Oeps! Die pagina kon niet worden gevonden, Een lege ruimte, zonder enige grond. Het lijkt erop dat er niets is op deze locatie, Een verdwaalde bestemming, een digitale frustratie.
Maar vrees niet, voor deze dwaling is een remedie, Een zoekopdracht kan zijn wat je hier bevrijdt. Tik wat sleutelwoorden in, laat ze dansen op het scherm, En ontdek een wereld vol kennis en een virtuele droom.
Dwalend door de ether, op zoek naar antwoorden, Met elke klik, elke zoekopdracht, nieuwe oorden. De kracht van het internet in je handen, Verbindend, informerend, als magische banden.
Dus vrees niet, de weg is niet verloren, Met een zoekopdracht zullen nieuwe werelden ontstaan. Ontdekkingen liggen binnen handbereik, Wanneer je het onbekende verkent, zonder wijk.
Oeps! Die pagina kon niet worden gevonden, Maar met een zoekopdracht wordt het lot ontbonden. Duik in de zee van informatie en kennis, En zie hoe de wereld zich voor je ontsluit, in al haar pracht en wijsheid.
Kapelaan Alexander Geudens (1830-1870) –broer van Franciscus Martin Geudens, zie hieronder
Geboren in Lichtaart op 10 december 1830 Naar het Groot-Seminarie van Mechelen op 4 oktober 1851 Priester van het Aartsbisdom Mechelen 23 sept. 1854 t/m 22 mei 1870: 1. Leraar in het weeshuis van de congregatie, Congregatie van de Zwartzusters Augustinessen, Asse, van 1 oktober 1854 t/m 19 april 1858. 2. Kapelaan in Parochie Sint-Niklaas, Dessel van 20 april 1858 t/m 22 mei 1870. Gestorven in Dessel 22 mei 1870.
Abt Norbertijn Francis(cus) Martin Geudens (1841-1913) – broer van Alexander Geudens, zie hierboven
Geboren in Lichtaart op 7 mei 1841 1 november 1862: intrede in de Abdij van Tongerlo Norbertijnen 1863: inkleding 13 november 1865: professie Opleiding tot doctor in de theologie 18 september 1869: priesterwijding 2 september 1872: aankomst in Crowle (Lincolnshire; Engeland) als eerste pater Norbertijnen, door abt De Swert van Tongerlo daarheen gestuurd om een priorij op te richten. 1889: door kardinaal Vaughan, bisschop van Salford, naar Manchester gestuurd om er een priorij op te richten voor de Ierse migranten. Hij maakte van de priorij “Corpus Christi Priory” een belangrijk spiritueel centrum als zetel van het Genootschap van de Mis van Eerherstel in Engeland. 7 mei 1898: titulair abt van Barlings 17 september 1898: abt van Barlings 11 juli 1913: gestorven in Namen (Namur)
Pastoor Joannes Ludovicus Geudens (1857-1944)
07 februari 1857: geboren 03 juni 1882: priesterwijding; 23 september 1898: pastoor van Sint-Andries in Balen; 21 januari 1936: emeritaat 12 januari 1944: gestorven
Kapelaan Franciscus Rombouts (1874-1917)
Geboren in Westmalle op 1 december 1874 Grootseminarie Mechelen, 28 september 1897 Priester van het Bisdom Mechelen, 1 juni 1901 Kapelaan in de Parochie Sint-Andries, Antwerpen, 27 juli 1901 – 19 januari 1917. Hij was hier ook bestuurslid van de Berchmans’ kring (zondagsschool – patronage). Lid van de Derde Orde van Sint-Franciscus Gestorven in Antwerpen op 19 januari 1917
Pedagoog Frater Sigebertus Rombouts (1883-1962)
Frater Sigebertus
Godefridus Franciscus Rombouts werd op 15 januari 1883 te Bergeijk. Op 2 februari 1900 trad hij te Tilburg in de Congregatie der Fraters van O.L. Vrouw Moeder van Barmhartigheid. Zijn kloosternaam werd Sigebertus en hij zou zich al spoedig ontwikkelen tot een vooraanstaand pedagoog. In 1908 werd hij leraar aan de kweekschool te Goirle; doceerde moderne talen, Nederlands, opvoedkunde en elementaire zielkunde. Frater Sigebertus Rombouts overleed op 10 december 1962 in het moederhuis van de Fraters te Tilburg.
