Beheerder Website

Leo Fijen – Acht de ander hoger dan u zelf

Kerstwens van Antoine Bodar vanuit Rome

door Leo Fijen, www.rkk.nl/geloofsgesprek

Acht de ander hoger dan jezelf. Dat is de kerstboodschap van Antoine Bodar vanuit Rome. Hij wenst en bidt dit ons toe in een jaar dat de ego’s toch weer in het centrum van economie en politiek terugkwamen. Hij spreekt dit uit na maanden waarin gemopper en verwend gedrag volgens hem de boventoon voerden. We zitten te vaak zelf op de stoel van de Heer, aldus Antoine Bodar. En we plaatsen ons te vaak zelf in het centrum van de wereld. Als we dat doen, loopt het verkeerd af met de wereld.

Kwetsbaarheid
Bescheidenheid en kwetsbaarheid. Daartoe roept Bodar op. Vooral de kwetsbaarheid. Want dat is het beste houding om de ander te ontwapenen. Die kwetsbaarheid toonde hij zelf meer dan ooit in het afgelopen jaar, wanneer hij voor de zoveelste keer te gast was in praatprogramma’s en het daar moest ontgelden. Moest hij zich niet schamen dat hij katholiek was, werd hem gevraagd na het zoveelste verhaal over seksueel misbruik. Hij verdedigde de kerk niet, maar hij legde wel verantwoording af. Hij wilde nooit goed praten wat slecht en verwerpelijk is in al deze schandalen. Maar hij weigerde de hele kerk daarmee af te schrijven.

Apostel van de openbaarheid
Dat vindt hij nog steeds. Zeggen wat verkeerd is, niet om de feiten heen draaien en de pijn van slachtoffers benoemen. Dat deed hij als apostel van de openbaarheid, zoals hij zichzelf noemt. Een apostel die niet bang was en het niet erg vond de minste te zijn. Een apostel die van zichzelf zegt dat hij een verwend nest kan zijn en juist daarom op zoek is naar de eenvoud en de schoonheid. Daarom gaat hij met Kerst graag richting Greccio, een klein dorpje in de heuvels van Lazio, op twee uur rijden van Rome.

Eerste levende kersstal
Daar in de prachtige omgeving van het Rietidal wordt de herinnering aan de eerste levende kerststal tastbaar. Franciscus trok er in 1223 naar toe om deze kerststal te bouwen. En Franciscus deed dat om het wonder van Kerst tastbaar te maken voor mensen uit die tijd. Met een echte Maria, een echte Jozef en een levend kerstkind. Zo werd het wonder tastbaar. Tot op de dag van vandaag. Want Franciscus is als maker van deze eerste kerststal in 1409 geschilderd op de wanden van de rots. En die kleuren zijn nog steeds te bewonderen.

Verbondenheid
Het mooiste van dit tafereel is de buiging van Franciscus voor Christus. Daar spreekt eenvoud uit, naast armoede. Voor Franciscus was het zijn roeping om in alle nederigheid te buigen voor de menswording van God. Want dat vieren we. Antoine Bodar staat stil te kijken naar dit tafereel. En hij vergelijkt deze eenvoudige toewijding en bescheidenheid met de tijd van vandaag waarin niemand wil buigen en iedereen met zichzelf bezig is. Ga in de trein zitten, kijk hoe mensen naast elkaar zitten, zegt hij. Er wordt daar niet meer gepraat, er is geen verbondenheid met elkaar. De mensen zijn verbonden met de techniek van de nieuwe communicatiemiddelen. Maar is dat echte verbondenheid, vraagt Antoine Bodar zich af.

Kind vraagt om eerlijkheid en zuiverheid
Daarom gaat hij terug naar het geschilderde tafereel. De ene mens buigt voor de ander, Franciscus voor Christus. Dat is een tegenstem, een contrapunt. In alle eenvoud en bescheidenheid. In kwetsbaarheid ook. Maar zo kan er nieuwe verbondenheid zijn. Franciscus acht de ander hoger dan hij zelf. Dat maakt hem geestelijk tot een rijk mens. De dienstbaarheid brengt hem dichter bij de ander. Daarom heeft Antoine Bodar maar één wens voor het komende jaar en met deze dagen van Kerstmis: acht de ander hoger dan u zelf. En die ander kan de medemens zijn, maar ook God. Pas dan is er echte bekommernis mogelijk. Pas dan begint de weg naar eerlijkheid en zuiverheid. Het kerstkind nodigt ons allen daartoe uit. Er is geen ontkomen aan. Zalig Kerstmis en veel zegen over het nieuwe jaar.

