Categorie: Geen categorie

Vrijdag 1 januari 2016

Goede vrienden,

Tot heden was het vrij zacht weer, rond het vriespunt. Op de laatste dag van het jaar viel er sneeuw en begon de temperatuur flink te zakken. Omdat ook af en toe de zon achter de wolken bleef, kreeg ons “minijoultje” (zonnepaneel) het zwaar te verduren. Als er geen elektriciteit is, wil iedereen daarop aansluiten en dan bezwijkt het af en toe onder de last. Alles bij elkaar toch een kostbaar ding.
Licht in de duisternis. Dank u wel voor hen die het ons geschonken hebben.

Er is veel nieuws van het oorlogsfront. Ondanks de sluwe tegenwerking van de legers van de helft van de wereld, maakt het Syrische leger nagenoeg op alle fronten flinke vooruitgang, dank zij Rusland en de Hezbollah. Daarover eventueel een volgende keer. Nu vertellen we vooral hoe we de voorbije dagen beleefd hebben en geven een nieuwjaarswens mee.

Van harte,
Pater Daniël

---

 

Bethlehem alom

De kleine profeet Micha kondigde in de 8e eeuw voor onze tijdrekening aan dat het piepkleine plaatsje Bethlehem beroemd zou worden bij alle volkeren van alle tijden omwille van de geboorte van Jezus: “Gij echter Bethlehem in Ephrata, al zijt gij klein onder Juda’s geslachten, toch zal er, zeg Ik, iemand uit u komen die over Israël gaat heersen…Hij zal de man van de vrede zijn” (5, 1-4). Niet Rome, Washington, New York, Brussel, Parijs of Londen, maar Bethlehem. In de kersttijd is de hele wereld verlicht door kerststallen die de geboorte van Jezus in Bethlehem vieren. Noch de wereldheerser Augustus, noch de moordenaar Herodes kunnen de vervulling van deze profetie beletten. Vurige ridders van de laïciteit in Frankrijk hebben zich ingespannen om dit jaar kerststallen in het openbaar te verbieden. Het heeft een omgekeerd effect en er prijken meer kerststallen dan voorheen. In feite is iedere plaats op aarde een Bethlehem geworden en iedere mens van goede wil is als een herder of als een wijze op weg naar Jezus in de kribbe.

De komst van de herders

Twee dagen voor Kerstmis komen de eerste herders hier al toe. Het zijn Fransen die op een vredesconferentie in Genève moeder Agnès-Mariam ontmoet hebben en de gemeenschap willen leren kennen. Het zijn vurige moslims, beide gehuwd met een Algerijnse vrouw, trouwe bedevaarders naar Mekka en ze willen de islam terug brengen naar naastenliefde en broederlijkheid. Ze vertelden hoe massa’s moslims in Algerije nu terugkeren naar hun wortels en christen worden. Ze hebben een vereniging gesticht voor de eenheid van alle vredelievende gelovigen. ’s Morgens namen we een simpel (vrij primitief) maar erg gezellig ontbijt met vijf in mijn klein kamertje (mijn slaapkamer, studiekamer, leslokaal, conferentiezaal, refter, ontmoetingsruimte, gastenkwartier voor mannen, ‘all rolled in one’!) Zo konden we naar hun vurige pleidooien luisteren en omgekeerd getuigen van het christelijk geloof en de ware betekenis van “dé Profeet Gods”, Jezus, de enige Redder voor alle mensen. Hun levensstrijd gaat tegen alle vormen van fanatisme in de islam en vooral tegen het wahabisme van Saoedi-Arabië. Dat is voor hen de hoogste gruwel. Eindeloze verhalen brachten ze over de corruptie, huichelarij, arrogantie van de heersende klasse in Saoedi-Arabië. Ze zagen er zovele jongeren met afgehakte hand of zelfs afgehakte arm, die als slaven voor hun heersers gewerkt hebben en omdat ze een kleine fout begingen op die wijze verminkt werden. Ondertussen stelen deze prinsen zelf alle rijkdom van anderen, laten voor zich champagne en luxegoederen overkomen met een helikopter en zwalpen van de ene prostitué naar de andere. Over heel de wereld richten ze centra op om mensen tot het strikte wahabisme te verleiden als de enige ware leer. Ondertussen is Saoedi-Arabië aangesteld als  hoofd van de officiële UNO commissie voor de rechten van de mens. De wereld is gek geworden. Vrouwen in het westen worden betaald om opvallend gesluierd rond te lopen. Voor onze Franse  moslims  is het duidelijk waarom het wahabisme en het  zionisme zo nauw samenwerken: het is dezelfde wereld van geld en geweld, macht, arrogantie, overheersing, racisme en haat tegen anderen. Zoals het wahabisme  al wat menselijk is in de islam afbreekt, zo breekt het zionisme al  het waardevolle van het joodse geloof af, zeggen zij. Meteen vernemen we dat het wahabisme eigenlijk uit het zionisme ontstaan is.  Hun getuigenis over Frankrijk was merkwaardig. Bij zovele moslimgemeenschappen in Algerije, Libanon,   Syrië en elders voelden ze de diepe onderlaag  van een vredevol samenleven van de verschillende godsdiensten en ethnische groepen. Welnu, bij ons in Frankrijk, zegt  de ene,  voel je steeds meer hoe de moslimgemeenschappen omgevormd worden door het wahabisme en groeien naar haat tegenover alle anderen. Zo worden vele jongeren voorbereid om naar “het hoogste doel”  te streven nl. hier in Syrië of elders komen vechten, zoveel mogelijk ‘ongelovigen’ doden en zelf als ‘martelaar’  sterven om  de hemel te verdienen! Deze misleide jongeren  menen hierin de enige zekerheid te vinden om in de hemel te komen.