In Eindhoven kwam ik in contact met gelovige mensen die lid waren van de charismatische beweging. Hun enthousiasme en gepassioneerde geloofsbeleving trokken mijn aandacht en wekten mijn interesse. Ik besloot deel te nemen aan geloofsbijeenkomsten en gebedsgroepen waar de Heilige Geest centraal stond.
Tijdens mijn zoektocht ontdekte ik ook de Gemeenschap van de Gekruisigde en Verrezen Liefde in Maastricht, beter bekend als “De Kommel” in de volksmond. Ik voelde me aangetrokken tot deze plek en begon er gebedsavonden bij te wonen en inspiratie op te doen. Na verloop van tijd mocht ik zelfs als gast in de Gemeenschap verblijven.
Het verblijf bij De Kommel raakte me diep. Op 6 februari, de geboortedag van Marthe Robin, met wie ik me verbonden voelde door de band met de Foyers, mocht ik officieel intreden in de Gemeenschap.
Als postulant begon ik mijn weg binnen de kloostergemeenschap, waar ik me toewijdde aan het dienen van God en het volgen van mijn roeping. Later werd ik een novice, waarbij ik me verder verdiepte in het religieuze leven en me volledig toewijdde aan de weg van geestelijk leven en dienstbaarheid.
Vanuit de Gemeenschap van De Kommel kreeg ik de kans om mijn priesteropleiding weer op te pakken. Dit bood me de gelegenheid om mijn geestelijke groei voort te zetten en me voor te bereiden op het priesterschap.
Zo heeft mijn zoektocht door de wereld van de Charismatische Vernieuwing, de Gemeenschap van De Kommel en de priesteropleiding te Rolduc (2e fase) me gevormd tot wie ik vandaag ben.
Ik ben dankbaar voor de kansen die ik heb gekregen en voor de diepe verbondenheid die ik heb ervaren met de Heilige Geest, met Onze Lieve Vrouw van Lourdes en met de bijzondere en heilige vrouw Marthe Robin.
Na mijn intrede in de Gemeenschap en de voortzetting van de priesteropleiding, werd ik ondergedompeld in een wereld van geestelijke groei en toewijding. Binnen de Gemeenschap vond ik een warme en ondersteunende omgeving waarin ik mijn geloof kon verdiepen en mijn roeping verder kon voeden.
De dagelijkse gebedstijden, de Heilige Missen, de dagelijkse bezigheden, de gemeenschappelijke maaltijden en de momenten van stilte en reflectie hielpen me om mijn relatie met God te versterken. Ik leerde ook van de andere leden van de Gemeenschap, die allen een diepe passie hadden voor het geloof en een verlangen om anderen te dienen.
De Heilige Maagd Maria en de Heilige Drievuldigheid, met name de Heilige Geest, spelen een centrale rol in het leven bij De Kommel. Er wordt veel nadruk gelegd op het ontvangen van de gaven van de Geest en het zich laten leiden door Zijn inspiratie. Dit zorgde ervoor dat ik de Heilige Geest op een dieper niveau begon te ervaren en erkende hoe Hij aanwezig was en mij leidde in mijn leven.
Terwijl ik me verder ontwikkelde binnen de Gemeenschap, groeide ook mijn verlangen om anderen te dienen door middel van het priesterschap. Ik besefte dat mijn roeping niet alleen gericht was op mijn eigen spirituele groei, maar ook op het uitdragen van Gods liefde en genade naar anderen.
