Kort historisch overzichtje om het heden te begrijpen en inzicht te krijgen in de toekomst

I. De geschiedenis van het jaar 0 tot 1500 na Chr. leert ons:

1) Dat een decadent geworden (=in verval geraakte en zonder innerlijke en morele kracht) democratie een gemakkelijke prooi wordt voor een dictator. Zo hebben de generaals Julius Caesar (100-44 v. Chr.) en Augustus (28v.-14 na Chr.) de zwak geworden Romeinse democratie om zeep geholpen en als caesaren (=keizers) de toenmaals bekende wereld veroverd met het geweld van het zwaard.

2) Dat een geloofsrichting zonder innerlijke en morele kracht gemakkelijk wordt overvleugeld door een meer levenskrachtige en moreel hoogstaande geloofsbeweging. Zo is het langzaam zwak geworden antieke heidendom door de geloofskrachtige, hoopgevende en liefdevolle blijde boodschap van het christendom bekeerd. Zo hebben de eerste christenen zonder bloedvergieten het westelijk deel van de wereld voor zich gewonnen.

3) Dat de islam grote delen van het oostelijk deel van de wereld heeft veroverd door zijn geestkracht, maar ook door het geweld van het zwaard.

II. De revolutie van de democraten (van 1500 tot in onze tijd)

De door de eeuwen heen bevochten positieve democratische verworvenheden worden in onze tijd tot een negatief niveau teruggebracht. Zo glijdt tegenwoordig in Europa een gezond individualisme af tot egoïsme; vrijheid tot losbandigheid; gelijkheid via de anti-discriminatie-wet tot onderdrukking van de godsdienstvrijheid; broederschap tot partijzucht; en ga zo maar door.

III. De revolutie van de filosofen

Waren de filosofen al de drijvende krachten achter de democratische revoluties ten nadele van de alleenheersers, als het gaat om God en godsdienst is hun offensief nog onverbiddelijker. Zo ontwikkelen ze vanaf 500 na Chr. systemen, die God en de godsdienst moeten ondermijnen. Ik noem enkele van deze ideologieën.

1) Het relativisme: alles is betrekkelijk. Er bestaat geen vaste norm of wet voor wat goed of kwaad is. Voor de christen is de huwelijkstrouw een goede en absolute waarde. Maar in de ogen van een relativist kan voor de één de huwelijkstrouw misschien wel eens goed zijn, maar voor een ander is hij slecht en onhoudbaar.

2) Het scepticisme: je kunt aan alles twijfelen. Je kunt er niet zeker van zijn wat waarheid is. Als Christus voor Pilatus zo ongeveer zegt: “Ik ben de waarheid”, geeft deze scepticus als antwoord: “Wat is waarheid”?

3) Het secularisme: alleen deze wereld telt. De godsdienst mag niet in het openbare leven optreden, maar mag ten hoogste binnenskamers beoefend worden als een soort privé-hobby.

4) Het anarchisme: leven zonder regering of gezag. Het individu is van nature goed. Het gezag of welke autoriteit dan ook maakt hem slecht. Het hoogtepunt -of als u wilt, het dieptepunt- in deze was de studentenopstand van 1968, waar het anti-autoriteitsbeginsel wel heel sterk naar voren kwam.

5) Het atheïsme: God bestaat niet. Deze stelling werd wel het indringends verwoord door de filosoof Nietzsche (1844-1900): “God is dood.”
-De stand van zaken anno 2012-

Als velen van onze democratische leiders -en in hun voetspoor het volk- steeds meer geïndoctrineerd raken door deze ideologieën en zelfs de theorie van Nietzsche gaan aanhangen, dan heeft dat schrikwekkende gevolgen. Als God, de enige echt Levende, dood is, dan wordt de dood alles beheersend en almachtig. Dan leven we in een doodscultuur, zoals paus Johannes Paulus II het zo krachtig samenvatte. Dan pakken de sterkeren het toch al korte leven hier gretig en egoïstisch vast en zoeken alle middelen om het in-de-weg-staande zwakkere “aus” te “radieren”. We plegen op wetenschappelijke gronden en bij wet moord in de moederschoot. We maken op economische gronden een eind aan het nutteloze en afgeleefde leven in een zogenaamde “goede dood”. (..) Dan is de dood heilig geworden en het heilige dood.

-De toekomst-

Hoe nu verder, nu onze democratie is dolgedraaid en het materialistisch atheïsme een doodlopende weg blijkt? Vanuit de geschiedenis kan men aan drie mogelijkheden denken.

1) 0h Europa -wij dus!- je leeft in een postnatale recessie. Je schijnt een trauma te hebben van de geboorte van je Verlosser, Jezus Christus. Je lijkt de geboorte en de uitgroei van de Kerk beu. Je blijkt een afkeer te hebben van de joods-christelijke cultuur en moraal. Dat trauma, dat beu-zijn en die afkeer is de diepste oorzaak van je financiële recessie en je morele depressie. Op elke pagina van de Bijbelse geschiedenis staat als enige remedie tegen die recessie en depressie:

 “Bekeert u”! Wat is dat: bekering? Dat betekent: keer terug naar de “bank” met een hoog moreel kapitaal. Blijf je niet blind staren op de lage koers van de misbruikers, zodat je geen oog meer kunt hebben voor hoog morele kapitaal van de talloze heiligen, de zaligen en de goede gelovigen. Wend je weer tot de “bank”, die je al je schulden kan kwijtschelden. Ga weer naar de “bank” die je tegen een lichte last van een premie een pensioen voor eeuwig garandeert. Kom weer naar de “bank”, die als enige in de wereld grote sommen geld en goedkope religieuze arbeidskrachten heeft geleverd voor de stichting van scholen en universiteiten, ziekenhuizen en tehuizen voor verwaarloosde kinderen, voor verzorgingsinstellingen voor ouderen, voor het garanderen van de rechtsstaat en de Openbare orde en zoveel meer. Wees weer thuis bij de “bank” met de hoogste triple L-status: liefde tot God, liefde tot de naaste via God, en liefde tot de “kerkbank” via God en de naaste. Jammer dat er in Europa en bij ons steeds meer moderne heidenen komen, die ook nog af en toe denken dat ze christen zijn. Maar gelukkig dat er in Nederland alleen al per jaar meer dan 800 mensen zijn die zich tot de katholieke kerk bekeren. Mogen onze kinderen van de nabije en verre toekomst geïnspireerd worden door deze meest jonge, overtuigde christenen. Mogen zij een nieuwe kerk opbouwen na de huidige afbraak van zovele kerkgebouwen.

2) Als wij ons niet bekeren tot het geloof van onze ouders en voorouders, dan zal een sterkere, jongere en zelfbewustere geestelijke stroming en cultuur ons overvleugelen. Zo leert ons de geschiedenis herhaaldelijk. In onze tijd lijkt dat de islam (=onderwerping) te zijn, die steeds krachtiger het Koranheil verkondigt en steeds meer moskeeën over Europa en de rest van de wereld verspreidt. God verhoede dat onze kinderen van de nabije en verre toekomst in een de-vrijheid-verkrachtende godsdienstige cultuur terecht komen.

3) Onze democratie wordt beheerd door een zwevende en grillige volkswil, een volksgril dus. Onze democratie wordt geleid door “dienaren van het volk”, de ministers dus en door volksvertegenwoordigers, de leden van de eerste en tweede Kamer, van wie velen na een al te korte dienstperiode hun carrière zoeken in de ‘herrenmoral” van b.v. het bedrijfsleven. In die ordeloosheid, zo leert de geschiedenis steeds wisselend, komt gemakkelijk een populistisch volksmenner naar voren om zogenaamd de orde en moraal te herstellen. We hoeven maar te denken aan Napoleon in het Frankrijk van de 19e eeuw of aan Hitler in het Duitsland van de 20e eeuw of aan Stalin in Rusland. Mogen onze kinderen van de nabije of verre toekomst nooit weer belanden in een dergelijk dictatoriale onderdrukkingssituatie, zoals wij die in onze jeugd hebben meegemaakt. God geve dat ze weer een gezonde sociaal-christelijke democratie mogen beleven.

Dus, om het “hoe nu verder” samen te vatten: op onze democratische en filosofische afbraaktijd komt er 1) een bekering tot de identiteit van het christelijk Europa, of 2) een overvleugeling door een sterkere godsdienstige en politieke cultuur, zoals die van de islam, of 3) een terugval in de zoveelste dictatuur.

Door A.B. Silvius

Uit; Grenzeloos Contact, Parochieblad voor de Samenwerkende Parochies Kerkrade-Noord, 8^ste jaargang, september 2012, nr. 10, blz. 1-2.