neem ik hun nieuws ook over. Omdat ik onmogelijk op iedere toezending een dankwoord kan schrijven, wil ik nu heel uitdrukkelijk en oprecht al deze vrienden bedanken om die zo nuttige informatie. Zo stuurde een vriend mij deze week meerdere links die mij geheel onbekend zijn (o.a. https://shar.es/1ODS1l: “The Media Coverage on Syria is the Biggest Media Lie of our Time”: Interview with Flemish Priest in Syria”, de vertaling van het interview van de Nederlandse journalist Wierd Duk in Algemeen Dagblad). Tevens wil ik nu mijn verontschuldigingen aanbieden om mijn onvolledig bericht over het Willibrodushuis in de Oude Molstraat in Den Haag. Ik had helaas niet de tijd om aan te bellen. Ik vermeldde dat de zusters van Liefde daar al in de jaren ‘80 vertrokken zijn, zoals plechtig op twee marmeren platen wordt vermeld. Een oud bewoonster vond het terecht jammer dat ik niet gesproken heb over de geschiedenis daarna. Het is toen immers een bloeiend centrum geworden van de katholieke charismatische vernieuwing onder leiding van Anton en Nellie Ruiter. Ik had het kunnen weten want het is toen dat ik daar contact mee nam. En nu is in dit stadsklooster een gemeenschap gevestigd van de Broeders van St. Jan met een grote evangelische uitstraling. Moge de Heer hun werk en het Willibrordushuis overvloedig zegenen tot glorie van God en heel vele mensen!

Barsten in het overbekende verhaal

Al zes jaar lang vertellen de media dat er in Syrië een verschrikkelijke dictatuur heerst, die een militaire tussenkomst van de internationale gemeenschap vereist. Hiermee rechtvaardigt het westen voor zichzelf de vernietiging van een harmonische samenleving in een prachtig land. Het overbekende verhaal van de mainstream pers over de ongewapende spontane volksopstand die tot een burgeroorlog in Syrië uitgroeide, vertoont steeds meer barsten. Het Amerikaanse congreslid Tulsi Gabbard heeft vorige maand Syrië bezocht. Ze sprak met de president en regeringsleden, met het gewone volk en soldaten, met opposanten en families. Ze heeft goed begrepen dat er helemaal geen “gematigde” rebellen zijn en dat de hulp van de VS in feite naar terroristen gaat om een “regeringswissel” te bewerken voor eigen politieke doeleinden. Ze maakt nu duidelijk dat de werkelijkheid die ze ontmoette totaal verschillend is van wat de westerse media berichten en dat het westen moet ophouden daar oorlog te voeren. ( Rep Tulsi Gabbard, Le peuple syrien veut désespérément la paix,  mondialisation.ca, 27 januari 2017).

Roland Dumas, minister van buitenlandse zaken onder Mitterand (1984-6 en 1988-1993) en voorzitter van de Franse “conseil présidentiel” (1995-2000) komt nu met nog meer onthutsende onthullingen. Twee jaar voor de onlusten van 2011 in Syrië vernam hij van regeringskringen in Engeland dat ze een militaire invasie in Syrië aan het voorbereiden waren, naar de wens van Israël. Daarover werd met hem openlijk gesproken en hem gevraagd of Frankrijk eventueel zou meedoen. En onze pers maar schrijven over een spontane volksopstand!

De grote mogendheden zijn hun politiek stilaan aan het aanpassen. Londen en Berlijn volgen Washington. Boris Johnsson (UK) heeft nu het grote licht gezien en verkondigt dat Bashar al-Assad aan de macht mag blijven, alsof hij in plaats van het Syrische volk daarover moet beslissen. In Duitsland is Sigmar Gabriel, tot heden minister van economie een van de meest fele tegenstanders van de Amerikaanse imperialistische politiek in Oekraïne, de Krim, Midden-Oosten… Hij veroordeelt openlijk de financiering van de terroristen in Syrië. De Duitse kanselier Angela Merkel heeft deze man nu verplaatst van het ministerie van economische zaken naar het ministerie van buitenlandse zaken. Er is dus hoop dat er ook bij buitenlandse zaken in de Lage Landen ooit iets gaat druppelen.