Na mijn tijd bij de Kommelgemeenschap en de priesteropleiding aan het seminarie in Rolduc voelde ik me klaar om mijn roeping in de praktijk te brengen. Als priester wil ik mensen begeleiden, troosten en inspireren in hun geloofsleven en overgave aan God. Ik wil hen helpen om de aanwezigheid van de Heilige Geest in hun eigen leven te ontdekken en Gods liefde te ervaren.
Slot
De weg die begon met mijn ontmoeting met gelovigen uit de charismatische beweging in Eindhoven leidde me uiteindelijk naar de Kommel en de priesteropleiding. Elk van deze stappen heeft me gevormd en mijn geloofsleven verdiept. Ik ben dankbaar voor de mensen die op mijn pad zijn gekomen en voor de kansen die ik heb gekregen om het geloof te beleven en te delen met anderen.
Moge de Heilige Geest mij blijven leiden op mijn verdere weg als priester en dienaar van God.
Na mijn verhuizing van Kerkrade naar Eindhoven, besloot ik stage te gaan lopen (een meisje uit mijn klas was gestopt met de opleiding, daardoor kon ik meteen haar stage overnemen) bij woonpark Eckartdal, een tehuis voor verstandelijk gehandicapten. Deze stage zorgde ervoor dat ik steeds meer geïnteresseerd raakte in het werken met mensen in de zorg.
Nadat ik mijn diploma Arbeidstherapie had behaald aan de Katholieke Leergangen te Tilburg, wilde ik graag onderzoeken of ik me kon specialiseren in een bepaald vakgebied, zoals arbeidstherapie in een psychiatrische instelling voor (tijdelijk) zieke mensen.
Na mijn besluit om de opleiding tot psychiatrisch verpleegkundige te volgen – ik werd aangenomen bij de in-service opleidingen in Boxtel – begon ik mijn eerste werkstage in het Psychiatrisch Ziekenhuis Coudewater in Rosmalen. Ik was gemotiveerd en enthousiast om patiënten te helpen en ondersteunen in hun herstelproces.
Echter, na verloop van tijd merkte ik dat er meningsverschillen ontstonden (bij de werkevaluaties) over de aanpak en omgang met de patiënten.
Hoewel ik begreep dat het advies dat ik kreeg om opnieuw te beginnen als leerling verpleegkundige in de psychiatrie een mogelijkheid was, voelde ik dat ik mijn verworven werkhouding, benadering en attitude als arbeidstherapeut niet wilde loslaten. Ik geloofde sterk in de kracht van empathie en een luisterend oor in de communicatie, zowel met zieke als niet-zieke mensen.
Daarom besloot ik mijn eigen weg verder te volgen en de adviezen om alles los te laten wat ik had geleerd op de opleiding Arbeidstherapie achter me te laten. Ik koos ervoor om vast te houden aan mijn verworven werkhouding en benadering.
Deze meningsverschillen waren de aanleiding om uiteindelijk de studie tot verpleegkundige af te breken en te stoppen op de afdeling waar ik werkte met mensen met psychiatrische ziektebeelden.
Ik realiseerde me dat ik op zoek moest naar een nieuwe richting. Ik begon me af te vragen wat God eigenlijk met mij voorhad en overwoog zelfs om door te gaan met de opleiding tot priester. Maar hoe? En waar? Of misschien kon ik me specialiseren in de activiteitenbegeleiding in de pastoraal? Ik stond open voor nieuwe mogelijkheden en was bereid om mijn roeping verder te volgen, waar die me ook naartoe zou leiden.
Met deze gedachten in mijn hoofd ging ik op zoek naar mijn volgende stap. Ik wist dat ik vastberaden was om anderen te helpen en een positieve impact te hebben, of het nu als arbeidstherapeut of zelfs als priester was. Ik was klaar om mijn weg verder te verkennen en te ontdekken wat de toekomst voor mij in petto had…
Randstad Uitzendbureau Eindhoven
Deel 5
Terug in Eindhoven schreef ik me in bij Randstad Uitzendbureau.