Bron: www.rkk.nl/geloofsgesprek

Uw Wil Geschiede – de openbaring van de zonen Gods – door Hubert Luns

Uw Wil Geschiede
en… de openbaring van de zonen Gods

door Hubert Luns

“Het volstaat niet om in God te geloven als tegelijk de gedachte postvat dat zijn onderwijzingen en geboden niet hoeven te worden opgevolgd. Het geloof zonder werken is leeg.(Hebr. 6:1, Jak. 2:14-20) Het geloof beleven, vereist elke dag opnieuw een inzet om naar Gods Heilige Wil te leven. Iedere morgen zou met de simpele vraag kunnen beginnen:“Wat wilt U God dat ik vandaag doe?” Waarop niet een intellectuele maar een concreteinvulling moet volgen. Onze dagindeling kunnen wij een invulling geven die op God gericht is. Dat heet nu de wil van God volgen. Ziedaar wat ons geloof moet zijn. God moet in het centrum van ons bestaan worden geplaatst opdat Hij zijn genade in en rond-om ons kan uitdelen. Hem de eerste plaats geven is aan onszelf afsterven opdat God inons kan leven. Dat betekent zich laten omvormen en laten genezen door Hem. Ook een zich laten leiden door Hem, vaak zachtjes en ongemerkt. Een levend en actief geloof dat Gods liefde uitstraalt, voert tot het geschieden van zijn wil, volgens het gezegde: doe enGod zal doen.”

http://www.scribd.com/fullscreen/59369381?access_key=key-23dc09rjdguh2c0zbapg

Bekijk dit document op Scribd

Geschiedenis Brabantse carnaval – Rob van de Laar

Het carnavalvieren in Brabant kent een net zo grote verscheidenheid als er onder de Brabanders zelf bestaat. Iedere stad en elk dorp geeft er zijn eigen invulling aan. Maar één ding is overal hetzelfde: het gaat om verbroedering, rangen en standen gelden niet en Prins Carnaval is drie dagen de baas.

In dit uitbundig geïllustreerde boek wordt de geschiedenis van het carnaval in Brabant in al zijn facetten belicht. Daarbij wordt het historisch overzicht, dat al begint in de eerste eeuwen van onze jaartelling, afgewisseld met verhalen over tradities uit de regio. Carnaval! zal voor iedereen die deze traditie een warm hart toedraagt een feest van herkenning zijn.

Pharos Uitgevers / Nederlands Centrum voor Volkscultuur
ISBNnummer 978 90 79399 26 0
Prijs: € 11,00

Voor meer informatie: www.pharosuitgevers.nl

The Creation – Book of Genesis

With Father Guido, a new period opens in the relationship between humanity and God, a period in which God wishes to be known above all, not to be loved only in the full in-tention of the heart but also with the complete consent of the mind.”

– Scribd document: The Creation, Book of Genesis, A new light on the origins of Man, From the writings of Don Guido Bortoluzzi, Hubert Luns, uploaded 23 mei 2011, http://www.scribd.com/doc/56046569/A-New-Light-on-the-Origins-of-Man-from-the-writings-of-Don-Guido-Bortoluzzi-3rdEd, blz. 2.

Bekijk dit document op Scribd

Fullscreen view here

Video Evolutie: Feit Of Fictie?

Evolutie: Feit Of Fictie? Is de evolutietheorie gebaseerd op wetenschappelijk onweerlegbare feiten, of is het eigenlijk niet meer dan een filosofie, gebaseerd op de uitleg die mensen aan bepaalde feiten geven? Die vraag staat centraal. Het leidt tot verrassende conclusies die veel van de zogenaamde “feiten” ontmaskeren als fictie. Nederlands ondertiteld, lengte 1.02.00 uur.