Al jaren lang verkondigen de politieke wereldluidsprekers eensgezind dat de Syrische president zulk een onmens, gruwelijke dictator en “slachter” van zijn eigen volk is, dat hij “spoedig” ten val gebracht zal worden. Dat schreewden deze wereldheersers uit: Obama, Hillary Clinton, Cameron, Sarkozy, Hollande en hun ministers. Ondertussen zijn deze profeten zelf van hun voetstuk gevallen, terwijl het Syrische volk fier de foto van zijn president in heel het land aanbrengt. Wie een kuil graaft voor een ander, zo luidt het Vlaamse spreekwoord, valt er zelf in.

Heeft Amerika weer een president?

Wat we met enige zekerheid over president Trump kunnen voorspellen is dat hij voor een flink deel onvoorspelbaar is. Zijn hoofdbekommernis blijkt te zijn de macht terug aan het volk geven en de gewone werkende Amerikaan wat welvarender te maken, in plaats van zich te mengen in tientallen landen over de hele wereldbol verspreid. Het zit hem dwars dat na de aanslagen van 9/11 nagenoeg niets meer wettelijk is in Amerika. De president is gezakt tot een marionet van Wall Street, de militaire industrie en de wapenbazen, gemanipuleerd door de massamedia. Hillary Clinton of John McCain en anderen zouden hieraan perfekt kunnen beantwoorden. De CIA die tot heden het wapen was om geheime acties uit te voeren, heeft Trump al teruggebracht tot een agentschap dat informatie moet verstrekken. Hiermee wordt het imperialisme van de VS over de rest van de wereld al flink verminderd. In 2015 zouden er door de CIA politieke moorden gepleegd zijn in niet minder dan 35 landen! (Thierry Meyssan,  Donald Trump dissout l’organisation de l’impérialisme états-uniens, réseau voltaire, 30 januari 2017). Uiteraard hebben oud-directeurs van de CIA en anderen al fel geprotesteerd. De gezaghebbende Amerikaanse historicus en journalist Webster Tarpley (www.tarpley.net) beweert dat de VS sinds J. Kennedy (die daaraan iets wilde doen en vermoord werd) geen president meer hebben gehad en dat Obama, waarover hij een grondige (“niet ge-autoriseerde!) biografie heeft geschreven, hierbij uitmunt omdat hij “een veel betere leugenaar en acteur” was dan zijn voorgangers. Daarom konden ze hem ook zonder moeite meteen de Nobelprijs voor de vrede geven, terwijl hij de vernietiging van Irak, Libië en Syrië aan het voorbereiden was en de nucleaire dreiging aan het vergroten. Trump beweert dat hij zijn energie niet wil steken in het omverwerpen van regeringen, ook niet die van Syrië en dat hij IS werkelijk wil uitroeien van de aardbodem. Aan de hysterie van de russofobie doet hij niet mee. Van de NAVO heeft hij begrepen dat het een geldverslindende oorlogsmachine is, die helemaal door de VS wordt geleid en die eigenlijk al een kwart eeuw over datum is. De grote nieuwsankers noemt hij openlijk bij hun naam: leugenaars! Hij wil er ook voor zorgen dat het TPP (Trans Pacific Partnertship), het sluitstuk van de ‘Nieuwe Wereld(wan)orde)’, gerealiseerd o.a. door Obama, Hillary Clinton en de valse billionair George Soros niet doorgaat. Het TPP moest de bekroning worden van het neoliberalisme, ten voordele van de oligarchen. De milieubewegingen en de draconische maatregelen in verband met de klimaatveranderingen zal hij niet steunen. Hij omringt zich met mensen (zoals Myron Ebell) die beweren dat gelijkaardige klimaatveranderingen op andere planeten aantonen dat de zon deze bewerkt en niet de activiteit van de mens. Hij beschouwt de milieubeweging als een bedreiging voor de vrijheid en de vooruitgang van de mensen. Tegen de heersende stroming in wil hij het gezin als basiscel van de maatschappij steunen. En zo mogen we misschien verwachten dat Amerika weer een president zal hebben… hoewel ook dit uiteindelijk onvoorspelbaar is. Het ziet er naar uit dat het Pentagon deze belangrijke machtsverschuivingen niet zonder slag of stoot zal laten gebeuren.