Van daaruit kreeg ik verschillende baantjes en af en toe tijdelijk werk aangeboden. Zo werkte ik onder andere in de spoelkeuken van het Psychiatrisch Ziekenhuis, de R.P.I., in Eindhoven; was ik verantwoordelijk voor de schoonmaak van de Douwe Egberts koffieautomaten bij vestigingen in Eindhoven en Best, waar ik een tijdelijke baan had. Ik werkte ook als invalkracht bij Van Nelle Koffieautomatenschoonmaak in Eindhoven en had tijdelijke banen bij de AMRO Bank in Valkenswaard en de Rabobank aan de Vestdijk in Eindhoven. Daarnaast werkte ik ook aan lopende band bij Van Gent en Loos.
Hoewel ik misschien een paar banen ben vergeten te noemen, was mijn tijd bij Randstad Uitzendbureau een periode van ontdekken en experimenteren. Het gaf me de mogelijkheid om verschillende werkplekken en functies uit te proberen, en hoewel het soms uitdagend was, leerde ik waar mijn ware passie lag; tóch het werken met mensen op een empathische en ondersteunende manier…
Ondertussen neem ik de tijd om vacatures te doorzoeken en sollicitaties te versturen naar instellingen die gespecialiseerde zorg bieden aan mensen met tijdelijke psychische problemen. Mijn doel is om een omgeving te vinden waar ik patiënten kan ondersteunen in hun herstelproces en hen kan helpen hun leven weer op te bouwen.
Er kwam een teleurstellende wending tijdens de opleiding op weg naar het priesterschap. Ondanks mijn enthousiasme tijdens de studie kwamen er struikelblokken op mijn pad in de vorm van de vakken ‘liturgie’ en ‘kerkgeschiedenis’. Deze vakken bleken uitdagend en vereisten veel studie.
Door de moeilijkheden die ik ondervond bij het behalen van voldoende resultaten, moest ik meerdere hertentamens afleggen. Het herhalen van de studiematerialen en het opnieuw bestuderen van de onderwerpen kostte veel tijd en energie. Ondanks mijn inspanningen slaagde ik er niet in om aan de vereisten te voldoen en besefte ik uiteindelijk dat ik mijn opleiding niet kon voortzetten.
Het was een ontmoedigende beslissing om te stoppen met de opleiding vanwege deze struikelblokken. Het voelde als een persoonlijke nederlaag, omdat ik zo’n sterke band had ontwikkeld met de studenten en docenten van het Grootseminarie Rolduc.
Hoewel de teleurstelling van het stoppen met de opleiding aan het Grootseminarie Rolduc aanvankelijk moeilijk te verwerken was, besefte ik al snel dat het slechts een obstakel was op mijn verdere weg door het leven.
Het Grootseminarie zal altijd een speciale plaats in mijn hart hebben vanwege de betekenisvolle ervaringen die ik daar heb opgedaan. Hoewel het jammer is dat ik mijn opleiding niet heb kunnen voltooien, ben ik dankbaar voor de kennis en inzichten die ik heb verworven en voor de mensen die mijn pad hebben gekruist.
Mijn tijd op het Grootseminarie Rolduc en de struikelblokken die ik tegenkwam, vormden slechts één hoofdstuk op mijn reis door het leven. Ze hebben me geholpen om te groeien, veerkracht te ontwikkelen en nieuwe wegen te verkennen. Hoewel ik jammer genoeg moest stoppen met de opleiding, ben ik nog steeds vastberaden om anderen van dienst te zijn in een geestelijke context. Ik besloot mijn zoektocht voort te zetten en nieuwe manieren te ontdekken om mijn roeping te vervullen.