En van de wijzen

De dag voor kerstmis worden in de voormiddag “de grote uren”, gevierd, ook “koninklijke uren” genoemd omdat de keizer in Constantinopel destijds daaraan deelnam. Ook onze moslims waren present en lazen om beurt uit de  psalmen en de brieven van Paulus, waarvan ze getuigden dat die psalmen hen diep getroffen hadden. Dit gebed omvat de zogenaamde primen, tertsen, seksten en nonen en duurt meer dan een uur. Daarna was het tijd voor de eucharistie van de 24e december. Ik bekleedde me met de gewaden  en ging in het atrium. En plots verschenen de volgende herders of wijzen: de bisschop met nog een gast. Hij zei lachend dat ik in dit misgewaad er als een bisschop uitzag en hij  hing zijn kruis om mijn hals. Dan stelde hij zijn gast voor: broeder Alois, de huidige overste van de broeders van Taizé, de opvolger van broeder Roger. Deze wist niet dat hier een religieuze gemeenschap was en viel van de ene  verbazing  in de andere. De bisschop kon maar even blijven, maar broeder Alois wilde wel met ons het middagmaal gebruiken en wij zouden in de namiddag zorgen dat hij terug in Yabroed geraakte. Ondertussen was de tijd voor de eucharistie al lang voorbij, trouwens straks zingen we vespers en die duren ook vijf kwartier.  Broeder Alois vertelde dat er nu een “kleine gemeenschap” van een honderdtal broeders is in Taizé, alsook verschillende fraterniteiten in diverse landen. De poging om een fraterniteit te stichten in Libanon lukt niet, omdat de broeders geen Arabisch spreken en westerlingen zijn. Op dit ogenblik bereiden ze de jaarlijkse jongerenontmoeting voor in Valencia, Spanje, waar van 28 december tot 2 januari 2016  ‘n 20.000 jongeren verwacht worden. Zij willen alom de kleine loten van hoop aanmoedigen. Zelf vieren de broeders onder elkaar hun kerstfeest op 6 januari. Er werd nog een rondleiding voorzien voor broeder Alois en dan was het tijd om afscheid te nemen. De handgemaakte sierkaars die we hem meegaven, zou hij op de jongerenontmoeting in Valencia aansteken.

Voor de vespers van deze 24 december kwamen de volgende herders toe, enkele moslims en christenen uit Qâra. Hierna de plechtige nachtmis, al was het om 10.00 u. Traditioneel worden daarna kerstliederen uit verschillende landen en in verschillende talen gezongen. Dit is een zingen en dansen tegelijk, waar ook de kinderen graag aan deelnemen en duurt  tot middernacht. Daarna was het tijd om in de hal van allerlei versnaperingen met wat warms te genieten, door enkele volwassenen samen met de kinderen klaargemaakt en opgediend.   Dan ging het nog een tijd verder met kerstliederen en met de gekke toeren van “papa en mamma Noel”. De volgende dag, met kerstmis zelf  zou trouwens “papa Noel” nog kippen brengen aan de zuster die voor de kippen zorgt. Tegen twee uur was het wel stilaan goed geweest en gingen we slapen. Op Kerstdag  zingen we ’s middags  het morgengebed met de speciale byzantijnse kerstgezangen van de liturgie, welke ook ruim een uur duren. We wachten immers nog op enkele herders of  wijzen die groot oponthoud gehad hebben omwille van moeilijkheden met de hulpverdeling in het noorden en in deze wintertijd heeft zulks   voorrang. Uiteindelijk arriveren moeder Agnès-Mariam, zr. Carmel en haar broer. We eten samen en er wordt uitvoerig en lang gedeeld, o.a. ook samen met onze Franse moslims over de raakpunten van soefisme en christelijke mystiek, waarbij moeder Agnes-Mariam helder het unieke  van de christelijke mystiek belicht omwille van Jezus de enige Verlosser. ’s Avonds vieren we plechtig de Latijnse eucharistie van Kerstmis, weliswaar met  Arabische en byzantijnse elementen.   Dan volgen de maaltijd en de officiële viering van kerstavond met voor iedereen de traditionele geschenken: warme handschoenen, sokken, een sjaal… maar ook een microgolf, een strijkijzer, boeken…  De verantwoordelijke van de groep vrijwilligers krijgt zelfs een laptop (die ze al heel lang nodig hadden). Gedurende het jaar wordt eens gekeken wat ieder persoonlijk of voor zijn werk nodig heeft. De sfeer hierbij is eerder uitgelaten en ondertussen speelt er ritmische muziek alsof  het een mini-rockfestival is Tweede kerstdag verloopt nog helemaal in de sfeer van kerstmis. Van buitenaf hadden we wel aparte geluiden. Aan de kant van Libanon zijn de VS, Saoedi-Arabië en  het zionistisch Israël de rebellen aan het helpen om toch nog een doorgang te forceren, wat gelukkig niet lukt. Aan de andere kant is het leger een grondige zuivering aan het uitvoeren rond het christelijk dorp Sadad. Ondertussen is Maheen weer bevrijd van rebellen. Vandaar wat meer schoten,  ontploffingen en oorlogsgeroffel, maar het boezemt niemand enige vrees in. ’s Middags verzamelen we op het voorplein rond een groep gehandicapten uit het dorp. Ook voor hen brengt  “papa Noël” geschenken en ze hebben er plezier in. Tweede kerstdag eindigen we ’s avonds in de kerk rond de grote kerststal waar voor ieder een tekst uit de Schrift wordt gelezen. Ook de  volgende dagen heerst er nog feeststemming. Er komt nog een Syrisch  meisje toe die onze vrienden in Tartous gaat helpen met hun zware taak van de hulpverlening. En ’s avonds staat er niets bijzonders op het programma. Sommigen amuseren zich met een gezelschapsspel: plastieken stokjes worden op tafel gegooid en ieder moet trachten zoveel mogelijk stokjes te nemen, zonder dat anderen verschuiven. Twee zitten er te schaken en  enkelen zijn onder begeleiding van een gitaar  liedjes aan het zingen. Kortom, het is als in een gezellige stal van Bethlehem.

Olie op het (staakt-het-)vuur

Eensgezind heeft de Veiligheidsraad van de UNO op 18 december 2254 een routeplan gelanceerd voor de vrede in Syrië. Ze gaan zich allemaal inzetten voor de bescherming van de soevereiniteit van Syrië. Hierbij wordt gesteld dat een staakt-het-vuren samen moet gaan met een politiek proces. Ziedaar de woorden in de wind,  voor de schone schijn, ver van de werkelijkheid. Drie van de vijf permanente leden streven immers  nog steeds niets anders na dan een nieuwe oorlog  tegen Syrië en Rusland. Het  zijn de  VS, Frankrijk, Groot-Brittannië, die daarbij de volle steun genieten van de NAVO, Turkije en Israël, om nog te zwijgen van Saoedi-Arabië en Qatar. Het is deze  coalitie die de grootste schuld draagt voor de blijvende ellende in Syrië en heel de regio.  Onder  morele druk van Rusland zijn ze nu echter verplicht een bocht te nemen en ze weten niet goed hoe ze dat best doen.