Naar een cultuur van het leven

Aan tenminste één van zijn verkiezingsbeloften is Trump alvast meteen trouw geweest. Hij heeft een decreet getekend waardoor het aan internationale organisaties verboden wordt abortus te bevorderen en het geld zal in de plaats daarvan naar de vrouwen zelf gaan. Voor kardinaal Timothy Dolan van New York was dit voldoende om op 23 januari een plechtige verklaring uit te geven waarin hij deze beslissing openlijk verwelkomt. Verder was er vorige vrijdag 27 januari voor de 44^e keer de jaarlijkse mars voor het leven in Washington en de president vroeg zijn vice-president Mike Pence deel te nemen en het woord te voeren. Het werd een historisch gebeuren. Mike herinnerde er aan dat de stichters van het land 240 jaar geleden het onvervreemdbaar recht op leven in de constitutie beitelden en 44 jaar geleden werd deze peiler van de maatschappij door het Hooggerechtshof met voeten getreden (door de uitspraak van 1973 in het proces Roe v. Wade, die vrouwen het “recht” gaf op abortus!). Mike wil namens de regering alles doen om de cultuur van het leven in de VS te herstellen, geheel in de geest van de grote (overleden) rechter Antonin Scalia. D. Trump heeft trouwens net de christen Neil Gorsuch in zijn plaats als nieuwe opperrechter benoemd. In dit Amerikaanse Hooggerechtsof zijn nu 5 (‘conservatieve’?) rechters door een Republikein en 4 (‘losbollen’?) door een democraat benoemd. Neil Gorsuch is resoluut tegen abortus, euthanasie en het terugbetalen van condooms en contraceptie.

Hierdoor kan een flinke slag toegebracht worden aan de cultuur van de dood. Toch is deze nog lang niet overwonnen. De Nederlandse minister Lilianne Ploumen doet nu een pathetische en huichelachtige oproep. Ze heeft als reactie op de beslissing van Trump het platform “Zij beslist” (She decides) aangekondigd. En België sluit zich hierbij onmiddellijk aan. Alexander De Croo, minister van “ontwikkelingssamenwerking” (!) wil in Brussel in het voorjaar een conferentie organiseren om te zien hoe ze de doodscultuur toch kunnen blijven versterken. Immers, contraceptie, condooms, sterilisatie, in vitro, abortus… zijn al lang “very  big business”, ook onder de vorm van “ontwikkelingshulp” gepresenteerd.  Onder misleidende slogans van vrijheid willen ze deze economie verder laten draaien. “Meisjes en vrouwen moeten zelf kunnen beslissen wanneer en hoeveel kinderen zij willen. Dat is een mensenrecht”, aldus onze minister Alexander De Croo. Groot gelijk, man. Maar mag hiervoor het meest weerloze mensenleven vermoord worden? Als gij in een zaal vrij moogt gaan zitten op de stoel die je zelf kiest, mag je dan een zwak kind vermoorden omdat jij op die stoel wilt zitten? Meneer Alexander, zo voer je het land terug naar een barbaarse oertijd (die misschien niet eens zo wreed was als de onze nu!). Rechten zijn altijd verbonden met plichten. Het recht op leven is verbonden met de plicht voor anderen dit te respecteeren, anders worden mensenrechten herleid tot de individuele grillen van de sterksten die de zwaksten uitroeien. Bovendien, in onze moderne tijd zijn er wetenschappelijke methoden, die echtparen de volle vrijheid geven zelf over hun vruchtbaarheid te beschikken. Dat noemen we volwassen, moderne vruchtbaarheidsbeheersing. Natuurlijk wordt dit in de openbare opinie niet aangeprezen (of belachelijk gemaakt) want het bevordert niet het financiëel succes van contraceptie, condooms, sterilisatie, in vitro, abortus… Dat echtparen zelf hun vruchtbaarheid kunnen beheersen, brengt economisch niet direct iets op, maar deze echtparen genieten wel in vrijheid van de grootste gave van hun huwelijk, zonder slaven te zijn aan dokters en apotekers (b.v. met behulp van “sensiplan” in België en Nederland). En zijn gelukkige echtparen uiteindelijk niet de grootste bijdrage, ook economisch, aan de maatschappij? In ieder geval, meneer Alexander, het primitief vermoorden van de zwaksten in onze samenleving is onaanvaardbaar en stelt u aan de kant van de moordenaars. Daarmee wordt ook de voornaamste peiler van iedere democratie vernietigd. Lees maar eens  de toespraak van de hoger vermelde Amerikaanse vice-president Mike Pence tijdens de recente 44^e mars voor het leven in Washington.