Lückerheidekliniek Kerkrade
Deel 4
Ik begon zelfstandig te studeren en te lezen over onderwerpen die me interesseerden, zoals spiritualiteit, pastorale zorg en filosofie. Ik ontdekte nieuwe perspectieven en inzichten die mijn begrip van het geestelijk leven verdiepten. Daarnaast bleef ik mezelf ontwikkelen en bijscholen op het gebied van liturgie en kerkgeschiedenis. Hoewel ik geen formele opleiding volgde, was ik vastbesloten om mijn kennis op deze gebieden uit te breiden. Ik las boeken, nam deel aan lezingen en retraites om mijn inzicht te verdiepen. Door deze zelfstudie en interactie met andere geïnteresseerden op deze terreinen kon ik mijn kennis blijven vergroten en mijn interesse voor met name liturgie levend houden.
Daarnaast begon ik me actief in te zetten voor vrijwilligerswerk en later als stagiair (voor de opleiding Arbeidstherapie) in het Verpleeghuis Lückerheide te Kerkrade. Ik zocht er naar mogelijkheden om bewoners te ondersteunen en te begeleiden tijdens de arbeidstherapie en andere activiteiten die werden aangeboden.
De titel van mijn website “De argeloze Duif: Symbool van onschuld en vrede”, is een betekenisvolle keuze die verwijst naar verschillende thema’s, zoals verwondering, vroomheid, gebed, geloof, onschuld en vrede. Laat me u een toelichting geven op de symboliek achter deze titel.
De duif is door de geschiedenis heen vaak geassocieerd met vrede, onschuld en zuiverheid. In verschillende culturen en religies staat de duif symbool voor deze waarden. In het christendom wordt de duif bijvoorbeeld geassocieerd met de Heilige Geest en wordt deze vaak afgebeeld tijdens momenten met een geestelijke betekenis, zoals de doop van Jezus in de rivier de Jordaan.
De term “argeloze duif” verwijst naar de onschuld van de duif. Het benadrukt de eenvoud en onbevangenheid die we kunnen ervaren wanneer we verwondering voelen, ons overgeven aan vroomheid, ons richten op gebed, ons geloof omarmen en streven naar vrede in onszelf en in de wereld om ons heen.
Op deze website worden korte verhalen en gedichten gedeeld die deze thema’s verkennen en belichten. Verhalen die ons verwonderen, ons uitnodigen tot vroomheid, ons inspireren tot gebed, ons geloof versterken, ons herinneren aan de waarde van onschuld en ons aansporen om naar vrede te streven.
Door het delen van deze verhalen en gedichten met u, beste lezer, wil ik u aanmoedigen om stil te staan bij deze belangrijke aspecten van het leven, en van uw leven.
Vandaag wil ik stilstaan en nadenken over geloof, hoop en liefde, en hoe deze drie ons leven en ons bestaan beïnvloeden. Zoals geschreven staat in Gods Woord, is liefde het belangrijkste van deze drie. De gave ‘Liefde’ is een goddelijke deugd. Door de gegeven genade van God kunnen wij op een bijzondere wijze liefhebben. Daarnaast is liefde – op menselijk vlak – een krachtige en transformerende emotie die ons in staat stelt om anderen te beminnen en onze dankbaarheid te tonen, niet alleen aan onze medemensen, maar ook aan God.
Voor mij persoonlijk is geloof altijd van het grootste belang geweest. Geloof geeft ons de mogelijkheid om te weten waar onze liefde naar uitgaat, om te begrijpen wat we beminnen en waarom we dat doen. Het geeft ons een basis, een fundament waarop we ons leven kunnen bouwen. Het geeft betekenis aan ons bestaan en geeft richting aan onze acties.
Maar geloof alleen is niet genoeg. Hoop is een essentieel aspect van ons menselijk bestaan. Het is de drijvende kracht die ons in staat stelt om vooruit te kijken, om te blijven streven naar een betere toekomst. Hoop geeft ons de moed om door te gaan in tijden van tegenspoed, om te blijven geloven in een wereld waarin liefde en gerechtigheid zegevieren.