 

Op de dag van deze glorieuze UNO-verklaring meldt de NAVO dat  Duitse oorlogsschepen en Deense  Awacs radar vliegtuigen  naar Turkije komen “om de grens met Syrië te verdedigen”, dus rechtstreeks gericht tegen Syrië en Rusland. De volgende dag wordt de eerste van de drones  “Global Hawk” voor spionage gestuurd. Op hetzelfde ogenblik kondigt Duitsland de levering aan van de vijfde atoomduikboot  “Popeye Turbo” aan Israël. Terwijl Iran de atoomwapens afzweert en Syrië zijn chemische wapens laat ontruimen, wordt de super-kernmacht van Israël nog versterkt, naast hun immense voorraad biologische en chemische wapens. Op 19 december vernietigen  twee zionistische bommenwerpers een gebouw in Damascus dat naast burgerdoden ook Samir Kuntar doodt. Als Libanese verzetsstrijder heeft deze man 30 jaar in een Israëlische gevangenis doorgebracht en had zich nu bij Hezbollah aangesloten om tegen Daesh te strijden. Nu is hij  het symbool van het gerechtvaardigde verzet van het Palestijnse, Libanese en Syrische volk. Tevens  meldt Frankrijk dat het voor 7 miljard dollar 24 jachtbommenwerpers Rafale geleverd heeft aan Qatar. De wapenindustrie floreert als nooit voorheen.  Verder hebben de  VS zogenaamd in Kirkouk met helikopters Daesh gebombardeerd. In feite hebben ze de Chinese olie-installaties vernietigd. Hakem al-Zamoli, voorzitter van de  Irakese commissie voor nationale veiligheid was hieromtrent dan ook zeer duidelijk: de Amerikanen zijn met hun actie Daesh komen beschermen.  Zullen de  grootmachten hiermee het routeplan voor de vrede in Syrië volgens   resolutie 2254   garanderen of is het eerder bedoeld als  “olie op het vuur”? De internationale coalitie onder leiding van de VS kan Daesh niet bestrijden omdat ze  niet zijn oorsprong en oorzaak erkent. En dat zijn ze zelf. Ze mogen echter niet vergeten dat Syrië vast besloten blijft om ook deze keer zich niets van buitenaf te laten opleggen, zoals Bouthania Shaaban, de woordvoerster van de president nog eens duidelijk heeft gezegd in haar toelichting op de UNO resolutie.

Nieuwjaarswens

Zoals ieder mens verlangen ook wij naar vrede om in liefde  en vreugde te kunnen leven. Moge Syrië dit jaar bevrijd worden van alle terreur en zijn soevereiniteit herwinnen. Mogen we vervolgens in staat zijn daadwerkelijk te blijven meehelpen aan de moeizame heropbouw van dit land en het herstel  van zijn harmonieuze samenleving, waarbij de christenen altijd een eminente rol gespeeld hebben. Dit was hun land, lang voordat de islam bestond. Wij danken alle weldoeners die ons in staat stellen de bevolking en de christenen te blijven helpen.

Zelf afkomstig uit Europa vonden we  in Syrië ons tweede kostbaar vaderland. Eens waren Europa en Rusland nauw met  elkaar verbonden. Dan kwam de scheiding tussen het vrije westen en het Oostblok onder communistische dictatuur. Nu zijn de rollen omgekeerd. De Europese landen zijn vazallen geworden van Amerika en Rusland heeft opnieuw zijn identiteit en soevereiniteit  herwonnen. Terwijl Rusland zich noodgedwongen tot China wendt, wordt in Europa plechtig de inhuldiging van een immens koopcentrum, een McDonald of een islamitisch centrum gevierd. In Rusland viert men de inhuldiging van een schitterende iconostase in een nieuwe orthodoxe kerk. De Europese landen  hebben hun christelijke wortels verloochend, samen met hun soevereiniteit, hun geestelijke en menselijke waarden, opgeslorpt door een Amerikaanse verpletterende mondialisatie. Het zijn landen zonder grenzen, zonder waarden, zonder eigenheid of geschiedenis. De droom van de grotere welvaart wordt verdreven door de werkelijkheid van steeds meer verarming, de beloofde grotere vrijheid wordt verpletterd door een steeds grotere totalitaire dictatuur. Het is het Europa van de ontbinding van de gezinnen, van de LBGT en de  Femen, het Europa van het consumentisme, de multinationals  en het entertainment. De hogepriesters van de afschaffing van alle grenzen en het opheffen van alle waarden zullen nog een tijd met succes aan de macht  blijven, totdat   de bodem van de ravijn  bereikt is. De getuigen van de waarheid en van het leven zullen voorlopig nog aan de rand staan als de “ losers”. Mijn wens en hoop is dat zij volhouden en talrijker worden. Eén dokter die een moeder helpt haar kind ter wereld te brengen en abortus weigert of iemand een echt menswaardig sterven  gunt op zijn tijd en zijn wijze (eu-thanatos = goede dood)   en euthanasie weigert, kan nog tot  gevangenisstraf veroordeeld worden. Een massa overtuigde gewetensbezwaarden kan men niet meer opsluiten.  Mijn hoop is dat deze menigte authentieke weerstanders als getuigen van de waarheid, van het leven en het christelijk geloof mag groeien.

Wil je een aangrijpend kerstverhaal  van weerstand uit Syrië, lees Ugarit Dandache, Syrie: du ciel à la terre, les hommes de Kweiris ont gangné  leur pari, mondialisation.ca, 19 dec 2015. Drie jaar lang leefden de soldaten van  het militaire vliegveld ten oosten van Aleppo, 25 vierkante km groot, te midden van een door Daesh gecontroleerd gebied, met de dood voor ogen. Nu getuigen zij hoe ze als broeders overleefden, ieder ogenblik bereid om hun leven te geven voor elkaar en voor hun volk. Sommigen  sneuvelden, maar allen bleven trouw in de strijd tegen leugen en moord.

Waar zijn de christenen in Europa die naar het woord van Paulus weerstand willen bieden: “Stemt uw gedrag niet af op deze wereld. Wordt andere mensen met een nieuwe visie” (Romeinen 12, 2)?