Is the Theory of Evolution a scientific fact or a mere belief? This is the only question this documentary seeks to answer. Five world top scientific minds give their answer on Evolution. A ground breaking video sold all around the world, award winning international documentary, now available for all to see. Click below for the video:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=6908737633588326627&hl=en&fs=true (Ned. ondertiteling, lengte 1.02.00 uur)

Ook hier: http://noevolution.info/?page_id=20 (Ned. ondertiteling, lengte 1.02.00 uur)

Info: http://guidobortoluzzi.wordpress.com

Pastoor Penne en 100 jaar Titanic

Volgend jaar is het honderd jaar geleden dat de Titanic verging. Mede door de film van enkele jaren geleden is het een verhaal wat veel mensen kennen. Enkele weken geleden ben ik naar de voorstelling geweest van het boek “Titanic, het verhaal van de Belgen en de Nederlanders” van Dirk Musschoot. http://www.lannoo.be/content/lannoo/wbnl/listview/1/index.jsp?titelcode=27149&fondsid=0

Ik kreeg een persoonlijke uitnodiging van de auteur en het verhaal interesseerde me ook omdat er ook een man, geboortig van mijn thuisdorp Nederhasselt, op de Titanic was en de ramp overleefde.Twee dingen uit dat Titanic-verhaal wil ik er even uitplukken. Wie de weg rijdt van Geraardsbergen naar Aalst ziet op de grens van Aspelare en Nederhasselt een groot kruis staan. In de buurt van dat kruis is ook een bushalte en men noemt die halte “Titanic”. http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=UO3H3RG4

Dat kruis werd er in 1912 geplaatst door de vrouw van Theodoor De Mulder. Toen ze vernam dat haar man de grote ramp had overleefd richtte ze uit dankbaarheid voor zijn redding in de tuin bij het huis een manshoog houten kruisbeeld op met daarop het opschrift “Red ons Heer, want wij vergaan”. Die zin zou jaren later ook op het bidprentje van Theodoor staan wanneer hij in 1954 plots overleed. “Red ons Heer, want wij vergaan”, is niet zomaar een vrome gedachte. Het is een zin die we vinden in het achtste hoofdstuk van het Matteüsevangelie. Jezus voer met zijn leerlingen van de ene oever naar de andere. Hij lag in de boot te slapen. Plots begon het meer enorm te kolken zodat de boot bijna door de golven werd verzwolgen. De leerlingen schudden Jezus wakker en zeggen: “Red ons Heer, want wij vergaan”. De Heer zal de storm bedaren en met dat wonder laten zien dat Hij de Zoon van God is. Ik heb dat evangelie al enkele keren gebruikt bij uitvaarten van verongelukte en jonggestorven mensen. In de grote stormen van het leven, in die momenten dat wij soms denken dat de Heer slaapt mogen we toch weten dat Hij er is en ons nooit ten onder zal laten gaan. Ook niet wanneer de dood ons overkomt, ook dan gaan we nooit helemaal ten onder. Dat kruis langs die drukke weg daar in Aspelare mag de vele voorbijgangers dat in herinnering brengen.

Een lied wat veel mensen onmiddellijk aan de Titanic laat denken is het “Nearer my God to Thee”, “Nader, mijn God, bij U”. http://www.youtube.com/watch?v=O0Z5zebyVrI&feature=related Het staat vast dat de muzikanten de opdracht kregen te blijven spelen en muziek te spelen die de passagiers kon kalmeren, geruststellen. Het lijkt ook vast te staan dat een groep muzikanten tot het laatste moment op het dek is blijven spelen. Nog voor de eerste overlevenden van de ramp in New York aan wal gingen, stond het al in de kranten dat de laatste melodie die de muzikanten hadden gespeeld, de hymne “Nearer my God to Thee” was. In een van mijn vorige parochies zong men het “Nader, mijn God, bij U” in de uitvaartmis.
http://www.youtube.com/watch?v=MFrFlNoFpM0 Een lied met een mooie verwijzing dat wanneer alles eens zal vergaan, wanneer ons lichaam het eens zal begeven, wij bij God zullen mogen thuiskomen: bij het naderen van Uw Troon ben ik eeuwig Uw zoon, Uw kind en U nabij. Net als die Titanic bijna 100 jaar geleden zonk, zal ook onze levensboot eens zinken. We mogen in elk moment weten dat Hij er is voor ons zal zijn.