Iedereen kan op zijn of haar wijze meehelpen om de terugkeer naar de cultuur van het leven te steunen om de doodscultuur te verminderen. In Frankrijk is er de sterke beweging van Manif pour tous, een zeer ruime stroming die we ook in ons land zouden kunnen gebruiken. Op 10 december 2016 hebben een tiental leiders in Cape Town (Zuid-Afrika) de International Organisation for the Family gelanceerd (capetowndeclaration.com). Zij zetten zich in voor het behoud en de bescherming van wat zij als de meest wezenlijke elementen van iedere beschaving beschouwen, nl.  als het gemeenschappelijk erfgoed van heel de mensheid, het hart van iedere sociale rechtvaardigheid. Het gaat hierbij gewoon om het respect voor de waardigheid van het leven, huwelijk en gezin. Concreet dient de huwelijkstrouw aangemoedigd te worden terwijl pornografie, overspel, echtscheiding, allerlei vormen van losse samenleving enz. ontmoedigd moeten worden. Het is een strijd tegen een ideologische overheersing, een soort culturele kolonisatie, die onze maatschappij grondig wil ontwrichten. Wij geloven dat de uiteindelijke strijd tussen goed en kwaad in onze wereld zal worden uitgevochten op het terrein van huwelijk en gezin en de waarden die hiermee verbonden zijn. Laten we allen – wij, de overlevenden van abortus – moedig weerstand bieden. Jeanne Mancini, voorzitster van de hoger genoemde March for Life zegt dat het belangrijk is een cultuur te scheppen waarin abortus ondenkbaar is. De verandering van de harten zal uiteindelijk de noodzakelijke verandering van de wetten meebrengen. In ons land, zegt ze, zijn er ieder jaar ongeveer één miljoen abortussen! De beweging pro life is een beweging voor de vrouw (pro Woman). Wanneer de ministers van onze (moreel) Lage Landen oproepen om de doodscultuur overeind te houden, roepen wij op om integendeel met alle mogelijke middelen te ijveren voor een cultuur van het leven, waar iedereen beter van wordt.