Een Zalige Kersttijd en een Gezegend 2016

Van harte en dankbaar

Pater Daniël

Website: http://www.maryakub.net

Bron: E-mailbericht – Namens pater Guy Borreman SJ, Zr Lucienne

---

 

 

De statistieken hulpjes van WordPress.com hebben het ‘2015 jaarsrapport’ voor deze blog voorbereid.

Hier is een fragment:

Deze blog werd in 2015 ongeveer 19.000 keer bekeken.

Klik hier om het complete rapport te bekijken.

Opmerking vooraf

De eerste veranderingen worden snel verwacht. Met een ‘zoetheid’ en met gepassioneerde woorden omtrent de nood aan een verenigde wereld – om aan iedereen liefde en verdraagzaamheid te verkondigen – zullen we in het grootste bedrog worden meegesleurd. Velen zullen zijn gechoqueerd door het tempo waarmee de Kerk de seculiere wereld zal lijken te omhelzen.

In wat zal worden gezien als de vernieuwing van de Katholieke Kerk, is dit wat je zal worden voorgesteld: de promotie van inclusieve congregaties gecombineerd, in een zogeheten christelijk-verenigde kerk. De uiterlijke kenmerken kunnen, aanvankelijk, dezelfde lijken, maar dat is wat je wordt verondersteld te zien. Langzaamaan zul je de Heilige Schrift niet meer herkennen, als nieuwe woorden, nieuwe zinnen en andere vernieuwingen met betrekking tot de Sacramenten je zullen worden voorgesteld. Er zal paniek heersen onder de trouwe, loyale en brave priesters, die zullen zijn gealarmeerd door het nieuwe gedachtegoed, dat in de Kerk zal worden verwelkomd, als men een nieuw type van alternatief modernisme zal introduceren. Het zal door het vrijmetselaarsnetwerk zijn, hetgeen zich al in iedere hoek van de Katholieke Kerk bevindt,  door regeringen en de media, dat deze gruwel zal worden voorgesteld als een grootse vernieuwing. Dit is het begin van het einde. Jezus’ Tegenwoordigheid zal subtiel worden verband, in de nieuwe ceremonies van de Missen.

Kerkelijke vrijmetselarij kan nu in de hoogste toppen van Gods Heilige Kerk op aarde worden teruggevonden. Heel weldra zal ze haar nieuwe liturgie introduceren, welke zal zijn tegengesteld aan Gods Meest Heilige Wil. Ontworpen door de vijanden van God, en vermomd als een aanpassing om aan politieke machten tegemoet te komen, zal ze zo snel worden geïntroduceerd, dat velen in de Kerk erover verbaasd zullen zijn. Het zal hen veel leed berokkenen, om van zo’n gruwel getuige te moeten zijn, maar de stemmen van de trouwe dienaren zullen niet publiekelijk worden gehoord. Zij, de vrijmetselaars, zullen controleren hoe over deze liturgie zal worden nagedacht. Iedere tegenspraak zal worden ontkend en opzij geschoven. Als excuus zal worden gebruikt dat de Kerk nieuwe, jonge zielen moet rekruteren, zielen die van de Kerk waren weggevallen. Door een seculiere wereld aan te spreken, zullen ze zeggen dat ze meer zielen kunnen bekeren. Hoe bedrieglijk deze gruwel zal zijn, en hoeveel mensen zullen vallen voor de leugens, die velen van de Waarheid zullen wegleiden.

---

Volgens een Italiaanse aartsbisschop moet de Kerk meer gemeenschappelijk worden. Mgr. Angelo Becciu zegt in een interview met de Italiaanse krant La Stampa dat er in de Kerk vooral nood is aan barmhartigheid. Hervormingen komen volgens de Italiaan op de tweede plaats.

“Toen de paus me vertelde dat hij het jubileum zou aankondigen, leek hij vreugdevol, zo blij, want hij was en is zich bewust van het feit dat hij de wereld een unieke kans aanbiedt. Het is Gods barmhartigheid. En toen, het feit dat hij koos voor de verschillende heilige deuren… dat bewijst dat de paus iedereen graag heeft – iedereen! Hij wil iedereen de kans geven om te profiteren van het heilige jaar. Hij maakt zich geen zorgen over de grote groepen van pelgrims die naar Rome komen, waar hij zich zorgen om maakt, is dat iedereen de kans moet krijgen om Gods goedheid en Zijn barmhartige liefde te ervaren. Toen de paus die heilige deur opende, die simpele deur van een simpele kathedraal, het was bijna een roeping, een vraag aan God om vrede te verlenen aan Zijn mensen, zij hebben het recht om in vrede te leven, en niet om schaakstukken te zijn in machtsspelletjes die door buitenlandse grootmachten worden gespeeld”, zegt Becciu.

“We hopen dat, na de twee synodes, we de hele Kerk kunnen aanspreken, maar het is niet gemakkelijk. Het is niet gemakkelijk om de synodale boodschappen te verspreiden en ze in de praktijk om te zetten. Maar er is veel bereidheid. We moeten het idee en de mentaliteit van een hiërarchische Kerk achter ons laten, en ons toespitsen op het idee van een meer gemeenschappelijke Kerk, waarbij het hiërarchische aspect evenwichtig wordt afgewisseld met een gemeenschappelijk aspect.  De paus zou graag hebben dat iedere geestelijke een zin voor verantwoordelijkheid voelt, als het aankomt op beslissingen maken, of de opstelling van documenten. Wat de Curie betreft, is Franciscus vastberaden om haar te hervormen. Hij is vastberaden en werkt redelijk snel. Het zou de paus tezelfdertijd wel benadelen als we zouden stellen dat zijn enige bezorgdheid de hervorming van de Curie is. Zijn aandacht gaat uit naar de hele wereld, en er zijn nog veel andere problemen… Zelfs achter onze deur wordt het duidelijk aan hoeveel evangelisatie er nood is. Christelijkheid neemt af, zo snel, en de kerkelijke waarden zijn almaar minder belangrijk, mensen willen er niet meer over horen spreken. Dit alles baart de paus zorgen! Ook de christenen die overal ter wereld worden vervolgd. Ja, we zouden aandacht moeten besteden aan de hervorming van de Curie, maar laat ons minder aandacht aan onszelf besteden, en naar de wereld kijken, Gods woord moet dringend worden verspreid.”