En dan komen we bij de liefde, de belangrijkste van deze drie. Liefde is als een motor die ons voortstuwt in ons leven. Het is de kracht die ons in staat stelt om anderen te beminnen en om dankbaarheid te tonen. Maar zoals elke motor aandrijving nodig heeft, zo heeft liefde ook een krachtbron nodig. Deze krachtbron ligt in onze wil en ons verstand. Het is ons vermogen om bewust te kiezen voor liefde, om liefde te cultiveren en te koesteren, niet alleen in onze relaties met anderen, maar ook in onze relatie tot God.
Liefde heeft de kracht om levens te veranderen, om bruggen te slaan tussen mensen en om genezing te brengen in gebroken situaties. Het is een kracht die verder reikt dan woorden kunnen beschrijven, die dieper gaat dan onze menselijke beperkingen en verschillen. Liefde, en vooral Gods Liefde heeft het vermogen om de wereld te veranderen en ons tot betere mensen te maken.
Dus laten we vandaag, in het besef van de waarde van geloof, hoop en liefde, ons toewijden aan het cultiveren van deze deugden in ons leven. Laten we ons geloof verdiepen en onze hoop versterken, maar laten we vooral de liefde koesteren en verspreiden. Laten we ons bewust worden van Gods liefde die in ons hart leeft en laten we die genade-kracht aanwenden om anderen lief te hebben, om onze dankbaarheid te tonen en om de wereld een betere plek te maken.
Laten we de woorden uit Gods Woord ter harte nemen en Gods liefde centraal stellen in ons leven. Want uiteindelijk is het de liefde die ons verbindt, die ons in staat stelt om te beminnen en bemind te worden, en die ons de vreugde schenkt van een zinvol leven. Liefde is de essentie van ons menselijk bestaan en het fundament waarop al onze relaties rusten.
Maar laten we niet vergeten dat liefde niet altijd gemakkelijk is. Het vergt inzet, geduld en opoffering. Soms moeten we onze eigen behoeften opzij zetten om anderen lief te hebben. Soms moeten we vergeven en de ander een tweede kans geven. Liefde vereist moed, want het opent ons hart en maakt ons kwetsbaar. Maar het is juist die kwetsbaarheid die ons in staat stelt om diepgaande verbindingen te creëren en ware vreugde te ervaren.
En laten we ook niet vergeten dat liefde niet beperkt is tot onze menselijke relaties. Liefde naar God toe en Gods liefde naar ons toe is van onschatbare waarde. Het is een erkenning van het Gods aanwezigheid in ons leven, van God die ons gewild heeft (ons schept) en ons liefheeft. Door liefde te tonen aan God, door een gebedsleven, door ons te richten op geestelijke groei en verbondenheid, verrijken we ons leven en vinden we de diepe betekenis van het leven.
Dus laten we, in het licht van deze waarheden, onze harten openen voor liefde. Laten we streven naar liefdevolle relaties met onze medemensen, waarbij we de ander waarderen, respecteren en ondersteunen. Laten we liefde verspreiden in de wereld door vriendelijkheid, mededogen en vergevingsgezindheid te tonen. Laten we ons geloof versterken door ons te richten op God en door ons bewust te worden van Zijn aanwezigheid in ons leven, werken en bidden.
Beste lezers, laten we niet vergeten dat liefde de drijvende kracht is die ons in staat stelt om het beste in onszelf naar boven te halen en mee te mogen werken aan Gods genade om positieve veranderingen te bewerkstelligen in de wereld om ons heen.
Ik had eens een Rover 75, een prachtige auto die op een dag werd gespot door een vriend van me. Hij stond schitterend glimmend in een garage, te koop voor een ongelooflijk betaalbare prijs van nog geen 9000 euro. Het was een buitenkansje dat ik niet kon weerstaan, en ik wist dat mijn Rover uit de 600-serie erbij zou verbleken.
ROVER 600
De eerste eigenaar van de rover was een echte snelheidsduivel. Hij behandelde de auto als een Porsche en scheurde met volle snelheid over de autowegen. De tweede eigenaar was daarentegen veel verantwoordelijker. Hij reed vier jaar lang keurig met de Rover, waarna ik de gelukkige derde eigenaar werd. Ik genoot er maar liefst 4,5 jaar van voordat ik besloot om de Rover in te ruilen voor een glanzende BMW 5-serie.
Na enige tijd ging de Rover 75 over naar de zoon van Lei. De jongeman was dolblij met zijn erfstuk en reed er met veel plezier mee rond in Kerkrade. De Rover bleef hem lange tijd trouw dienen, net zoals hij dat bij de vorige eigenaren had gedaan. Zijn betrouwbaarheid maakte de Rover tot een waardevolle metgezel.
Iedereen die de Rover zag, was onder de indruk van zijn elegante en tijdloze uitstraling. Zijn glanzende lak en het verfijnde ontwerp maakten hem tot een waar kunstwerk op wielen. Voor mij was de Rover zelfs de mooiste auto die ik ooit gehad heb, naast mijn trouwe eend.
Het verhaal van de Rover ging door, en hij bracht nog vele jaren door op de wegen van Kerkrade. Wie weet, misschien rijdt de Rover nog steeds rond…
Als pastoor van onze samenwerkende parochies voel ik me vereerd en gezegend om vandaag de gelegenheid te hebben jullie allen persoonlijk te bedanken voor jullie buitengewone inzet en toewijding aan onze kerken en kerkgemeenschappen. Jullie onvermoeibare werk heeft een onuitwisbare impact gehad op het leven van zovelen en hebben onze parochies tot warme en gastvrije plekken gemaakt waar mensen samenkomen in geloof.
Ten eerste wil ik onze kosters bedanken. Jullie zijn de steunpilaren van onze kerken, altijd paraat om ervoor te zorgen dat alles in goede banen verloopt. Jullie inzet achter de schermen maakt het mogelijk dat onze liturgische vieringen soepel verlopen en dat iedereen zich welkom voelt.
Aan onze akolythen en misdienaars, jullie energie en toewijding aan de eredienst zijn bewonderenswaardig. Jullie dienen als een voorbeeld voor anderen en jullie bijdrage aan de vieringen is van onschatbare waarde.
Het koor, wat zou onze liturgie zijn zonder jullie prachtige stemmen? Jullie verheffen onze gebeden en lofzangen tot een hoger niveau en jullie muzikale talent brengt vreugde en inspiratie in onze kerken.
Een speciale dank aan onze poetsploeg, en poetsers. Jullie zorgen ervoor dat onze kerken altijd schoon en gastvrij zijn. Jullie inzet, soms in alle vroegte of laat in de avond, wordt enorm gewaardeerd. Jullie stellen anderen in staat om in een serene omgeving te bidden en God te ontmoeten.
En laten we onze kok niet vergeten, die met liefde en zorg maaltijden bereidt voor onze gemeenschap. Jullie creativiteit en gastvrijheid voeden niet alleen onze lichamen, maar ook onze zielen.
De lijst van dankbare mensen is lang en ik wil iedereen persoonlijk bedanken die ik hier niet specifiek genoemd heb. Jullie vrijwillige dienstbaarheid, jullie tijd en talenten die jullie onzelfzuchtig inzetten, zijn een getuigenis van jullie diepe geloof en liefde voor God en onze gemeenschap.
Moge de Heer jullie overvloedig zegenen voor jullie onzelfzuchtige dienstbaarheid. Jullie zijn waardevol voor onze parochie en jullie maken het verschil. Laten we blijven samenwerken om onze kerken te laten bloeien en om een bron van hoop en liefde te zijn voor iedereen die onze drempels overschrijdt.
Nogmaals, namens de hele parochiegemeenschap, bedank ik jullie vanuit het diepst van mijn hart. Moge God jullie rijkelijk belonen en jullie altijd nabij zijn in jullie dienstbaarheid.
De Argeloze Duif 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.