Sarah Winter

Hierbij nog een aanmoediging voor hen die de hymne van het leven in onze wereld willen laten weerklinken. Sarah Fernanda Giromini, alias Sarah Winter is bekend geworden door haar foto, samen met enkele andere half naakte femen in de kerk van Onze Lieve Vrouw de la Candelaria in Rio de Janeiro in januari 2014. Zij heeft in 2012 Femen Brazilië gesticht. Zij werd een felle militante voor abortus, homoseksualiteit, biseks en de hele business hiermee verbonden. Haar eerste kindje liet ze aborteren. Haar tweede kindje heeft ze met zoveel vreugde ontvangern dat haar houding radicaal veranderde. Openlijk vraagt ze nu vergiffenis voor haar abortus, voor de belediging van de christelijke plaatsen en vooral van de christenen. Ze is nu een fervente militante pro vita en haalt scherp uit naar Femen, waarvan ze  in haar levensgetuigenis o.m. schrijft dat  deze “een sekte vormt die de afbraak nastreeft van de  traditionele familie en van alle morele waarden van de  samenleving”. P.S. Kan iemand aan onze minister Alexander van ”ontwikkelingssamenwerking” eens voorstellen om in hun debatten ook de meest vergeten groep aan het woord te laten, nl. de grote menigte van vrouwen die abortus ondergingen en er achteraf heel veel spijt van hadden?

Pater Daniel

---

Namens pater Guy Borreman sj
Zr Luciënne

 

Date: 03/02/2017, Author: Crusader2

In een explosieve persconferentie op 2 februari, bedankte de ‘gerehabiliteerde’ Grootkanselier van de Orde van Malta, Albrecht Boeselager, paus Franciscus voor zijn “leiding” die de crisis in de Orde hielp beëindigen, terwijl hij Kardinaal Burke de schuld gaf van de onrust. Boeselager benadrukte dat de acties van de paus de “soevereiniteit” van de Orde intact hielden, ondanks bewijs van het tegendeel.

Boeselager, die door de liefdadigheidstak van de Orde verantwoordelijk werd gehouden voor de verdeling van contraceptiva, en daardoor verwijderd werd, om dan weer herbenoemd te worden door Franciscus, isoleerde de vroegere Grootmeester Fra’ Matthew Festing, alsook de Kardinaal Patron van de Orde, Kardinaal Burek, en beschuldigde hen als veroorzakers van de crisis. Burke werd door Franciscus als Kardinaal Patron van de Orde benoemd in 2014, nadat hij hem verwijderde van een hoge post als hoofd van één van de rechtbanken (de Apostolische Signatuur) in het Vaticaan.

“Ik denk dat we niet vooruit kunnen zien, en dat we geen commentaar zullen geven over wat zal gebeuren met Kardinaal Burke in de toekomst. Dat blijft de beslissing van de heilige vader“, zei Boeselager. Desalniettemin is het duidelijk van opmerkingen tijdens de persconferentie dat er een zuivering in de maak is.

Het werd gezegd dat de Orde een “hervorming” zal ondergaan van de religieuze “tak” van de Orde – die fundamenteel is in zowel de geschiedenis als in de wetgevende macht van de Orde – zoals gewild door Franciscus. De hervorming zal uitgevoerd worden door een “pauselijke delegatie”, die de macht zal hebben om te handelen ‘boven het hoofd’ van Kardinaal Burke.

De religieuze tak van de orde is waar de conservatieve ranken zich bevinden – en zij zijn diegenen die bezwaar hadden tegen de distributie van contraceptiva. Boeselager weigerde commentaar te geven op het gerucht dat de paus had geëist dat het voormalige hoofd van de Orde in zijn ontslagbrief zou vermelden dat het Kardinaal Burke was die het ontslag van Boeselager had bewerkstelligd. “Ik heb de brief niet gezien en ik zal geen commentaar geven,” aldus Boeselager.

Professor Canoniek Recht Kurt Martens zei dat de daad van paus Franciscus neerkwam op “een de facto annexatie” en “dat dit een ernstige schendig is van de internationale wetgeving.”

Eerder deze week gaf The Voice of the Family een rapport vrij waarin ze de verschillende voorvallen in weergaven waarbij paus Franciscus weinig bezorgd lijkt te zijn, en zelfs afwijkt van de Kerkelijke veroordeling van contraceptie als zijnde boosaardig. De Kerk leert in Humanae Vitae dat omdat contraceptie de verenigende en procreatieve integriteit van de huwelijksdaad vernietigt, dit altijd en in iedere situatie ernstig verkeerd is.

Bron: LifeSiteNews
Vertaling: Restkerk.net