Bron: www.lastampa.it
Foto: ANSA

---

 

Klik op deze afbeelding…

---

Vooropmerking

De slechte vrijmetselaars hebben in de voorbije twee jaar veel veranderingen gepland, voor Gods Kerk. Weldra zullen hun plannen, die al onder de hoogste rangen in de Kerk bekend zijn, bekend worden gemaakt. Ze zullen zeggen dat de Katholieke Kerk ‘gemoderniseerd’ wordt in de huidige liberale, nieuwe en vooruitstrevende maatschappij. De vrijmetselarij binnen de Kerk zal er alles aan doen om diegenen te vervolgen die zich niet aan deze te menselijke, heidense en nieuwe wereldreligie onderwerpen.

Zij die zeggen dat de Kerk haar imago moet oppoetsen, haar doctrine moet vernieuwen en die zeggen dat, door haar te vernieuwen, weten ook dat “diegenen die zeggen dat ze gezonde Leer volgen, maar nieuwe wetten willen, om daden te vergoelijken, die zondig zijn in Gods Oog, die zijn niet meer van Christus!” Diegenen echter die naar veranderingen verlangen, om te worden bejubeld door de seculiere wereld, zullen tevreden zijn. Zij zullen daarmee een valse doctrine, niet van God komend, willen volgen. Zovele mensen zullen de aangepaste leer toejuichen – en Jezus aan de kant schuiven – met vreugde in hun harten. Dan, als de missers duidelijk worden, zullen de goedwillende priesters en bisschoppen niet meer weten wat ze moeten doen…

Alle slechte daden zullen worden goedgepraat met het excuus dat de oude Kerk wordt vernieuwd… en velen zullen zijn gechoqueerd door het tempo waarmee de Kerk de seculiere wereld zal lijken te omhelzen.

Deze nieuwe kerk zal aanvankelijk worden beschouwd als een nieuwe wind, door velen die verandering verlangen. Dan zal het duidelijk worden dat ze alleen Gods Wetten wil veranderen, om zo hun zondevolle leven te rechtvaardigen. Zo’n kerk zal het geloof verliezen!

---

 

De 9-hoofdige Raad van Kardinalen, een pauselijk adviesorgaan, pleit voor een verdeling van de kerkelijke macht. Dat schrijft de Italiaanse krant La Stampa.

Volgens de krant zouden de kardinalen besloten hebben om tijdens hun volgende vergadering, die plaatsheeft in februari, na te denken over decentralisatie (ofwel; machtsverschuiving). “De Raad van Kardinalen zal nadenken over een toespraak die Franciscus gaf in oktober, hij pleitte toen voor een ‘gezonde decentralisatie’ in de Kerk”, schrijft La Stampa.

Paus Francuscus zijn toespraak omtrent familiale thema’s dateert van 17 oktober. “In zijn speech, ijverde Franciscus voor een meer ‘synodale’ Kerk, die luistert naar mensen, op elk niveau”, luidt het. De paus zou in zijn toespraak nog hebben geopperd dat de invloed van bisschoppen op verschillende religieuze vraagstukken, overal ter wereld, niet kan worden vervangen. “De paus liet blijken dat hij op de hoogte was van de nood aan ‘gezonde decentralisatie.'”

De Raad van Kardinalen stelt nu dat Franciscus’s gedachtegoed in de praktijk moet worden uitgevoerd, en dat ook de Curie moet worden hervormd. De volgende vergaderingen vinden plaats op 8 en 9 februari. Volgens kardinaal George Pell wordt ook gewerkt aan een nieuw economisch bestuursorgaan. Er zou ook worden nagedacht over een nieuwe raad, die toeziet op de thema’s vrede, gerechtigheid en migratie.

Zetelen in de Raad van Kardinalen: kardinalen Pell, Marx, Parolin, Maradiaga, Bertello, Errázuriz Ossa, Gracias, Monsengwo Pasinya en O’Malley.

Bron: www.lastampa.it
Foto: news.va

Een achterdeur naar een neo-mozaïsche praktijk in het Slotrapport van de Synode

“In zijn brief aan paus Damasus schilderde de heilige Basilius een realistisch beeld van de leerstelllige verwarring die veroorzaakt werd door geestelijken die lege compromissen zochten en een aanpassing aan de geest van de wereld in zijn tijd: “De tradities zijn buiten spel gezet; de leuzen van de vernieuwers zijn bij de Kerken in zwang; mensen zijn tegenwoordig eerder bedenkers van sluwe systemen dan theologen; de wijsheid van deze wereld wint de hoogste prijzen en heeft de glorie van het kruis verworpen. De ouderen klagen wanneer zij het heden vergelijken met het verleden. We moeten medelijden hebben met de jongeren want zij weten niet wat men van hen afgenomen heeft” (Ep. 90, 2).”

---

De 14de Algemene Vergadering van de Bisschoppensynode (4-25 oktober 2015), die gewijd was aan het thema “De roeping en de zending van het gezin in de Kerk en de wereld van deze tijd”, heeft een Slotrapport uitgebracht met enkele pastorale voorstellen ter beoordeling van de paus. Het document zelf is slechts van raadgevende aard en bezit geen formele magisteriële (van het leergezag) waarde.

Reeds tijdens de Synode verschenen de echte nieuwe leerlingen van Mozes en de nieuwe Farizeeën, die in de nrs 84-86 van het Slotrapport een achterdeur openden of dreigende tijdbommen legden voor…

Lees verder…

---

 

In Australië zijn de rapen gaar deze dagen want als onderdeel van de onderzoekscommissie naar de MH-17 ramp laat Australië weten dat uit hun bevindingen geen enkele duidelijkheid is hoe en door wie het vliegtuig uit de lucht gehaald is. De Australische onderzoekers vinden dan ook dat het verwijt naar de Russen ingetrokken dient te worden. De rapporten die de onderzoekers hebben vrij gegeven laten grove fouten zien in het onderzoek, ze stellen zelfs dat er met het bewijsmateriaal geknoeid is.

Video: https://youtu.be/ICh5Z-DxZKg

Lees verder…

---

 

Vrijdag 18 december 2015 (nr. 31)

Goede Vrienden,

We willen ons de volgende dagen wat meer toeleggen op het gebed en op de vieringen van Kerstmis en Nieuwjaar, waarin we ook de intenties van al onze weldoeners, bekend en onbekend, willen opnemen. Daarom geldt dit bericht voor twee weken. We beschrijven eerst de kerstsfeer hier en geven dan enkele bedenkingen bij hetgeen er in Europa gaande is, alsook over de hardnekkige eensgezindheid van het westen om Syrië en Rusland te blijven bevechten.