door pastoor A. Penne

bron; www.priesterpenne.be

Kerk die “volume maakt”

door Mark Van de Voorde

Onlangs las ik onder de rubriek lokaal nieuws van een Nederlandse krant het volgende. De blaaskapel De Merweboertjes uit Dordrecht dreigt haar zestigjarig bestaan niet te halen. Ze waren ooit met velen en lang met achttien, nu nog met elf. “Met elf maak je nooit volume. Je krijgt geen balans tussen de secties”, zei een van de leden tegen de reporter. Ik heb het stukje uitgeknipt en bewaard in mijn knipselmap. Waarvoor eigenlijk, want ik heb niets met Dordrecht en blaaskapellen? Dat moet voor die ene mooie zin zijn geweest: “Met elf maak je nooit volume.” Gedacht: die kan ik ooit gebruiken. Nu ik het bericht weer tussen duim en wijsvinger houd, besef ik: dit bericht had over de afkalvende Kerk kunnen gaan. “Met elf maak je nooit volume. Je krijgt geen balans tussen de secties.”

Na de dood van Christus en de zelfmoord van hun weggelopen lid Judas bleven de apostelen ook maar met elf over. Toen moeten ze ook hebben gedacht nooit meer ’volume’ te kunnen maken. Tot ze na Hemelvaart Mattias er bijhaalden als nieuw twaalfde lid en een wijle later Paulus zou zorgen voor nieuwe ’secties’ voor hun ’kapel’.

HIER verder lezen

Bron: www.rorate.com

Interview bisschoppen benoeming mgr. Liesen tot bisschop van Breda.

Interview bisschoppen Breda

Mgr. Liesen en mgr. Van den Hende geven in deze video op YouTube hun eerste reactie op de benoeming van mgr. Liesen tot bisschop van Breda. Op 26 november 2011 werd bekendgemaakt dat paus Benedictus XVI mgr. Liesen benoemt tot bisschop van Breda.

Door ‘kanaal van BisdomBreda’, http://www.youtube.com/user/bisdombreda

St. Thomas van Aquino en Terruwe

Dr. A. Terruwe en St. Thomas van Aquino

: Image via Wikipedia

Dr. Anna Terruwe’s works were based on Thomas Aquinas and “the relevance of Thomistic rational psychology to neurosis and its treatment.” Her theories are based on Aquinas’ understanding of what he calls the “nature of man.” Dr. Terruwe’s ideas about the nature of man and his emotional life are discussed in depth in the first chapter of Psychic Wholeness and Healing.^. This chapter constitutes the essence of her doctoral thesis about “the psyche of man in the light of philosophical anthropology”.

It was Dr. Terruwe’s embracing of the spiritual aspect of man that gave Dr. Baars his deep desire to not only continue his vocation as a psychiatrist, but to help disseminate these important ideas with her, and then expand on them with her in their successive years of working together. Her ideas included topics about man’s emotional life, his intellect and free will, how “love is the passion of the intellect”, and how the “nature” of man’s emotional life is to “follow reason”. The discussion continues into topics of affirmation and what it means to be “authentically human”.

“When my studies of man, the rational animal, were furthered by those of man, the spiritual human being created in the image of a loving God, I at last began to comprehend the how and why of many of his afflictions.” It was the combination of philosophy and theology in the study of man and his free will that aided Dr. Baars to understand the afflictions of man in a deeper way, and to integrate this knowledge into his professional and personal life. Dr. Baars directly credited his study of Thomas Aquinas, and Aquinas’ psychology of man’s emotional life, to this understanding.

