H. Maagd Maria spreekt tot Maria van Agreda over St. Jozef
“Mijn dochter, wel hebt gij geschreven dat mijn Bruidegom Jozef onder de heiligen en vorsten van het hemelse Jeruzalem een buitengewoon hoge rang bekleedt, maar weet ook dat zijn verheven heiligheid noch door u kan beschreven worden, noch door enig sterveling kan begrepen worden. Pas nadat men tot de aanschouwing van Gods Aanschijn gekomen is, zal men tot zijn zeer grote verwondering en onder lofprijzing van de Heer het geheim van Jozefs grootheid aanschouwen en begrijpen. In het oordeel zuilen vele verworpenen het betreuren dat zij, verblind door hun zonden, zulk een machtig en werkdadig middel ter zaligheid, zoals de voorspraak van Jozef is, niet gekend en niet gebruikt hebben. Het zou hen geholpen hebben om de vriendschap van de rechtvaardige Rechter terug te winnen! Weinigen kennen de macht van Jozefs voorspraak bij de goddelijke Majesteit en bij Mij. Ik verzeker u, mijn geliefde dochter, dat hij in de hemel één van de intiemste vertrouwelingen is van de Heer, en zeer veel vermag om de straffen van de goddelijke rechtvaardigheid van de zondaars af te wenden. Toon u dankbaar voor de openbaringen, die u over mijn Bruidegom gegeven zijn. Uw leven lang moet gij in godsvrucht tot hem trachten toe te nemen. Wend u in al uw noden tot hem om zijn voor- spraak, en verspreid ijverig de godsvrucht tot hem. Tracht vele vereerders voor hem te winnen. Vooral moeten uw geestelijke dochters in godsvrucht tot hem uitmunten, want alles waarom mijn Bruidegom bidt in de Hemel, ontvangen zijn vereerders op aarde uit de hand van de Allerhoogste.”
Theologische reflectie van pater Marcel over het leven en de brieven van mystica Teresa Higginson: ‘Theologie van de Godsvrucht tot het H. Hoofd van Jezus, Zetel van Goddelijke Wijsheid’
Hieronder is een link waarbij alle artikelen handelend over de wetenschap op een rijtje staan. De link verwijst naar de SCRIBD website (een soort youtube voor artikelen). Het thema van al deze artikelen is het verband tussen religie en wetenschap.
Louis Veuillot, Catholic journalist and man of letters from France. (Photo credit: Wikipedia)
De notoire kampioen van de Roomse zaak, Louis Veuillot (†1883), vatte het aldus samen: “Luther ontkende de aanwezigheid hier op aarde van het goddelijk gezag (middels het instituut van Christus’ Kerk op aarde) door het recht op vrij onderzoek af te kondigen waarmee Gods verstand aan de oppermacht van de mens werd onderworpen. Hiermee werd aan ieder individu het vermogen toegekend, of liever nog de verplichting, om binnen bijbelse contouren voor zichzelf een eigen religie te scheppen. (Met dit principe) zette Luther meteen de deur open voor zuiver menselijke godsdienstige (inrichtingen). Omdat de Rede zich het deel toeëigende dat God toebehoort in het moreel bestuur van de mensheid, moest het de enige leermeester van onze gelovige overtuigingen (en mystieke neigingen) worden, onze leringen, de wetten en onze zeden.” (Mélanges II-2/185)
If we listen to the famous champion of the Roman Catholic cause, Louis Veuillot (†1883): “Proclaiming the right to free inquiry, submitting the reason of God to the sovereignty of man, giving to each individual the faculty or rather imposing on him the obligation to create for himself his own religion within the Biblical precinct, Luther denied the presence on earth of the divine authority (through the institution of Christ’s Church on earth), by which he straight away opened the door to purely human religious (institutions). Because Reason appropriated the part that belongs to God in the moral direction of humankind, it had to remain the only master of our beliefs (and mystical inclinations), teachings, the laws and our morals.” (Mélanges II-2/185)
Open an old Catholic prayer book and it’s more than likely that you’ll find it crammed with various prayer-cards. In particular, the distinctive hallmark of Catholic spirituality was the devotion to the Sacred Heart. It inspired saints and religious communities. It lent its name to hospitals, schools and universities. No Catholic home was without a picture or statue. Yet thirty years ago a new broom swept away much of this devotional life. We are all familiar with stories of the removal of statues and ending of pious practices, as though inappropriate for the truly modern Christian. Devotion to the Sacred Heart suddenly became embarrassing to many – an apparently mawkish accretion to the Church at prayer. Yet it has never disappeared. In fact our present Pope, whose pontificate has been wholly focussed on the new millennium, has expressed his approval and encouragement to “all who in any way continue to foster, study and promote devotion to the Heart of Christ in the Church with language and forms adapted to our times”. A survey of the devotion – and in particular one form “adapted to our times” should show why the Pope is justified in assuring that the devotion to the Sacred Heart continues into the Church of tomorrow. Up to three or four decades ago, the practice of devotion per se was taken for granted by Catholics. It had of course sprung from the early Church. St Paul’s own pious ardor (2 Cor 5:14; 2 Tim 3:13) seems to have engendered the use of the term “devotion” even amongst present day evangelical Christians. For St Thomas Aquinas, devotion “appears to be nothing else save a willingness to give oneself readily to what concerns the service of God”.
* The Head as ‘Seat of Wisdom’ and shrine of the soul
The Faith movement is a group of priests, religious and lay Catholics drawn together by a shared vision of Christ as “Lord of the cosmos and of history” (Catechism of the Catholic Church, 668) and Lord of the individual mind and heart. Since the movement was formed in 1972, we have worked to foster the Catholic faith and spiritual life of many people, especially through youth events and various publications.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.