Aan allen een Zalig Kerstfeest en een Gezegend 2016, van harte en dankbaar toegewenst, Pater Daniël. Ook namens de gemeenschap Mar Yakub.

Op weg naar het Kind in de kribbe

Al in november toveren de zusters grote dozen met kerstmateriaal te voorschijn. Op alle geschikte plaatsen binnen en buiten (zeker meer dan tien) wordt een kerststal gebouwd, met alles er op en er aan. De wijzen uit het oosten zijn er al, ze komen immers uit de buurt, maar ze blijven nog bescheiden op de achtergrond. Alleen het Kind Jezus in de kribbe verschijnt pas met kerstmis zelf. Zelfs in de binnentuin bij de kippen… overal groeien heel geleidelijk kerststallen. Ieder die inspiratie en zin heeft kan er op zijn wijze tussendoor aan werken. Ondertussen kan ieder op zijn tijd twee dagen volledige stilte en retraite in afzondering nemen als voorbereiding op de Komst/Wederkomst van Jezus. Laten we tochtgenoten zoeken om op weg te gaan naar het Kind in de kribbe. Een lezer stelde voor dat wij, christenen, een fanatieke moslimstrijder zouden adopteren in ons gebed en hem een christelijke naam geven. Hopelijk is er later dan iemand die onverwachts naar ons toekomt en zegt: “Dank je wel, uw liefde, gebed en offer hebben mij gered”.

Meer dan tweeduizend jaar geleden was er in de wereld ook veel duisternis. Keizer Augustus, de toenmalige wereldheerser wilde weten hoeveel onderdanen hij had en ieder moest op stap, ouden, zieken, gehandicapten, iedereen. En zo werden ook Jozef en Maria, hoogzwanger, verplicht vanuit Nazareth naar Bethlehem te trekken. Het waren meerdere dagreizen. In Bethlehem zaten alle herbergen overvol. Het arme, jonge gezin vond uiteindelijk onderdak in een stal voor dieren. Daar werd Jezus geboren en in een voederbak gelegd. Eenvoudige herders in de buurt, zij wisten dat Jezus de ware Koning van Israël was en kwamen Hem aanbidden. Ook wijzen uit het verre Perzië hadden de juiste ingeving en lazen in de sterrenhemel dat er een nieuwe Koning geboren was. Zij kwamen het Kind geschenken brengen en aanbaden Hem. Er zijn altijd eenvoudigen én hooggeplaatsten die de waarheid hebben gezien en er naar willen leven. En dan is er weer de jaloezie, die leidt naar geweld en dood. Koning Herodes wil Hem, die hij al rivaal ziet onmiddellijk uitschakelen. Hij kent maar één taal, die van de moord door zijn leger. Alle borelingen in Bethlehem worden uitgemoord. Moeders wenen om hun kinderen en “kunnen niet getroost worden, omdat zij er niet meer zijn” (Mat. 2, 18). Maar Jezus is ontsnapt, deze keer toch. Jozef werd in een droom verwittigd en vluchtte met Maria en Jezus naar Egypte. Zo zijn er overal en altijd misdadigers en martelaars. Keizer Augustus, koning Herodes, de machtigen en hun aanhangers wanen zich de hoogste wereldheersers, met onnoemelijk leed voor velen. Hun standbeeld is meestal zo groot als het lijden dat ze veroorzaken. In de ware geschiedenis van God met de mensen, verdwijnen ze als kaf met de wind. De echte helden zijn de herders in open veld met hun kudden, de wijzen uit het oosten die hun paleis verlaten om de ster te volgen en allen die op weg gaan naar het Kind in de kribbe. Met hen schrijft God een geschiedenis die blijvend is.

Het licht van het kruis op de kribbe

Over het Kind in de kribbe straalt het licht van het kruis, waardoor ook moslims worden verlicht. We denken aan die kleine jongen uit Tartous die einde vorige maand als een fier soldaatje hulde bracht aan zijn vader en de soldaten die sneuvelden bij de bevrijding van het militair vliegveld van Kweiri. Terwijl de kisten in het midden van een zee van mensen werden neergelegd, declameerde hij met heldere stem: “Mabrouk, proficiat, jullie zijn niet dood, jullie leven bij God”. Hiermee vertolkte hij de liefde, dankbaarheid en trots van het hele Syrische volk om zijn martelaren. Deze week kwam een moslim in de kerk en vroeg of we met zijn gsm een foto wilden maken van hem, voor het altaar met het kruis op zijn borst. “Als ik sterf wil ik deze foto achterlaten” zo was zijn verantwoording. Twee Hezbollah-soldaten werden gedood bij de verdediging van een assyrisch-orthodoxe kerk. Hun foto’s gaan rond. Beiden staan fier naast een Mariabeeld. De moslimvrouwen die hier handgemaakte sierkaarsen leren vervaardigen, kiezen dikwijls voor een kaars met Onze Lieve Vrouw er op, maar ook met het kruis. Een vrouw zei achteraf uitdrukkelijk, wijzend op de kaars die ze gemaakt had: “dit kruis zal ons beschermen.” En onze groep vrijwilligers beleven nagenoeg dagelijks een kerstverhaal bij de hulpverlening. Het zijn juist de meest behoeftigen die zich verschuilen en die ze willen opzoeken en helpen voor zover ze kunnen. Geld en goederen komen allemaal van mensen die ons in alle stilte blijven helpen. Zij zijn de blijvende heldere sterren in de donkere nacht van deze wereldgeschiedenis.
.
En ja, er zijn nog blije dagen, zo dichte G Gezelle. Gisteren na de eucharistie kregen we onverwacht bezoek van pater Godefroy, trappist en aalmoezenier van de zusters trappistinnen van Deir El-Azra, O.L.Vrouw Fontein van Vrede (tussen Homs en Tartous, ongeveer 100 km hier vandaan). Het is een stichting vanuit Italië. Ze zijn een aantal jaren geleden begonnen met 5 Italiaanse zusters, waarvan eentje enkele maanden bij ons geleefd heeft om zich wat aan te passen aan de oosterse mentaliteit. Inmiddels is er een Hongaarse bijgekomen en tegen Kerstmis verwachten ze een kandidate uit Homs. Pater Godefroy lijkt wel de tweelingbroer van onze fr. David. Hij is uit de streek van Avignon, behoort tot de gemeenschap van N.D. d’Aiguebelle (N-Provence), is een tijd in het Algerijnse klooster van Tiberine geweest (waarvan de monniken werden vermoord) en werd gevraagd hier aalmoezenier te worden met het vooruitzicht (als het ooit vrede wordt in Syrië) op een eventuele mannelijke tak. Hij is uit echt trappistenhout gesneden, maar draagt in plaats van een witte pij met kleine zwarte schapulier een bruine pij, omdat hij anders te veel op een moslim lijkt of een “gematigde rebel”. Wat was dat een hartelijke uitwisseling! Omwille van de oorlog was er immers geen wederzijds bezoek meer geweest. Pater Godefroy beschreef hoe de zusters de meest dramatische momenten overleefd hebben met bidden in een kleine schuilplaats en wachten op wat komen zou, precies zoals wij. We konden er hartelijk om lachen. De stroomonderbrekingen zijn de laatste tijd weer veelvuldiger en langer, zoals hier. Het is wel veel veiliger geworden. Het echtpaar dat bij hem was (chauffeur van hun klooster) bevestigde dat het nu ook onderweg veilig is. Dit echtpaar is zelf afkomstig uit Aleppo, waar het ook beter wordt, maar met elektriciteit en water is het nog erg gesteld. We hebben tenslotte nog wat noden uitgewisseld. De zusters hebben het moeilijk om goederen vanuit Italië naar Syrië te krijgen en daar kunnen wij hen in helpen (uiteraard dank zij onze weldoeners). Er is ook een verlangen naar een samenwerking bij de verwerking van olijven met één grote olijvenpers. Hun jaarlijkse productie is ongeveer 400 liter olie en de onze zal minder zijn (wij hebben nog andere vruchtbomen). Dat wordt dan toch al een echte fabriek met een professioneel pressoir! Ook hier is natuurlijk geld voor nodig. Dit zou wederzijds wel een grote steun betekenen. We hadden zo lang en intens gedeeld dat ze verkozen niet meer te blijven eten om toch maar voor de duisternis thuis te zijn. Thee en wat versnaperingen volstonden. Ze kregen nog wat kruidenthee mee (eigen fabricaat), medicinale zalven, alsook eigen gemaakte snoeperijen, o.a. (als wat reclame mag) onze heerlijke, voedzame, gedroogde, gesuikerde abrikozen! En natuurlijk kaarsen. Ze moesten vertrekken en geraakten bijna niet weg. Heer, zegen pater Godefroy, deze zusters en allen die met hen verbonden zijn, alsook al hun (en onze) weldoeners van gisteren, vandaag en morgen.