Dr. Baars understood that it is most important to heal the mind, body and spirit to bring about the healing of the whole person. He attributed his understanding of man’s free will and the conflicts between the “suffering of man and divine love” to the works of Professor W.J.A.J. Duynstee, C.SS.R., LL.D. whose works he studied along with the works of Dr. Terruwe. Dr. Baars further attributed his understanding of man and his emotional and spiritual ills to his patients themselves who he found to be an endless source for his own education in the field. He believed that he gained insight into understanding man’s desire for lasting happiness – and ultimately, of God’s profound love for man.

http://www.conradbaars.com/Terruwe-Aquinas.htm

Joden staan bij aanval op Iran uiteindelijk alleen

Over heel de wereld zijn er mensen die vinden dat als Israël kernwapens heeft, Iran deze ook zou mogen hebben. Meestal wordt hierbij over het hoofd gezien dat Iran beslist niet alleen staat en wordt ondersteund door Rusland, China en de religieuze leiders in Egypte, die al met een internationale jihad hebben gedreigd als Israël of een ander land probeert te voorkomen dat Iran kernwapens krijgt (3). Wat gemakshalve ook wordt ‘vergeten’ is dat zowel de politieke als religieuze leiders in Iran de vernietiging van Israël tot één van de hoofddoelen van het buitenlandse beleid hebben gemaakt. Een preventieve Israëlische aanval op de Iraanse nucleaire installaties lijkt daarom onvermijdelijk, waarbij de joodse staat zich -om talloze redenen- zich niets zal aantrekken van wat de rest van de wereld hiervan vindt.

Aan ieder gewapend conflict gaat een periode met psychologische oorlogvoering vooraf. In het geval Iran -dat al in 1972 verklaarde een kernwapenstaat te willen worden en in 1987 nucleair ging samenwerken met Pakistan (2)- is dat al vele jaren aan de gang. Nieuw is het feit dat nu ook het onafhankelijke Internationale Atoom Energie Agentschap (IAEA) zijn diplomatieke terughoudendheid heeft opgegeven en gebruikt wordt om een eventuele aanval op de Iraanse nucleaire installaties zoveel mogelijk te rechtvaardigen.

Uit het begin deze week gepubliceerde IAEA rapport blijkt overigens dat Iran de schade die werd aangericht door het Israëlische en/of Amerikaanse Stuxnet computervirus, dat met behulp van het Duitse elektronicaconcern Siemens verspreid zou zijn, tamelijk snel heeft weten te herstellen, waardoor het nucleaire programma van het land met slechts een kort oponthoud te maken kreeg. Er zouden ook nog nieuwe sancties kunnen worden geprobeerd, maar die hebben tot nu toe vrijwel geen enkele zin gehad. De laatste overgebleven optie om een Iraanse kernbom te stoppen is dan ook militair ingrijpen.

Berichten dat Israël rond de kerst of pal na de jaarwisseling Iran gaat aanvallen lijken onderdeel van een desinformatie campagne te kunnen zijn. Tussen begin december en midden februari hangt er namelijk normaal gesproken een vrijwel onafgebroken dik wolkendek boven Iran en Irak. Moderne militaire elektronica kan daar weliswaar doorheen kijken, maar de nauwkeurigheid van bommen en raketten is beduidend hoger als er zich geen wolken boven het doelwit bevinden. In het nabije Oosten begon dan ook geen enkele oorlog of aanval met precisiewapens in de maanden december of januari.

Een Israëlische verrassingsaanval vóór begin december lijkt daarom waarschijnlijker, mede omdat de joodse staat zich weinig gelegen laat aan de mening van Amerika en Rusland, en al helemáál niet aan die van Europa. Het enige wat de Israëlische politici en militairen interesseert is of een militaire operatie voldoende kans van slagen heeft. Als de analisten in Jeruzalem tot de conclusie komen dat de Iraanse nucleaire installaties door de luchtmacht op even zo betrouwbare wijze vernietigd kunnen worden als eerder gebeurde met de Iraakse (1981) en Syrische (2007) kernreactoren, dan zullen eventuele Iraanse vergeldingsaanvallen op doelwitten in en van andere landen hen een worst zijn.

Feitelijk betekent dit dat Israël niet alleen de nucleaire installaties, maar ook de complete Iraanse luchtmacht, diens vliegvelden en alle raketsilo’s zal aanvallen en proberen te vernietigen. Kortom: ook de Iraanse strijdkrachten zullen het doelwit van de Israëliërs zijn.

Als zo’n militaire aanval slaagt dan heeft Iran nauwelijks nog mogelijkheden om iets terug te doen. Ja, de Iraanse marine zou de straat van Hormuz kunnen afsluiten voor olietransporten, waardoor de olieprijs wereldwijd zou exploderen. Dit zou echter maar van korte duur zijn, omdat Iran met een blokkade ook -en vooral- zichzelf treft, aangezien alle Iraanse importen hierdoor stil zouden komen te liggen. Met een blokkade in de Perzische Golf snijdt Iran dus zijn eigen levensader af.

Iran weet ook dat de steun die de Arabische wereld na een Israëlische aanval slechts verbaal zal zijn. De Soenitische landen zullen Israël fel veroordelen, maar in werkelijkheid blij zijn dat de joodse staat de kastanjes voor hen uit het vuur heeft gehaald. Iran zal, net als Saddam Hussein in 1981, daarom weinig anders kunnen doen dan hevig protesteren en dreigen, maar meer ook niet.

Vanuit Israëlisch oogpunt zouden de risico’s van een aanval op Iran daarom heel goed beheersbaar kunnen zijn. Het belangrijkste waar het nu om draait is of men er zeker van kan zijn dat tijdens deze aanval het Iraanse nucleaire programma, de Iraanse luchtmacht en alle Iraanse raketten volledig kunnen worden vernietigd, of in ieder geval voor het allergrootste deel. Hoe in Iran te komen is geen probleem, want Saudi Arabië bood Israël al enkele jaren leden een luchtcorridor naar Iran aan.

Daarnaast zal de joodse staat ongetwijfeld rekening houden met vergeldingsaanvallen van Irans ‘proxy’s’, de islamitische terreurgroeperingen Hezbollah in Libanon en Hamas en Jihad Islami op de Palestijnse Gazastrook. Ook zal niet worden uitgesloten dat Teherans bondgenoot Syrië zich bij een tegenaanval zal aansluiten. Hoe dan ook, één ding lijkt in ieder geval zeker: een Israëlische aanval zal als een verrassing komen, en niet op het moment dat iedereen het verwacht.

Over nut en noodzaak van zo’n aanval wordt in binnen- en buitenland druk gespeculeerd. Voor Israël zijn de feiten in ieder geval glashelder: het piepkleine landje kan zich niet permitteren dat Iran -dat 80 x groter is- straks met slechts enkele kernbommen de hele joodse staat van de kaart kan vegen, zoals alle belangrijke Iraanse politieke en religieuze leiders al jaren regelmatig beloven te zullen doen, in hun hoop daarmee de komst van de islamitische messias, de mahdi, mogelijk te maken.

Daarnaast leert de ervaring dat de joden er uiteindelijk altijd alleen voorstaan. In 1948, 1967 en 1973 staken noch de VS, noch Europa -op enkele wapenleveranties na- ook maar één poot uit om Israël te behoeden voor de dreigende uitroeiing door de Arabieren. Met ook de Holocaust nog vers in het geheugen -en het feit dat de geallieerden tijdens de oorlog stelselmatig weigerden de Duitse concentratiekampen en spoorlijnen daar naartoe te bombarderen- zijn de joden vastberaden om zich bij een volgende uitroeiingspoging met hand en tand te verzetten, en daarbij desnoods zoveel mogelijk anderen met zich mee te sleuren, zelfs als hier de inzet van alle (geschatte) 200 tot 400 Israëlische kernbommen voor nodig is.

Xander, http://xandernieuws.punt.nl/?id=644912&r=1&tbl_archief

(1) KOPP

(2) UPI.com

(3) IRNA.ir

Website voor katholieke kennis in het onderwijs

UTRECHT (RKnieuws.net) – In Utrecht is een website voor katholieke kennis in het onderwijs gelanceerd. Met deze website willen CNV Onderwijs en Adveniat het mogelijk maken dat leerkrachten in het (basis)onderwijs de kennis over katholiek geloven kunnen opzoeken, om zo deze kennis door te kunnen geven aan de leerlingen op (katholieke) basisscholen.

Astrid Bakker, bisschoppelijk gedelegeerde voor r.k. (basis)onderwijs, was bij de lancering van de website www.venstersopkatholiekgeloven.nl “Dit project is een meerwaarde voor het katholiek onderwijs. In de huidige samenleving is de vanzelfsprekendheid omtrent de bekendheid met hoe en wat katholieken geloven weg. Deze website geeft leerkrachten de mogelijkheid om de kennis op te zoeken en over te dragen op de leerlingen. Wij willen de scholen, en andere betrokkenen bij het
katholiek onderwijs, deze website van harte aanbevelen. En wij hopen natuurlijk dat de scholen er veelvuldig gebruik van zullen maken.”

De website www.vensteropkatholiekgeloven.nl maakt deel uit van de drietrapsraket van het project ‘Vensters op katholiek
geloven voor het onderwijs’. Het eerste deel van het project wordt gevormd door het boek ‘ Maar wie is God? ‘. Bij dit boek, waarin 150 vragen van kinderen over het geloof aan bod komen, is een cross-mediaal lespakket beschikbaar voor de groepen 7 en 8 van de basisschool.

Het tweede deel van het project wordt gevormd door het boek ‘ Mijn school is katholiek’. Dit boek is door Martha Hoffenkamp geschreven voor leraren, Pabo-studenten, ouders, bestuursleden en iedereen die betrokken is bij het rooms-katholiek onderwijs in Nederland. Het geeft informatie over diverse aspecten van geloof en kerk in al hun dimensies: uiterlijk en inhoudelijk.

De derde, en laatste, trap van de drietrapsraket wordt gevormd door de onlangs gelanceerde website. De website bestaat uit 50
vensters, onderverdeeld in zeven categorieën, over wat en hoe katholieke geloven. Elk venster vertelt zijn eigen verhaal met aandacht voor zowel de grote lijn als het detail. Daarnaast zijn er verwijzingen naar verhalen, muziek, films, didactische tips en links naar andere websites.

Klik hier om verder te lezen: www.venstersopkatholiekgeloven.nl

Bron: www.rorate.com

R.K. Gemengd Zangkoor St.Caecilia Bunde huldigt jubilarissen

Ter gelegenheid van de naamdag van haar patrones St. Caecilia, verzorgt het gemengd zangkoor de opluistering van de H. Mis op zondag 20 november a.s. om 11.30 uur. Na afloop van de H. Mis worden 4 jubilarissen gehuldigd. Als blijk van waardering voor de inzet van de jubilarissen. Voor elk koorlid geldt dat luisteren de basis is om met anderen in harmonie te kunnen zingen.

Hoe lang de jubilarissen lid zijn en wat hun verdienste zijn wordt door het bestuur als volgt omschreven.

Lei van Etten – 50 jaar koorzanger – bas Lei is een Bundenaar met Brabantse wortels. Zijn gezondheid laat hem de laatste jaren af en toe in de steek, maar hij blijft optimistisch en gaat niet bij de pakken neerzitten. Hij is een man van uur en tijd; laat zelden verstek gaan en komt nooit te laat op een repetitie of uitvoering. Lei draagt zijn hart op de juiste plaats; immers elke repetitieavond zorgt hij voor het vervoer van een medekoorlid; storm of regen, ijs of sneeuw, het deert hem niet. Hij stapt in zijn auto en zorgt dat hij op tijd aanwezig is. Ook de pauze moet stipt om half negen beginnen anders trekt Lei aan de bel. Het is dan de hoogste tijd voor een sigaretje, een kopje koffie en wat buurt (strikt in deze volgorde), om vervolgens als het weer tijd is, als een van de eersten op te staan om aan de 2e helft te beginnen. Lei, bedankt voor je jarenlange trouwe inzet en van harte gefeliciteerd met je jubileum !

Sjef Loënis – 50 jaar koorzanger – bas Sjef is geboren onder aan de Kruisberg. Hij kan vol overgave vertellen over vroegere tijden: zijn diensttijd bij de verbindingstroepen in Indonesië en zijn werk bij de PTT. In 1961 gingen toenmalig dirigent Ber Keijsers en pastoor Roebroek op huisbezoek bij potentiële koorzangers (jonge gehuwde mannen). Zij werden uitgenodigd om eens (vrijblijvend) naar een repetitie te komen. Voor Sjef hoefde het niet zo nodig, maar broer Sjeng wist hem over te halen om mee te gaan luisteren. Sjef is gebleven; nu al 50 jaar. Hij is de rust zelve: kalm, houdt het hoofd koel en heeft overzicht. Als koorzanger staat het belang van de vereniging voorop. Niet dat hij alles goed vindt. Als er zaken dreigen mis te lopen waarschuwt hij tijdig en geeft zijn mening. Voeg daarbij zijn muzikale kwaliteiten, dan mag het duidelijk zijn: een beter koorlid kunnen wij ons niet wensen. Sjef, bedankt voor je muzikale bijdragen en van harte gefeliciteerd !

Sjeng Loënis – 25 jaar koorzanger – bas Sjeng is een jongere broer van Sjef; in menig opzicht verschillend maar als je wat beter kijkt, zie je toch op veel punten gelijkenissen. In 1961 samen met zijn broer Sjef lid geworden van het zangkoor. Hij bleef lid tot 1977. Na een onderbreking van 25 jaar meldde hij zich in 2002 opnieuw aan. Snel pakte hij de draad weer op en voelde zich thuis in het koor alsof hij nooit was weggeweest. Sjeng is sociaal bewogen en actief in de Seniorenvereniging van Bunde. Hij houdt van een stevige discussie na afloop van de repetitie, en als hij overtuigd is van zijn gelijk dan houdt hij voet bij stuk. Wel kan hij de volgende repetitie naar je toekomen en zeggen: “Luister, je had toch gelijk de vorige week. Ik heb me vergist”. Typisch Sjeng: eerlijk, recht door zee, zonder omwegen. Sjeng, bedankt voor 25 jaar inzet voor het zangkoor, van harte gefeliciteerd en op naar de 50 !

Wim Louwers – 25 koorzanger – Tenor Nadat Wim in augustus 1988 verhuisd was van Wijnandsrade naar Bunde, ging hij zich eens oriënteren in zijn nieuwe woonplaats. In Wijnandsrade was hij al 3 jaar lid geweest van het kerkkoor, zodoende ging zijn belangstelling uit naar het zangkoor, in de volksmond de “Bungerkèrke Zangk” genoemd. Op dat tijdstip werd door het zangkoor het ” Stabat Mater van Rossini” uitgevoerd in de toenmalige “ruïne” van de Auw Kèrk. Deze kennismaking met het koor gaf bij hem de doorslag om zich als lid aan te melden. Als tenor voelde hij zich al spoedig thuis bij `t koor. In 1991 was hij lid van de activiteitencommissie. Bij de ledenvergadering in 1992 werd hij gekozen als bestuurslid en meteen tot voorzitter gebombardeerd. Wim was de juiste man op de juiste plaats. Hij heeft het voorzitterschap met veel verve gedurende 15 jaar uitgevoerd. Tot op heden is hij nog steeds lid van het bestuur. Hij heeft daarnaast nog meer pijlen op zijn boog. Op de jaarlijkse Caecila-avonden heeft hij ons vaak kostelijk geamuseerd met zijn voordrachten en liederen, samen met zijn vrouw Pieta. En hoort u toevallig een vogel zijn mooiste lied fluiten? Ook dat is Wim die het af en toe niet kan nalaten zijn liedje te fluiten tijdens de repetities. Een groot compliment is dan ook op zijn plaats bij zijn 25 jarig jubileum als zanger. Wim, bedankt voor je tomeloze inzet voor ons koor. We wensen je van harte proficiat en hopen dat het koor nog vele jaren van je mag genieten.

Bron: http://www.marsnamagazine.nl/reageren/1449