Europa, quo vadis? Waar ga je heen? (I)

We hebben er vroeger al op gewezen dat de kapiteins het Europaschip in  de woelige wateren van imperialisme en kolonialisme loodsen onder de bedrieglijke vlag van hoge idealen.  De eurocraten worden steeds driester en varen nu openlijk in de richting van een draaikolk. Met medewerking van het volk natuurlijk, werden de christelijke waarden geleidelijk verloochend en de moslim-onwaarden (koran als onaantastbaar, de sharia, de minderwaardigheid van de vrouw,  het doden van  ‘ongelovigen’…) geduld of aangemoedigd.  Alles onder de mom van verdraagzaamheid en openheid. En zo wordt een burgeroorlog in Europa voorbereid.

Wat blijft er over van democratie?

Ons Belgisch (Nederlands, Frans….) parlement noemen we  “democratisch”. Met enige fierheid wordt meestal gesproken over een “parlementaire democratie”, alsof daarmee het toppunt van de ideale bestuursvorm bereikt is. Het parlement vertegenwoordigt op  democratische wijze het Belgische volk.  Mijn eerste moeilijkheid komt vanwege het feit dat ons  parlement, zoals dat van de andere Europese landen, de eerste en belangrijkste peiler van een democratie mist, nl. iedereen die er is, mag er zijn: man of vrouw, rijk of arm, sterk of zwak, wit, bruin, geel of zwart, gelovig of niet, enzovoort  Door de abortuswetgeving wordt deze fundamentele peiler van de democratie brutaal verbrijzeld. In een ware democratie worden de zwaksten beschermd en geholpen om er te zijn. Van deze  hulp aan de minsten, hangt zelfs de kwaliteit van een democratische beschaving af. Bij ons worden ze dus gedood door de sterksten, die oordelen dat zij er niet mogen zijn.  Deze misdaad wordt dan nog huichelachtig gerekend tot de “rechten van de mens”. Al is dit geen detail, maar het hart van de democratie, toch wil ik me nog forceren om het Belgisch parlement democratisch te noemen, zij het dan met een erg zware  dictatoriale uitwas (en dit is helaas niet de enige). Het Europees parlement daarentegen is nog veel minder  democratisch. Het is niet de democratische vertegenwoordiging van het “Europese volk”. Dit laatste bestaat immers niet, er bestaan wel afzonderlijke, soevereine Europese landen. Weet jij wat ze in het Europees parlement eigenlijk uitspoken? Zat jij te wachten op een uitgekookte wetgeving over het al of niet verhandelen van baby’s van een zogenaamde draagmoeder? Komt de “draagmoeder” uit onze Vlaamse woordenschat? Is dat de grote zorg van onze gezinnen? Gelukkig hebben ze dit nu verboden maar het had ook anders kunnen uitvallen. De landen zelf, fier “lidstaten” genoemd,  hebben hun soevereiniteit en eigen waarden geleidelijk laten ondermijnen. Het begon met  de gemeenschap van kolen en staal, verder met een gemeenschappelijke markt, een wet op de concurrentie en tenslotte een gemeenschappelijke munt. Allemaal zaken die in zich enig goed kunnen bevatten, maar in feite de eigenheid van de afzonderlijke landen hebben aangetast. De hoge functionarissen van de Europese commissie zijn niet democratisch gekozen, maar aangesteld, zoals ook de zogenaamde “eerste Europese burger”, de voorzitter van de Europese raad op grond van wie weet welke principes is aangesteld en niet democratisch verkozen. En deze eurocraten vragen alle aandacht voor de  “Europese thema’s”. Waar is de fierheid over eigen volk, eigen geschiedenis, eigen culturele of religieuze rijkdom? En er is nog meer aan de hand. Daarover een volgende keer.

De  wereldoorlog is begonnen: tegen Syrië en  Rusland

Sinds ruim anderhalve maand is Rusland militair Syrië ter hulp gekomen. Rusland had eigenlijk ook geen andere keuze meer. Het westen (VS-Israël, NAVO, Turkije, Golfstaten) hebben Rusland zo in het nauw gedreven en de media hebben niet opgehouden Rusland steeds weer alle schuld te geven, dat het alleen nog kon wachten op een officiële  oorlogsverklaring. Na Syrië is de hele westerse oorlogsmachine gericht tegen Rusland. En Vladimir Poetin heeft in de straten van zijn geboortestad (St.-Petersburg,  het oude Leningrad, dat 2,5 j stand hield bij de omsingeling door de nazi’s, met  meer dan één miljoen doden!) geleerd dat, als een oorlog onvermijdelijk is, het beter is zelf eerst in actie te komen. Uiterst efficiënt en systematisch zijn de Russen begonnen de bunkers, de trainingskampen, de munitiedepots en hoofdkwartieren van alle terroristische groepen in Syrië te bombarderen, zodat nu het Syrische leger de steden Damascus, Homs, Hama, Lattaquie en Deir-ez-Zor heeft kunnen beveiligen. Blijven nog over Aleppo, Idlib, Raqqa. Wanneer en hoe zal de westerse coalitie reageren? Zo vroegen we ons toen af.  Welnu, ondertussen wordt het steeds duidelijker. De eerste reactie was een lastercampagne in de pers in deze zin: Rusland bestrijdt niet Daesh maar bombardeert ziekenhuizen en doodt  burgers. De enige informatie die in het westen gegeven werd, kwam (en komt nog) van de organisatie van moslimbroeders in Londen, het zogenaamde “Syrisch observatorium voor de rechten van de mens”, dat Syrië actief mee helpt ontwrichten. Tussendoor werd de loftrompet gestoken op de internationale coalitie onder leiding van de VS, die in feite het terrorisme op vele wijze blijft steunen en Syrië verwoesten. Over de waarheid en het werkelijk grandioze werk van Rusland in Syrië geen woord.  Bovendien ging de lastercampagne tegen Syrië ook  verder. Nog onlangs publiceerde een bekend Vlaams weekblad dat de overgrote meerderheid van de Syriërs in het buitenland gevlucht zou zijn voor de gruwelen van de Syrische president. En niemand vroeg zich af hoe het dan komt dat deze vluchtelingen in volle oorlogstijd massaal voor deze president gekozen hebben (tenminste in die landen waar ze mochten stemmen).  De eerste reactie was dus een media-oorlog tegen Rusland en Syrië.  Ondertussen is  het westen evenwel aan een soort nieuwe wereldoorlog bezig. Deze begon op 24 november 2015. Turkije schiet in N. Syrië een Russische bommenwerper neer. De uitleg van Turkije over een schending van het Turkse luchtruim, de herhaaldelijke verwittigingen… blijken één grote leugen te zijn. Turkije en Rusland bestrijden zogenaamd samen eenzelfde vijand: Daesh. Daarom had Rusland goed op voorhand de NAVO verwittigd dat ze daar gingen bombarderen. Hiervan werd laf gebruik gemaakt door Turkije om in samenwerking met de VS en de NAVO tegen Rusland een nauwgezet voorbereide  oorlogsmisdaad te plegen. En wat is de reactie van het westen?  VS én NAVO scharen zich onmiddellijk achter Turkije en verklaren zich bereid Turkije te verdedigen tegen Rusland, alsof nu Rusland de aanvaller is. De VS sturen direct hun vliegdekschip Harry S. Truman op pad. Zelfs de Duitsers sturen hun vliegtuigen met het uitdrukkelijke bevel geen enkele informatie met Rusland te delen. Israël bombardeert regelmatig Syrië zonder er enige ruchtbaarheid aan te geven. De VS bombardeerden recent de militaire basis Al Saaqa (Deir-ez Ezor) en ontkennen het gewoonweg. En zo is de grootste legermacht van de  wereld hier aanwezig en actief onder de mom van de strijd tegen het terrorisme, maar in werkelijkheid om te vechten tegen Syrië  en Rusland. Ze zullen trachten Noord Syrië tot “beschermd gebied” te maken voor de “gematigde” én fanatieke terroristen, zodat ze vanuit Turkije met de hulp van de NAVO kunnen blijven opereren om  olie, katoen, de kostbaarste antikiteiten… te verhandelen. De olie wordt uiteindelijk vanuit Israël verkocht maar is  gestolen uit Syrië, door Daesh langs Turkije. De Turkse volksvertegenwoordiger van de oppositie (CHP), Eren Erdem, die dit met harde bewijzen uit de doeken heeft gedaan, wacht nu een proces voor hoogverraad. De boodschap van het westen is in ieder geval duidelijk: ieder NAVO-land kan gelijk welke agressie of oorlogsmisdaad tegen Rusland of tegen Syrië plegen en alle .bondgenoten staan klaar om Rusland en Syrië als de schuldigen te beschouwen en aan te vallen. Bovendien heeft nu Saoedi-Arabië, de grootste leverancier én financier van het wereldterrorisme met 33 andere landen “een islamitische militaire coalitie”  gevormd tegen terreur. Wat goeds kan verwacht worden van een  onverbeterlijke pyromaan die zich aanstelt als hoofd van de brandweer? Rusland weet dat zijn vijanden zich aan geen internationale regels houden en het internationaal recht ook zullen misbruiken. Nu de strijd tegen het terrorisme door Rusland succesvol is, kan het voorstel van  een algemeen ‘staakt het vuren” van  John Kerry dienen om de terroristen te beschermen en tijd te gunnen! In Parijs is er maandag een samenkomst geweest om dit thema alvast voor te bereiden zodat het op de samenkomst van deze vrijdag in New York kan geregeld worden. Inmiddels gaat Rusland wel onverstoord en systematisch  verder met de opruiming en heeft een onderzeeër voor de Syrische kust liggen. Ziehier alle ingrediënten voor een derde wereldoorlog.  Mogen de weerstand van het Syrische  én Russische volk uiteindelijk alle terreur overwinnen. Daar rekenen we op.  Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil.

Pater Daniël

Website: http://www.maryakub.net

Bron: E-mailbericht – Namens pater Guy Borreman SJ, Zr Lucienne

---

 

 

De H. Mis

door Catalina Rivas

`1. Nederlandse tekst: klik HIER

2. Video met ondertiteling in het Engels: