Op 16 maart 2016 gaf zijne Heiligheid Paus Benedictus XVI een interview met Avvenire, de dagelijkse krant van de Italiaanse bisschoppenconferentie, waarin hij sprak van een “tweezijdige diepe crisis” die de Kerk onder ogen moet zien in de nasleep van het Tweede Vaticaans Concilie.

Paus Benedictus herinnert ons aan de vroegere onbetwistbare Katholieke overtuiging van de mogelijkheid van het verlies van eeuwige verlossing, of dat mensen naar de hel gaan: ” De missionarissen van de 16de eeuw waren ervan overtuigd dat de ongedoopte persoon voor altijd verloren was. Na het Tweede Vaticaans Concilie werd deze overtuiging definitief achterwege gelaten. Het resultaat was een tweezijdige, diepe crisis. Zonder deze aandacht voor de verlossing, verliest het Geloof z’n fundering.”

Hij sprak ook van een “diepgaande evolutie van het Dogma”, met respect voor het Dogma dat er geen verlossing is buiten de Kerk. De beweerde verandering van dogma heeft in de ogen van Benedictus geleid tot een verlies van de missionaire geestdrift – “elke motivatie voor een toekomstige missionaire inzet werd verwijderd.”

Paus Benedictus stelt de prangende vraag die oprees na deze tastbare verandering van houding in de Kerk: “Waarom zou je moeten trachten mensen te overtuigen om het Christelijk geloof aan te nemen als ze zelfs gered kunnen worden zonder geloof?”

Hij verwierp het concept van “een anonieme Christen”, voorgesteld door Karl Rahner (die beweerde dat mensen in hun onderbewustzijn de genade van Christus kunnen hebben aangenomen en aldus gered worden, zonder zich ooit werkelijk bekeerd te hebben), alsook de gedachte dat alle religies even waardevol zijn en evenveel helpen om eeuwig leven te bekomen.

“Zelfs nog minder aanvaardbaar is de oplossing die voorgesteld wordt door pluralistische theorieën over religie, waarbij aller religies, elk op z’n eigen manier, manieren van verlossing zouden kunnen zijn, en die op deze manier gelijkwaardig moeten beschouwd worden in hun uitwerking.”

Met betrekking tot de relatie van de mens t.o.v. de technologie en t.o.v. liefde, herinnert Paus Benedictus ons aan het belang van menselijke affectie, zeggende dat de mens nog altijd in zijn hart verlangt dat de Barmhartige Samaritaan te hulp komt. “In de hardheid van de wereld van technologie – waarin gevoelens niet meer tellen – groeit de hoop voor een reddende liefde, een liefde die vrij en genereus zou moeten worden gegeven.”

Over de Kerk zei hij nog: “De Kerk heeft zichzelf niet gemaakt, ze was gecreëerd door God en ze wordt continu gevormd door Hem. Dit vindt uiting in de Sacramenten, en boven al in die van het Doopsel: Ik ga de Kerk niet binnen op een bureaucratische manier, maar met de hulp van dit Sacrament.” Hij zei ook da we altijd genade en vergeving nodig hebben.

Bronnen:  https://www.lifesitenews.com/news/pope-emeritus-benedict-says-church-is-now-facing-a-two-sided-deep-crisis & http://restkerk.net/

---

UPDATE 22-3-2-16:

Wat Benedictus precies gezegd heeft in het interview met Servais

In enkele citaten uit het spraakmakende interview van Benedictus XVI met de Belgische jezuïet Servais waren precisie en zin voor nuance soms ver zoek.

Eerder van de week werd de tekst gepubliceerd van een uitzonderlijk interview dat paus emeritus Benedictus XVI heeft gegeven aan de Belgische jezuïet Jacques Servais. Op het internet circuleren nogal wat suggestieve citaten, vooral dan in verband met wat Benedictus gezegd zou hebben over de gevolgen van Vaticanum II. En zoals dat wel vaker het geval is met dat soort citaten (en hun vertaling) zijn precisie en zin voor nuance soms heel ver te zoeken. Nikolaas Sintobin, een Vlaamse confrater van Jacques Servais, maakte daarom zelf een vertaling van de betreffende paragrafen.

Alle vragen worden hiermee zeker niet weggenomen, geeft Nikolaas Sintobin toe. Maar Benedictus geeft mijns inziens heel duidelijk aan dat de crisis waarin het christendom zich vandaag bevindt, zijn oorsprong al in het begin van de 16de eeuw vindt en dat wat gebeurd is op het Tweede Vaticaanse Concilie daarvan gewoon het logische verlengstuk is. En dat geldt net zo goed voor het almaar duidelijker worden van het gratuite karakter van het christelijke geloof.

Wat Benedictus XVI gezegd heeft

Het staat buiten kijf dat we op dit punt te maken hebben met een diepgaande evolutie van het dogma. De kerkvaders en de theologen uit de middeleeuwen konden nog denken dat, ten gronde, de hele mensheid katholiek was geworden en dat het heidendom alleen nog maar bestond in grensgebieden. De ontdekking van de Nieuwe Wereld en het begin van de moderniteit veranderde deze perspectieven op radicale wijze. In de tweede helft van de vorige eeuw werd uitdrukkelijk het inzicht verwoord dat het niet kan zijn dat God alle ongedoopten verloren laat gaan en dat een zuiver natuurlijk geluk voor hen geen echt antwoord is op de vraag van het menselijke bestaan. Zo het waar is dat de grote missionarissen uit de 16de eeuw nog steeds ervan overtuigd waren dat wie niet gedoopt was voor altijd verloren was – en dit verklaart hun missionaire engagement – werd deze overtuiging na het Tweede Vaticaans Concilie in de katholieke Kerk uiteindelijk losgelaten.

Het gevolg hiervan was een diepe, dubbele crisis. Aan de ene kant lijkt dit elke motivatie voor een toekomstig missionair engagement weg te nemen. Waarom zou je nog proberen mensen ervan te overtuigen om het christelijke geloof aan te nemen als ze ook zonder dit geloof gered kunnen worden? Maar ook voor christenen diende zich een probleem aan: het verplichte karakter van het geloof en zijn wijze van leven werd onzeker en problematisch. Indien er mensen zijn die zichzelf kunnen redden op andere manieren, dan is het niet duidelijk, in de uiteindelijke analyse, waarom de christen zelf gebonden is aan de vereisten van het christelijke geloof en moraal. Als geloof en redding niet langer van elkaar afhankelijk zijn, wordt het geloof zelf zonder motief.

Lees verder op: https://www.kerknet.be/kerknet-redactie/nieuws/wat-benedictus-precies-gezegd-heeft-het-interview-met-servais#sthash.7PXC0U4W.dpuf

---

 

 

Father Daniel : The apocalypse has begun

16 MAR 2016

 Father Daniel (Superior or the brothers at Mar Yakub monastery): The actual world is the best one because it can save much more people than ever before. Nevertheless our world is the worst because it kills much more people than ever before. Mankind can destroy now the whole human family and in the same time also the whole planet earth. This is not a possibility for the future but a receipt ready for instant use. And more than ever people want to escape this reality through the virtual world of entertainment and media. 

About 2.5 century ago this evolution of war started in an accelerated way, each one with more weapons for mass destruction and with more victims. The wars of Napoleon killed one million people but the French Revolution had massacred, killed or starved already three million people. In our time the American wars together with the sanctions against Iraq murdered more than two million people, from which more than half a million children. And since World War II US has killed more than 20 million people in 37 “victim nations”. The major responsible of this genocide enjoys an exuberant pension on his ranch in Texas. Violence is growing and the murderers are completely free. We do not talk anymore about rights for people in a war and certainly not about rights of captives, kidnapped or prisoners. The world terrorism follows its own way far above any law or international authority.

 

Blaise Pascal learned already: “If justice is not corroborated, power is justified” (si la justice n’est pas fortifiée, la force sera justifiée). This is the law of the most powerful, the law of the jungle which justifies any violence. Even worse, in a conflict between the legal army and the terrorists, as it is in Syria, a cease fire imposed by an international authority can be used to paralyze the legal army and to protect the terrorists.   The international institutions of law which exist to protect innocent victims and to guarantee the sovereignty of nations have become forums for striping the victims of their rights and for justifying the most criminal acts of terrorism against them. All of which are in defiance of international law and the 4^th Geneva Convention. In the case of Libya, the declaration of a “No-Fly Zone” that is supposed to protect the civil population, became the means to destroy them by a NATO bombing campaign. Finally, on the list of people murdered in our time, we have to add the “hidden victims” – those whose silent extinction constitutes nothing less than a worldwide mass execution, namely, the practice of abortion, even forced-abortion in some countries, eugenic practices and euthanasia. In our present time ways of destroying humans has become suddenly new category of human rights.

 

The “human rights”, which were elaborated after World War II to defend life and natural law, have been deformed and dehumanized to the point where they actually promote violence, destroy the innocent, and call these practices “rights”. This became possible because “the human person” was redefined and replaced by the “individual” who is encouraged to grasp as much “rights” as possible, free from all reality and even free from his own nature. In fact, all rights always correspond to obligations – and to the reality of our nature. Abortion destroys the right to live for the most unable to defend themselves, the unborn children. Hundreds of years before Christianity the Greek physician Hippocrates, “the Father of the Medicine” (460-377 B.C.) understood already that a child in the womb of his mother belongs to the human family and that he must be protected as a holy life. Nowadays almost nothing is respected as holy and that is why there is nowhere safety.  People as “individuals” are encouraged to invent themselves and to venture out on a life in absolute self-determination to the point of absurdity.

 

The real source of evil can be found in our inclination to a bad imitation. Our desires are actually the desires of others but no one wants to recognize the inauthenticity of his desires.  In general we like what others like, we want to have what others have, and we want to be like others. This imitative desire and comparative judgment is the essence of what divine law has forbidden in the wisdom of the Ten Commandments (Exodus 20, 2-17; Deut. 5, 6-21).  World dominators want to possess the riches of countries that are not yet under their control and so they start wars with genocidal consequences, which implicate half the world.  They have actually convinced themselves that this destruction is good and necessary because of overpopulation.  Actually, all recent wars are imitations of a previous war, but with increased destruction and death, because science and technology made it possible.  It began long ago. Eve imitated the desire of the serpent who tricked her not only to desire the forbidden fruit, but to imitate the Devil’s perspective of God as an enemy against whom we must rebel instead of God as our true Father whom we should trust.  Adam imitated the desire of Eve. Cain’s failure to imitate his brother’s good sacrifice leads to jealousy of Abel and so he slew him. One person is a model for the other and then this person becomes a rival, which creates tension and violence.  The reign of terror of the French Revolution is as an early imitation of the insanity of Napoleon. World War II is the repetition of World War I. The desire between Germany and France to imitate and compete with each other devastated Europe until the moment that Konrad Adenaur, Robert Shuman and Charles de Gaulle started Europe again. The rivalry, propaganda and senseless hatred of the US, OTAN and Europe against Russia is now dividing the once united Europe of Saint Benedict of Nursia and Saint Vladimir of Kiev. And the Islam is nothing else but a diminished copy of the Jewish and Christian faith. Nevertheless Islam sees all the world as its enemy (Dar al harb, the “house of war”) and with its sharia proclaims itself to be “the world of peace” (Dar el salaam), just as the Roman Empire and the Soviet Union, who, blind to their own injustice and genocidal fury, proclaimed themselves the “Pax Romana” and the “Pax Sovietica” respectively.

 

Will this ever end? No and yes; from a human point of view it will never end. Humanity is ever sucked into a whirlpool of increasing fear, violence and dehumanization, which cannot be stopped on his own. The world economy is based on violence, and the criminal arms industry who owns the media feeds on the fear that it creates. The world bankers have long understood that more money can be made in war than peace. We are living on the volcano of our own acts of rivalry. The apocalyptic descriptions of Jesus in the New Testament are much more realistic than some like to believe and the first Christians were much more aware of it than we are. Humanity irrevocably is on the way to this disaster.  Jesus says:

 

“For nation will be raised against nation, and kingdom against kingdom; and there will be famines and plagues and earthquakes in many places. But all these are a beginning of birth pangs. Then they will deliver you up to affliction, and will kill you; and you will be hated by all nations for my name’s sake. And then many will be offended, and they will deliver up one another, and will hate one another. And many false prophets will appear, and will cause many to err. And because wickedness shall have been multiplied, the love of many will grow cold. But the one who endures to the end, that one will be saved… For there will be great affliction, such as has not happened of the beginning of the world until now; no, nor ever will be. And except those days were shortened, no flesh would be saved, but on account of the elect, those days will be shortened…For false christs and false prophets will rise up… And immediately after the affliction of those days, the sun will be darkened, and the moon will not give her light, and the stars will fall from the heaven, and the powers of the heavens will be shaken. And then the sign of the Son of man will appear in the heavens. And then all the tribes of the land will wail. And they will see the Son of man coming of the clouds of heaven with power and much glory”. (Matthew 24, 7…30)

 

Two thousand years ago Jesus gave the history of the world a completely new direction by his death on the Cross.  The most Holy and Innocent One embraced in freedom and with love his unjust condemnation. He revealed in this death the cruelty of violence present in all human civilization. In his dying He unified all innocent victims from the beginning of the world until the end of times. God in Jesus is standing on the side of the victims. Jesus broke the chain of vengeance and retaliation, showing us another way. He taught us to love our enemies, so we do not need any more sacrifices of others. The archaic religions with their myths that always revolve around the slaughter of a “scapegoat” and the belief in the necessity/inevitability of such sacrifices of the innocent is exposed as a lie.  In Jesus now for the first time in history violence is unmasked as useless for the salvation of society. Now we know that we do not need enemies to be killed so that we can live in peace. Then problem now is, we just have to recognize this revelation and follow it. We have to refuse the harmful forms of imitation out of jealousy, such as greed, lust and domination, and follow Jesus’ example as the only worthy kind of imitation. Jesus did not sacrifice others, he sacrificed Himself with love. That is the solution of all violence. And when the Pharisees came to Jesus with a woman to be executed for adultery “He said to them: The one among you without sin let him cast the first stone on her” (John 8, 7). So here He reveals the violence and hypocrisy in our own heart. Conversion starts with the recognition of the violence in our own heart. Nevertheless in the same way that Jesus was hated without reason, so his revelation is rejected by the world without reason.

 

Friedrich Nietzsche (+ 1900) was a brilliant German philosopher. He understood much better than many others the unique importance of Jesus’ dead on the Cross for the history of humanity. He was aware of an opposition between the Crucified, the sign of God’s peace and love, against Dionysius, the Greek god of the pleasures of the world and finally of its violence. He wrote: “God is dead. God remains dead. And we have killed him. How shall we comfort ourselves, the murderers of all murderers? What was holiest and mightiest of all that the world has yet owned has bled to death under our knives: who will wipe this blood off us? What water is there for us to clean ourselves?… Is not the greatness of this deed too great for us?” (The Gay Science, Section 125, 1881). Nietzsche could not accept Christ as he had understood; he sought to be god independent from God, the Übermensch, and grasp for himself the Absolute. It would render him crazy. In any case Nietzsche is dead, God is alive and Christ is risen. The Christian faith, in revealing the impotence of all human cultures to liberate themselves from violence, becomes for the world a scandal – as Jesus said: “The world cannot hate you, but it hates me because I testify about it that its works are evil” (John 7, 7). There is a worldwide war against Christianity.

 

Modern thinking is strongly influenced by Nietzsche. Many people of our time do not have the insight about Christianity as he had, but they are following his radical rejection of the Crucified One.  An imprudent word about the Jewish people or a protest against Zionism can lead to an accusation of anti-Semitism in today’s world.  And islamophobie has also become a crime. Yes one can freely mock the Christian faith and Jesus’ Cross all over the world. Christianophobie and hate against Christian faith are considered as private opinions. Yet, the very thing society mocks or ignores is what it most needs. With his death on the Cross Jesus showed us the power of eternal love: how the world can be liberated from violence and how He saved the world. With one step Nietzsche could have been saved, but he refused. Many people in the world are following him.

 

The human civilization failed – failed to produce a savior, the Übermensch.   All religionhas failed to save the world and unite humanity in love. And so far Christianity  failed as well, except the heroes, the genius, the holy ones and the martyrs, formed by the Christian faith. Even Gandhi was inspired by the example of Jesus.  The Church failed also, in so far as it is a human institution. It is the only institution which could predict its own failure.  And the name of that failure is the apocalypse, the human inability to save ourselves. Yet, the Church as a divine reality  predicts also its victory in glory with the Coming of the final Kingdom of God.  Through the apocalypse we can arrive to our final salvation by the Return of our Lord Jesus Christ. Despite all our failures Christ has promised to create a New Heaven and a New Earth.  Jesus has spoken his words about the apocalypse just before his suffering, his dead on the Cross.  And the glorious light of his rising from the dead gives us hope for a better world. Likewise our apocalypse will be followed by the coming of the Kingdom of God in Glory.

 

“But when these things begin to happen, stand up and lift up your heads, because your redemption draws near” (Luke 21, 28).

 

To Him all glory, honor and power forever. Amen

Father Daniel

Good Friday 2016

http://www.maryakub.net/2016/03/16/father-daniel-the-apocalypse-has-begun

Geschreven door Nexus

Onze kranten gaan vandaag (!) zo ver dat ze de vluchtelingenstroom naar Europa, die aantoonbaar grotendeels uit andere landen dan Syrië komt, in de schoenen van Putin schuiven. Door de bombardementen op de terroristen zouden miljoenen Syriërs op de vlucht geslagen zijn. De werkelijkheid is dat veel Syriërs nu weer naar huis terug keren omdat grote stukken land die eerder door IS gecontroleerd werden ( lees de betaalde terroristen van de westerse elite ) dankzij de precisie bombardementen van de Russen in samenwerking met het Syrische leger, Hezbollah en Iran, bevrijd zijn en weer bewoonbaar. Maar als er ergens iets mis is dan moet Putin wel de schuldige zijn. De media laten de precisie bombardementen van de Russen zien, waarbij vrijwel geen slachtoffers vielen, openlijk via de grootste kanalen en beweren dan glashard dat de coalitie deze bombardementen uitvoerden. Het moet niet gekker worden!

De EU financiert de Turkse genocide van Koerden

Merkel, Rutte en de vele andere zogenaamde Europese leiders werken actief mee aan de genocide van de Turkse president Erdogan op de Koerden. Hoe kan een organisatie als de EU miljarden euro’s betalen aan een land dat bewezen genocide pleegt tegen een minderheidsgroepering? Maakt dat de EU niet medeplichtig aan de brute moord op honderden Koerdische vrouwen, kinderen en andere burgers?

Lees hier verder: www.bovendien.com/gevestigde-orde-draait-volledig-door

---

 

Syrië, vrijdag 11 maart 2016 (XI/11)

Goede Vrienden,

Wij bieden u deze keer een open brief aan. De brief is gericht aan onze Belgische minister van buitenlandse zaken met enkele vragen en suggesties in verband met de “hulp” aan Syrië. Deze brief mag uiteraard vrij verspreid worden. Vrij van zegel, leugen en bedrog!

Van harte
Pater Daniël

---

 

LETTRE OUVERTE

 

A son Excellence Monsieur Didier Reynders Ministre Belge des Affaires Etrangères,

Excellence,

Permettez-moi, comme compatriote belge en Syrie, de me diriger vers vous pour vous informer sur ma situation et celle du peuple syrien, afin de vous demander la protection nécessaire dans la mesure que vous la pouvez donner.

En 2010 moi, Daniel Maes, père Prémontré de l’abbaye flamande Postel-Mol je suis arrivé en Syrie, au service de la communauté religieuse de Mar Yakub à Qâra, Qalamoun, Syrie. Malgré les préjugés et les méfiances, le contact avec le peuple et le pays m’a donné vraiment un choc culturel. C’est vrai, les libertés, personnelles politiques n’étaient pas si nombreuses ni désirées (ce qui a entretemps profondément changé, e.a. à travers l’acceptation de plusieurs partis politiques). De l’autre côté, c’était une société harmonieuse ou les différentes religions et groupes ethniques vivaient entre eux en paix pendant des siècles. L’hospitalité orientale était une qualité bien vécue et on vivait une sécurité que nous n’avons jamais connue dans notre pays. Le phénomène de vol et de vandalisme était quasi inexistant. Le pays n’avait pas de dettes et il n’y était pas de sans-logis. Au contraire, des centaines de milliers des refugiés d’autres pays étaient accueillis ici et entretenus comme les propres habitants. La vie journalière était bon marché. Les écoles, les universités, les hôpitaux étaient gratuits, même pour nous, les étrangers résidants dans une communauté syrienne.

Entretemps une terrible guerre a éclaté. Avec nos propres yeux nous avons vu comment cette révolte a commencé dans notre village et comment des étrangers (pas des syriens) ont organisé des manifestations contre le gouvernement. Eux même faisaient des photos et vidéos, qui étaient diffusées par la TV station Al Jazeera à Qatar, avec le message mensonger que tout le peuple était en révolte contre une dictature. Ils invitaient les jeunes du village de les rejoindre. Des meurtres et des attentats se multipliaient, une fois dans un milieu sunnite, et après dans un milieu chrétien pour faire croire qu’il s’agissait d’une revanche pour but de provoquer une guerre civile interne. Malgré toute tentative de déstabilisation les syriens sont restés unis. Comme une seule famille ils ont résisté à la provocation de la haine entre les différents groupes. Ensemble ils ont manifestés contre les terroristes de l’extérieur et contre les pays qui les soutenaient. Des centaines de milliers de victimes innocentes ont été tuées, dont principalement des soldats et des gens de la sécurité. Des écoles, des hôpitaux et l’infrastructure ont été détruits. Quelques millions de gens ont quitté le pays mais la plupart des réfugiés restait dans le pays même. Ils ont déménagés vers une zone protégée par l’armée. Le gouvernement avait notamment décidé de ne pas protégés les puits de pétrole dans le désert, mais bien le peuple, y compris toutes les minorités. En novembre 2013 nous étions nous aussi la cible. Les attaques et les tirs étaient si forts qu’il n’y avait plus d’espoir de les survivre. Dieu merci, nous sommes tous restés en vie jusqu’ici, à une manière plus que miraculeuse, ainsi que le peuple de Qâra, grâce à l’armée. Puis l’intervention russe, à la demande du gouvernement syrien, a vraiment repoussé les groupes terroristes d’une manière efficace. Et le peuple syrien est très reconnaissant pour cette aide militaire. Les citoyens reprennent espoir, bien que le flux continue des djihadistes du monde entier, armés, entrainés et payés grassement, par des puissances extérieures.

Ainsi nous vivons la plus grande tragédie humanitaire d’après la deuxième guerre mondiale. Nous tâchons de faire le possible pour soulager les souffrances de chaque personne ou famille qui est en détresse. Avec notre communauté nous étions capables d’ériger trois centre d’aides humanitaires : à Damas, à Tartous et dans notre monastère à Qâra. En outre nous étions capables de distribuer récemment plus que 8.500 paquets d’aides humanitaires, une ambulance et le quatrième « hospitainer » (un très précieux hôpital mobile). C’est pourquoi, mère Agnès-Mariam, la fondatrice et supérieure de ce monastère, a reçu à Moscou dernièrement, au nom du monastère, le prix important Femida pour un engagement exceptionnel de paix et de justice. Bien sûr, cette aide n’est possible que grâce à nos innombrables bienfaiteurs, de quelques organisations internationales et de quelques pays comme les Pays-Bas, qui veulent nous aider.

Avec une grande confiance nous nous dirigeons maintenant vers vous pour demander de ne plus soutenir la désinformation grave des médias mais de reconnaître en toute honnêteté ce qui ce passe réellement en Syrie. N’oublions jamais l’exemple des tragédies récentes. Avec de gros mensonges des peuples et des pays ont été massacrés et détruits. Apparemment certains pouvoirs mondiaux voulaient avoir le pétrole, l’or, les banques et la réserve des armes. Aussi notre pays a activement aidé à transformer certains pays dans le chaos complet, comme nous les trouvons maintenant. Pourquoi?

La Syrie est un pays souverain, le berceau des civilisations les plus anciennes et de la plus précieuse foi chrétienne. Il a un gouvernement soutenu par une grande majorité du peuple avec toutes ses différentes religions et groupes ethniques, ses minorités et ses majorités, sa diversité. Il n’y a aucune loi qui permet à un étranger de s’ingérer en lieu et place du peuple lui-même. Toute intervention en dehors des accords internationaux est illégale et inhumaine. Et il appartient aussi exclusivement au peuple syrien de décider sur son future et son gouvernement. Nous attendons de vous que vous rejetez fermement toutes les manipulations et mensonges que vous avez diffusés pour légitimer le massacre du peuple et la destruction du pays. Est-ce-que le flux misérable des réfugiés doit encore agrandir ? Est-ce-que cela vous plait que tout un peuple soit précipité dans la plus grande misère et souffre sous des sanctions, qui ne sont rien d’autre que de terrorisme économique, à cause d’une pipe-line, à cause du pétrole ou du gaz, ou à cause du lieu stratégiquement extrêmement important ? La paix et la sécurité pour ce peuple exigent la préservation de l’intégrité territoriale, de l’indépendance, de l’unité nationale et de l’identité culturelle. En outre, la cessation actuelle des hostilités, bien que fragile, doit-elle être détruite par des nouvelles actions militaires illégales?

Excellence, un vrai homme d’état prépare l’avenir, il respecte les lois internationales, il reconnaît la souveraineté d’autres peuples comme il veut que son identité soit respectée et dont il est le serviteur (ce qui est en latin la signification du mot « « ministre »). Soyez courageux, prenez contact avec le gouvernement syrien, enlevez immédiatement toutes les sanctions et offrez votre soutien nécessaire et possible, de la part du peuple belge. Celui qui sert, au contraire, les intérêts des pouvoirs étrangers pour aider à massacrer des peuples innocents est un leader des terroristes, indigne d’ être nommé un politicien digne. Nous vous supplions de ne plus vous mettre à côté des meurtriers, mais à côté des victimes innocentes. Voilà, ce que nous, le peuple syriens et tant de gens de bonne volonté en Belgique et ailleurs attendent de vous. Nous tous, vous en serions très reconnaissants et l’histoire vous honorera comme quelqu’un qui mérite d’être nommé un vrai homme d’état.

Veuillez accepter nos sentiments de reconnaissance ensemble avec notre cri de cœur,

P. Daniel Maes (de Postel-Mol) – Deir Mar Yakub, Qâra, Syrië – 11 mars 2016

---

Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

---

Website: http://www.maryakub.net

Bron: E-mailbericht – Namens pater Guy Borreman SJ, Zr Lucienne

---

Syrië, vrijdag 11 maart 2016 (XI/11)

Goede Vrienden,

Wij bieden u deze keer, naast enig nieuws vanuit onze gemeenschap, in afzonderlijke bijlagen een open brief aan in pdf, in het Nederlands en het Frans. De brief is gericht aan onze Belgische minister van buitenlandse zaken met enkele vragen en suggesties in verband met de “hulp” aan Syrië. Deze brief mag uiteraard vrij verspreid worden. Vrij van zegel, leugen en bedrog!

Van harte
Pater Daniël

 

Halfvasten voorbij

Het christelijk geloof in het oosten kent eigenlijk geen afzonderlijke, persoonlijke devoties.  Alles wordt geïntegreerd in  de liturgie zelf. Hier ligt ook het grote verschil tussen de vele persoonlijke Mariadevoties in het westen en de liturgische  Mariaverering in het oosten.  Zo herdachten we de zondagen van de vasten respectievelijk de iconenverering, de relikwieën en het heilig Kruis. Vorige zondag ging de aandacht naar Johannes Climacus (het Griekse ‘klimaks’ = ‘ladder’) wiens “Ladder van deugden” (Latijn ‘Scala Paradisi’) beschouwt wordt als een model voor de geestelijke strijd in de veertigdagentijd. Dit werk wordt in de monastieke traditie bij voorkeur in de vastentijd gelezen. En vorige donderdag werd “de grote canon van de vasten” gezongen, samengesteld door de heilige Andreas, aartsbisschop van Kreta (rond 720). De 9 ‘oden’ of gezangen bevatten samen 320 ‘tropairen’ of poëtische verzen, gebeden. Het is een indrukwekkende  vesperdienst die meer dan twee uur duurt.

Zaterdagavond komt een jongeman uit Frankrijk toe. Hij wil een tijd komen helpen en meeleven. Hij is   osteopaat en als boerenzoon uit Bretagne goed thuis in de landbouw,  maar hij zou graag nog verder studeren om geneesheer te worden. Hij heeft al  ontwikkelingswerk gedaan  in Australië en op de Filipijnen. Naast Frans spreekt hij ook goed Engels. Het klikt meteen. We eten samen met de fraters en gaan kennismaken met de rest van de gemeenschap. Onze verantwoordelijke voor de ploeg van de Rode Halve Maan heeft bijzonder veel last van rugpijnen. Na een eenvoudige massage van tien minuten blijkt hij er al van verlost te zijn. Natuurlijk komen meteen meerderen met dezelfde klacht naar boven, maar dat is voor later. De volgende dagen merken we dat hij een bijzonder  handige kerel is in de tuin en op het terrein. Er wordt flink  wat aangeplant.

Zondagnamiddag nemen we hem mee voor een bezoek aan de pastoor van Qara. Eerst nemen we deel aan de eucharistie van de parochie om half  vijf. Daarna worden we al meteen uitgenodigd door een familie om even koffie te komen drinken, wat we graag aanvaarden. Daarna trekken we naar de pastorie. De eigenlijke bedoeling is abouna Georges helpen om een dynamische huwelijkspastoraal uit te bouwen. Concreet: de  overgang maken van “een cultuur van de dood” naar een “cultuur van het leven” en de ware vrijheid. De contraceptieve cultuur wordt hier niet met zulk een agressieve campagne in de openbare opinie gevoerd als in Europa,  maar de contraceptieve praktijk blijkt al even erg te zijn. Hoe zijn we daar achter gekomen? Een van de verantwoordelijken van de hulpploeg, een ingenieur,  kwam een tijd geleden vertellen dat hij verloofd is en dat hij graag met zijn meisje eens langs wilde komen voor een goede christelijke huwelijksvoorbereiding.  Ze zijn beiden uit Qara. We hebben er toen een gezellige avond van gemaakt samen met de fraters. We vroegen hoe zij hun huwelijk zagen en het werd een leerrijke uitwisseling over het wezen van het christelijk huwelijk: eenheid, trouw, onverbreekbaarheid, vruchtbaarheid… Dat er wetenschappelijke, natuurlijke methoden bestaan om eigen vruchtbaarheid zelf te beheersen, schenen ze niet te weten. Ze waren er geweldig aan geïnteresseerd. Ik vroeg hen een echtpaar of dokter te zoeken die daarvan op de hoogte is maar die bleken in Syrië  onvindbaar. Zo namen we dan contact met onze deskundige en toegewijde vrienden van het Sensiplan® in België. We verzamelden en kregen de nodige informatie om een grondige voorlichting te geven aan de pastoor opdat hij alvast overtuigd is van het grote belang hiervan. De contraceptieve cultuur is de grootste ramp van de laatste halve eeuw, niet alleen op gebied van de gezondheid maar ook op gebied van het  morele leven. Al jaren geleden werden door de Wereld Gezondheids Organisatie de twee bestanddelen van iedere contraceptieve pil gekatologeerd onder de gevaarlijkste kankerverwekkende stoffen voor de gezondheid van de mens. Bovendien is het percentage van echtscheidingen bij echtparen die contraceptie gebruiken 50 % terwijl dit voor hen die de natuurlijke methoden benutten minder van 4 %. Als je dit in Europa vertelt, jaag je meteen een massa mensen de kast op (waaronder theologen, andere – logen en – peuten).  Eens zal de waarheid toch doordringen.  Ook de pastoor is enthoesiast en denkt al aan voordrachten over heel het bisdom. Helaas, hier is een dergelijk onderwerp nog te zeer taboe, zeker voor een priester. Er zal hulp moeten komen van buitenaf of we moeten een jong dynamisch koppel vinden, waarvan de vrouw Syrisch is en die deskundige “consulenten” willen worden.  Het zou een historische ommekeer kunnen brengen in dit land. Jawel, er zijn op dit ogenblik nog andere zorgen maar deze bijdrage zou van onschatbare waarde zijn. Laten we bidden voor een volgende stap en een goede oplossing: NFP in Syrië!

We krijgen op vrijdag (een school-vrije dag) bezoek van de jonge pastoor van Nebek die met een groep van 17 jonge catechisten een bezinningsdag wil houden. Dat is juist de dag dat de akathisthymme ter ere van O.L.Vrouw ’s middags in haar geheel wordt gezongen.

In de loop van de week kregen we nog bezoek van een Franse pastoor met een groep sympathieke parochianen. Dat ze geen enkele moeilijkheid ondervonden bij hun reis, is een aanmoediging en verdient navolging. Het is een aangename kennismaking. Er is ook een waalse journalist bij die ons vroeger al eens kwam opzoeken (in de abdij Postel)  en een goede reportage maakte. Ik vroeg hem of de mentaliteit in België stilaan gunstig aan het veranderen is, maar dat was volgens hem niet erg het geval. Hij  verwees naar de dwaze uitspraken van onze minister van buitenlandse zaken. Dit was voor mij de spreekwoordelijke druppel die mijn emmer deed overlopen. Vandaar mijn  open brief, in het Nederlands en het Frans.  Mag uiteraard  vrij  verspreid worden, hoe meer hoe liever.

(P.S. Laat me nog even vermelden dat ik op mijn  bericht vorige keer – Parels uit de Russische orthodoxie – verschillende erg positieve reacties mocht ontvangen, wat ik beschouw als een belangstelling voor ware geestelijke diepgang. Moge deze belangstelling steeds meer toenemen).

 

Enkele activiteiten

We herinneren aan de Mars voor Syrië, nu zaterdag 12 maart, Spuiplein, DEN HAAG, 14.00 u (Contact: +32 (0)472 77 79 03 – vrij_syrie@telenet.be; Affiche:  http://i66.tinypic.com/2hoemty.jpg; Facebook: https://www.facebook.com/events/431296530401838/)

Er is ook nog  een manifestatie voorzien  nu zondag 13 maart 14.00 u,  Avenue Franklin Roosevelt 3, Bruxelles (Affiche http://i63.tinypic.com/25qd4lf.jpg; Contact: +32 (0)485 29 29 26 – sadee012345@yahoo.fr)

Zaterdag 12 en zondag 13 maart organiseert  FSSP (Maison St. Paul, rue des Minimes, 27, 1000  Brussel) ontmoetingen met moeder Agnès-Mariam (www.fssp.be). Zaterdag om 15.00 u. Zondag na de eucharistie van 9.30 u, rond 11.45 u

Maandag 14 maart om 13.00 u  wordt door de Poolse Europarlementariër  M. Marek Jurek en anderen een “diner débat” georganiseerd met moeder Agnes-Mariam in het Europees parlement.

Pater Daniël

---

 

P.S. Ik hierbij een open brief aan onze minister van buitenlandse zaken:

OPEN BRIEF

Aan Zijne Excellentie de Heer Didier Reynders, Belgisch Minister van Buitenlandse Zaken

Excellentie,

Als Belg in Syrië, wil ik me richten tot U, een geëerde minister van ons geliefd land, om informatie te verschaffen over mijn situatie, en U tevens te vragen verder mee te werken aan onze bescherming en die van de bevolking.

In 2010 ben ik, pater Daniel Maes, een norbertijn van de Vlaamse abdij Postel-Mol naar Syrië gekomen, in dienst van de de religieuze gemeenschap van Mar Yakub, Qâra, Qalamoun. Ik kwam met vele vooroordelen en argwaan. Het contact met de bevolking en het land bezorgde me echter een cultuurschok. Het is waar, de persoonlijke politieke vrijheden bleken niet erg groot te zijn, maar evenmin belangrijk (hierin is inmiddels grote verandering gekomen onder meer door een meer partijen stelsel). Daartegenover stond evenwel de harmonieuze maatschappij van de vele verschillende gelovige en etnische groepen, die al eeuwen lang in vrede samenleefden. Verder was er de weldadige oosterse gastvrijheid en een zeer grote veiligheid, die wij in ons eigen land nooit hebben gekend. Stelen en baldadigheden waren nagenoeg onbestaande. Het land had geen schulden en kende geen daklozen. Integendeel, vele honderdduizenden vluchtelingen van omringende landen werden opgenomen en ook onderhouden als eigen burgers. Het dagelijks leven was bovendien zeer goedkoop, zoals de voeding. Ook scholen, universiteiten en ziekenhuizen waren gratis, zelfs voor ons vreemdelingen die tot een Syrische monastieke gemeenschap behoorden, zoals we zelf mochten ondervinden.

Inmiddels is er een verschrikkelijke oorlog uitgebroken. Met eigen ogen hebben wij gezien hoe vreemdelingen (niet Syriërs) brutale protestmanifestaties organiseerden tegen de regering. Zij maakten er zelf foto’s en filmen van, die door het TV station Al Jazeera in Qatar, wereldwijd werden verspreid met het valse bericht dat het volk in opstand kwam tegen een dictatuur. Hierbij nodigden zij de jongeren van ons dorp uit om zich bij hen te voegen. Er werden aanslagen en moorden gepleegd om beurt in soennitische en in christelijke middens om de indruk te wekken dat het ging om wraak als bij een interne burgeroorlog. Ondanks deze pogingen om haat en ontwrichting te brengen, bleef het volk één. De Syriërs protesteerden als één familie tegen de buitenlandse terreurgroepen en tegen de landen die hen steunen. Honderdduizenden onschuldigen werden vermoord, waaronder zeer vele regeringssoldaten en veiligheidsmensen. Scholen, ziekenhuizen, infrastructuur werden grondig verwoest.

Enkele miljoenen burgers vluchtten naar het buitenland. De meesten vluchtten evenwel in het land zelf naar zones die door het leger worden beschermd. Immers, de regering beslist had niet zijn oliebronnen in de woestijn te beschermen maar wel zijn eigen bevolking. In november 2013 waren wij zelf het doelwit. De aanvallen en beschietingen van tienduizenden zwaar gewapende strijders om ons heen waren zo erg dat er menselijk gesproken, geen mogelijkheid meer bleek om aan dood en verwoesting te ontkomen. God zij dank, is gans onze gemeenschap op meer dan wonderbare wijze hieraan toch ontsnapt, en tot heden ongedeerd gebleven, samen met de bevolking van Qâra, dank zij het leger. Daarna bracht de tijdige Russische tussenkomst, op vraag van de Syrische regering, een grondige kentering en werden eindelijk allerlei terroristische groepen eindelijk deskundig bestreden, waarvoor het volk erg dankbaar is en blijft. Dit geeft ook hoop. Toch blijven duizenden jihadisten, door het buitenland bewapend, getraind en grof betaald toestromen om alsnog de moedige weerstand van het volk te breken.

Zo beleven wij nu de grootste humanitaire crisis sinds WO.II. Wij trachten hieraan tegemoet te komen en iedereen in nood te helpen, vooral vanuit drie centra die door onze gemeenschap werden opgericht: in Damascus, in Tartous en in ons klooster zelf. Toch hebben we een tweetal weken geleden ook in het meest getroffen Aleppo hulp kunnen bieden met niet minder dan 8.500 pakketten, een ambulance en de vierde “hopitainer”, een uiterst kostbaar mobiel hospitaal. Daarom ontving Moeder AgnesMariam, stichteres en overste van dit klooster, recent in Moskou, in naam van de gemeenschap de belangrijke Femida-prijs voor vrede en rechtvaardigheid. Uiteraard kunnen wij deze hulp slechts blijven geven dank zij de milde steun van onze zeer vele weldoeners, van sommige internationale organisaties en landen zoals Nederland, die bereid zijn ons te steunen om mensen te helpen in de grootste nood, onverschillig tot welk geloof of etnische groep zij ook behoren.

Met groot vertrouwen richten wij ons tot u met de vraag u niet door leugens en mediamanipulatie te laten misleiden, maar moedig te erkennen wat werkelijk in Syrië gebeurt. Laten we de recente tragische voorbeelden niet vergeten. Op grond van grove leugens werden volkeren uitgemoord en landen verwoest. Bepaalde grootmachten wilden zich meester maken van de olie, het goud, de banken, de wapenvoorraden. Ook ons land hielp mee om bepaalde landen in de totale chaos te storten, waarin ze nu verkeren. Het waren illegale en mensonwaardige acties. Waarom?

Syrië is een soeverein land, de bakermat van de oudste beschavingen en de wieg van het kostbare christelijk geloof. Het heeft een wettige regering en een wettig gekozen president, door de overgrote meerderheid van het volk met zijn verschillende geloofsgemeenschappen en etnische groepen gedragen. Geen enkel internationaal recht kan enige inmenging door vreemden hier rechtvaardigen. De beslissing over zijn toekomst of regering komt alleen aan het volk zelf toe. Zult u meehelpen op grond van grove leugens dit volk met zijn regering verder uit te moorden en te verwoesten, tegen alle internationaal recht en menselijke waardigheid in? Moet de vluchtelingenstroom nog groter worden? Behaagt het u een heel volk in een uitzichtloze ellende te storten omdat grootmachten hier hun pijplijn willen, zich meester willen maken van de olie, de gas of van dit zeer strategisch gelegen land? Vrede en veiligheid voor dit volk vereisen de erkenning van de onschendbaarheid van zijn grondgebied, van zijn onafhankelijkheid, zijn nationale eenheid en zijn culturele eigenheid. Bovendien, moet een broos bestand van de vijandelijkheden nu weer door nieuwe illegale, militaire interventies verbroken worden?

Excellentie, een waardig en bekwaam staatsman bereidt de toekomst voor, respecteert het internationaal recht, de soevereiniteit van andere landen, zoals hij wil dat deze van zijn eigen land gerespecteerd wordt en hij dient zijn volk (het Latijnse woord “minister” betekent “dienaar”). Wees moedig, neem contact met de Syrische regering, herstel de diplomatieke betrekkingen, hef onmiddellijk alle sancties op tegen het volk, omdat zij niets anders zijn dan economisch terrorisme, biedt edelmoedig uw hulp en mogelijkheden aan in naam van het Belgische volk. Wie echter de belangen van vreemde grootmachten dient om andere volken in de diepste ellende te storten, is een terroristenleider, de naam van staatsman onwaardig. Mogen we vragen dat u zich niet (meer) aan de kant van de moordenaars, maar aan kant van de onschuldige slachtoffers zult scharen? Dit verwachten wij, het Syrische volk, en zovele mensen van goede wil in België en elders van U. Hiervoor zullen zij u zeer dankbaar zijn en de toekomst zal u eren als een waardig staatsman.

Wil samen met onze noodkreet tevens onze eerbiedige groeten aanvaarden,

P. Daniel Maes (uit Postel-Mol) – Deir Mar Yakub, Qâra, Syrië – 11 maart 2016

---

Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

---

Website: http://www.maryakub.net

Bron: E-mailbericht – Namens pater Guy Borreman SJ, Zr Lucienne

---

De gewone leer van de Kerk mag best beter bekend (= gekend) en begrepen worden…

Ons Hildegardhuis, geïnspireerd door Hildegard van Bingen

Ons Hildegardhuis heeft twee ruime gastenkamers, is gelegen in de mooie streek de Bourgogne in het departement de Côte d’Or in Frankrijk. U vindt ons, op 59 km ten westen van Dijon, op 18 km van Flavigny-sur-Ozerain en op 18 km van Montbard (station met TGV halte).

Omgeving

Ons Hildegardhuis is gelegen in een mooie en afwisselende heuvelachtige, bosrijke en landelijke omgeving met leuke oude pitoresque dorpjes en stadjes. Wij wonen midden in een uitstekend wandelgebied, maar u kunt hier ook goed fietsen. U kunt leuke uitstapjes maken in de omgeving. U vindt hierover meer informatie bij “ons aanbod” onder het kopje “vakantie in ons Hildegardhuis”

Vakantie met vrienden en familie

Ons Hildegardhuis is heel geschikt om iets bijzonders te doen met  vrienden en familie, zoals een ontspannen gezondheidsbrengendevakantie, een kookworkshop met gezonde, biologische voeding volgens Hildegard, een Hildegardse vastenkuur.

Wat bieden wij:

• een plek om te ontstressen
• lekker en gezond eten volgens de inzichten van Hildegard van Bingen
• gezondheidsadviezen voor ziel, lichaam en….uw zintuigen
• persoonlijke aandacht
• ruime gastenkamers
• comfortabel huis met veel ruimte en licht
• grote tuin met verschillende terrassen
• rustige, mooie, landelijke omgeving
• hoge kwaliteit voor elke beurs

Sitemap:

Syrië, vrijdag 4 maart 2016 (XI/10)

Goede Vrienden,

Het gaat schitterend met de wereldeconomie, tenminste wat betreft de belangrijke tak van de wapen- en oorlogsindustrie. De VS hebben een levering van “intelligente bommen” aan Turkije toegezegd voor een bedrag van 700 miljoen €. Sinds het staakt-het-vuren zijn er vanuit Turkije nogmaals enkele duizenden gewapende jihadisten in Syrië binnengeloodst. In Griekenland is een containerschip aangemeerd vol met wapens voor terroristen, afkomstig van Izmir (Turkije).  En de VS hebben België gevraagd om mee te helpen Syrië te bombarderen, nadat ons land al flink mee gedaan heeft aan de totale verwoesting van Libië. Kan de waanzin van onze excellenties gestopt worden? Wie durft zich aan de kant van de slachtoffers te scharen in plaats van mee te doen met de moordenaars en verwoesters?
Je krijgt eerst wat eenvoudig nieuws uit de gemeenschap. Vervolgens trachten we nogmaals de maskers af te rukken: Syrië is het zoveelste land dat wordt uitgemoord en verwoest omwille van macht en bezit, omwille van een stomme pipe-lijn voor olie en gaz! Als verademing, zoals beloofd, geef ik een paar heerlijke parels uit de Russische orthodoxie.

Van harte
Pater Daniël

---

Rustig aan herstel werken

Al beleeft Syrië een woelige periode, we trachten in de  gemeenschap rustig verder te bidden en te werken. Het voorplein wordt opgeruimd en de vele gaten in  het plaveisel worden hersteld. De open plekken in de aanplanting  van de rozemarijn en de lavendel worden met nieuwe scheuten opgevuld. Op het terrein worden vele tientallen dode bomen verwijderd: bomen van olijven, amandelen, abrikozen, granaatappels, vijgen, kersen, appelen, peren… Velen hebben helaas de oorlog niet overleefd en er worden nieuwe geplant. We benutten de vroege lentezon in de hoop dat er achteraf geen onverwachte koudegolf meer komt. Ondertussen gaat ook de hulpverlening onverminderd verder, waarvoor telkens de nodige pakketten dienen klaar gemaakt te worden. En de handgemaakte sierkaarsen beleven een ongekende creativiteit. Potjes, blikjes … alles is bruikbaar om  nieuwe vormen uit te proberen. Je ziet hier kaarsen in alle vormen en kleuren.

 

Ondertussen hebben we de helft van de vasten al achter de rug, maar de opdracht van de “geestelijke strijd” blijft actueel voor de rest van de vasten en van ons leven. Als naar goede monastieke gewoonte lezen we in deze tijd de verhalen van  Palladius, bisschop van Hélénopolis (363-425). Hij was aanvankelijk monnik in Jeruzalem en daarna in Egypte. Daar leefden toen duizenden monniken,  in grote groepen, in kleine groepen of als kluizenaars.  De woestijn had voor de Egyptische monniken in de IVe en Ve eeuw een dubbele betekenis. Het was de plaats van de grote rust, ingetogenheid en ontbering, ver van de wereldse drukte, waarbij zij door handenarbeid en voortdurend gebed tot vereniging met God trachtten te  komen. Tevens was het de plaats van de duivel die zich nestelde in hun gedachten en gevoelens (eer, macht, bezit, jaloezie, lusteloosheid, seksuele bekoringen allerhande…). De monniken bestreden de duivel op eigen veld, naar het voorbeeld van Jezus. Tevens was het een strijd tegen zichzelf en tegen zijn eigen gedachten. In zijn  beroemde “Histoire Lausiaque” geeft Paladius 71 verhalen over het leven van oude monniken, die hij meestal zelf gekend heeft. Het is als een geschiedenis van het oude monnikenleven in Egypte met menig pittig verhaaltje. Ziehier de geschiedenis van “Mozes de Ethiopiër”. Hij was een fameuze bendeleider, die  het drama van zijn leven meemaakt en besluit voortaan monnik te worden. Hij trekt zich terug in een armzalige kluis in de woestijn om te bidden. Toevallig komen juist bij hem enkele brutale rovers binnen in de gedachte dat er wat te stelen viel. Hij heeft er geen moeite mee om ze K.O te slaan en hij sleurt ze naar vader abt en zegt:  “vermits het mij niet toegestaan is iemand nog kwaad te doen, lever ik hen aan u over.” Daar ontdekken de rovers dat hun vrome monnik de fameuze bendeleider van weleer was. Ze zijn  er zo door getroffen dat ze ook monnik willen worden! Er is dus voor de leiders van Daesh en andere groepen nog hoop, al zal het nu heel wat meer inspanning vergen om hen eerst K.O. te krijgen.

(P.S. De uitgebreide foto-reportage van de humanitaire hulp aan Aleppo, vorige keer aangekondigd, is toch niet op onze website gezet, waarvoor onze verontschuldiging.)

 

De zoveelste oorlog: macht en hebzucht,  olie en gas

Al is het aantal goedgelovigen die de “politiek correcte” voorstelling van de oorlog in Syrië geloven, snel aan het verminderen, er zijn nog te veel mensen die de geoliede mediacampagne blindelings blijven volgen. In Syrië zou een spontane volksopstand door een gruwelijke dictator bloedig onderdrukt zijn, waaruit een burgeroorlog is ontstaan, die maar blijft voortduren omdat die dictator zich aan zijn macht vastklampt. Een van onze Belgische politieke  luidsprekers heeft deze week zelfs gemeend de Syrische president openlijk te moeten aanklagen, uiteraard omdat hij zogenaamd zijn volk martelt, uithongert en uitmoordt. Daarmee huilt deze excellentie, als een van de gewillige beulen, mee met de wolven in het bos om de aandacht af te wenden van de echte misdadigers en ongestraft land en volk verder te helpen uitmoorden. (Zou onze minister beseffen dat hij van het volk  lang niet de helft waardering krijgt en verdient dan degene die hij voor het strafhof wil sleuren?) Zowat twee weken geleden beschuldigde de  Amerikaanse kolonel Steve Warren de Russen ervan twee hospitalen in  Aleppo  gebombardeerd te hebben, terwijl de Russen in steden geen bombardementen tegen de burgerbevolking uitvoeren en het Amerikaanse vliegtuigen waren die daar gebombardeerd hadden.   Dagelijks blijven onze media Assad en Poetin, het Syrische  en Russische leger beschuldigen, zonder zich eens af te vragen waarom juist zij door het volk op handen gedragen worden. Ook de Amerikaanse politieke klasse is er verregaand in geslaagd deze gefabriceerde versie te doen geloven aan de grote massa, om zo de militaire en terroristische acties tegen  Syrië te blijven goedkeuren. Een monsterleugen gaat er gemakkelijker in dan een kleine leugen, dat wisten de nazi’s al. Het is telkens een verademing wanneer iemand uit de hoogste lagen van de Amerikaanse politiek de zaken eens eerlijk vertelt.  Robert Kennedy jr is de zoon van Robert Kennedy, die vermoord werd in 1968, twee maanden nadat Maarten Luther King was vermoord. Hij is dus de  neef van de eveneens vermoorde jongste president van de VS, John F. Kennedy. De slachtoffers hadden allemaal iets gemeenschappelijks. President John Kennedy wilde de wapenindustrie  wat aan banden leggen.  Robert wilde het werk van zijn broer verder zetten en M.L. King had een massa Amerikanen op de been gebracht in een protest tegen de oorlog in Vietnam. De bazen van de wapenindustrie tegenwerken is dus  levensgevaarlijk.

 

Robert Kennedy jr heeft bijzondere belangstelling voor de Amerikaanse Midden-Oosten politiek. In een lang artikel in Politico vraagt hij zich af  waarom de Amerikanen voor de Syriërs niet welkom zijn. In  de ondertitel geeft hij meteen al een antwoord: zij haten niet onze vrijheden maar ze haten het feit dat wij onze idealen in hun land verlochenen, gewoon om de olie.  In 1949 aarzelde de toenmalige Syrische president Shukri-al-Quatli zijn  goedkeuring te geven aan  het Amerikaanse plan van de Trans-Arabische Pipe-line, die de olie van Saoedi-Arabië langs Syrië naar Libanon moest brengen voor Europa. De CIA pleegde een staatsgreep, zette de president af en bracht haar marionet Husni al-Za’im aan de macht. Vooraleer deze het Amerikaanse plan kon goedkeuren werd hij  echter afgezet door het volk, dat  Quatli terug tot president maakte. Van dan af blijft  de CIA in het Midden Oosten onafgebroken oorlog voeren in dienst van  de Amerikaanse olie. Ze organiseerde in Syrië een nieuwe mislukte staatsgreep in juli 1957. “Mijn  oom John” zo schrijft Robert Kennedy, was toen razend op Eisenhower en eiste dat het recht van zelfbestuur voor de Arabische landen zou gerespecteerd worden en dat de Amerikaanse imperialistische inmenging zou stoppen.  “Mijn grootvader Joseph Kennedy” zat toen in een commissie die het wangedrag van de CIA onderzocht en haar pogingen tot staatsgreep in Jordanië, Syrië, Iran, Irak en Egypte scherp veroordeelde. Sindsdien is het echter alleen maar erger geworden. In september 1957 gaf Eisenhower de opdracht er alles aan te doen om in het Midden-Oosten de indruk te wekken dat alle ellende het gevolg is van een interne  “heilige oorlog”. “Wat wij een oorlog tegen het terrorisme noemen is niets anders dan een oorlog om olie… De enige winnaars zijn de bouwers van militair wapentuig en de oliemagnaten”.

 

Neen, de huidige crisis in Syrië is echt niet begonnen in 2011 met een vreedzame volksopstand tegen een dictator, zoals de “politiek correcte” visie luidt. “De feiten bewijzen dat wij de crisis hebben veroorzaakt, maar dat we weinig macht hebben om ze ook op te lossen”.  In het begin van de jaren tachtig van vorige eeuw werden de moslimbroeders al geholpen om een reeks bloedige aanslagen te plegen, o.a. met  de onthoofding van 80 rekruten, allemaal allawieten. Het was de zoveelste poging om de regering omver te werpen.  Na een mislukte moordaanslag op president Hafez (de vader van de huidige) was voor hem de maat vol. Hij kreeg twee projectielen toegeworpen, de ene schopte hij terug aan afzender en de tweede doodde zijn lijfwacht. Hierna maakte hij nogal drastisch een einde aan de aanslagen door heel het nest van de moslimbroeders uit te roeien. De onmiddellijke aanleiding  voor de huidige oorlog is echter het voorstel in 2009 van Qatar, dat met een pipe-line zijn gas door Saoedi-Arabië, Jordanië, Syrië en Turkije naar de Middellandse Zee en Europa wilde brengen. Bachar al-Assad weigerde omdat hierdoor de trouwe bondgenoot Rusland een zeer zware slag zou toegebracht worden. Bachar onderhandelde bovendien met Iran, een andere trouwe bondgenoot, voor een gazoduc van Iran door Syrië naar Libanon en zo naar Europa. Dit was het startsein voor de VS, Qatar, Saoedi-Arabië en Israël om een efficiënte “Syrische oppositie” te vormen en het land ten val te brengen. De CIA gaf zes miljoen dollar aan de TV BARADA van de “Syrische oppositie”, gevestigd in Londen, om deskundig het beeld van een onduldbare Syrische dictator in de openbare opinie te beitelen. Daarmee konden ze voldoende  reportages en video’s fabriceren én verspreiden van “een president die baadt in het bloed”.  Hiervoor boden (en bieden nog!) de Amerikaanse gevangenissen zelf overvloedig materiaal. En dagelijks krijg je nu het nieuws over Syrië vanuit het zogenaamde “Syrisch observatorium voor de rechten van de mens”, een organisatie van de moslimbroeders in Londen! Bovendien is dit ook zowat de enige bron waar de UNO met plezier naar verwijst. Meteen begrijp je waarom onze ministers, wanneer ze over Syrië praten, zoveel onzin uitkramen en zich schaamteloos achter de moordenaars plaatsen. Naast deze mediasteun blijven de gewapende oppositiegroepen zelf massaal financiële, logistieke en militaire steun krijgen, al vijf jaar lang. Om de uitzichtloze ellende, die zij hierdoor veroorzaken voor het volk, bekommeren onze excellenties zich helemaal  niet. “De stroom van miljoenen vluchtelingen naar Europa zijn het gevolg van onze  pipe-line oorlog en van de  blunders van de  CIA”, aldus Robert jr.

 

Robert Kennedy jr. zou vanwege zijn land meer respect willen voor de soevereiniteit van andere landen, een drastische vermindering van de militaire uitgaven en een herstel van de vrijheid in eigen land.  “De overheersing van de wereld gaat niet samen met het behoud van democratie in eigen land.”  Samengevat schrijft hij: “Wij hebben onze waarden verguisd, onze eigen jeugd afgeslacht, honderdduizenden onschuldige mensen de dood in gejaagd, ons ideaal verloochend, onze nationale financies verspild aan zinloze en kostelijke avonturen in het buitenland. Daarvoor hielpen wij onze grootste vijanden en van Amerika, eens de bakermat van de vrijheid, maakten we voor onszelf  een burcht voor nationale veiligheid terwijl we voor de internationale gemeenschap een paria werden op moreel vlak”. (Why the Arabs don’t want us in Syria. They don’t hate our “freedoms”. They hate that we‘ve betrayed our ideals in their own countries – for oil, 23/2/16, http://www.politico.eu/article/why-the-arabs-dont-want-us-in-syria-mideast-conflict-oil-intervention/).

 

Zal de “volkerenmoord” op  de christenen nog toenemen?

In de tweede Tsjetsjeense oorlog (1999-2000) probeerden jihadisten al een islamitisch emiraat op te richten.  In Grozny deden ze precies hetzelfde als wat ze nu in Rakka (Syrië) doen: de sharia opleggen en mensen onthoofden.  De man die hen bestreed en uiteindelijk overwon was, tot spijt van wie het benijdt, jawel, Vladimir  Poetin.

Op 10 februari 2016 overhandigde Vitali Tchourkine, de Russische ambassadeur,  aan alle leden van de UNO veiligheidsraad  een rapport van twee bladzijden met een tiental onweerlegbare grove schendingen van resoluties door Turkije, al jarenlang straffeloos gepleegd. Het bijzondere van dit rapport was dat de genoemde namen en organisaties die bij deze schendingen betrokken zijn, rechtstreeks verbonden waren met  de Tsjetsjeense  jihadisten. Het verschil is dat nu de AKP, de partij van president R.T. Erdogan  de jihadisten steunt, zodat nu de Turkse staat zelf betrokken is: het is staatsterrorisme.

De toekomst van het  terrorisme in Syrië, Irak, Libië en heel de wereld zal verregaand bepaald worden door Turkije. Ofwel kan Turkije ons zand in de ogen blijven strooien,  blijft in de NAVO en integreert steeds meer in Europa en dan zal Turkije de handen vrij hebben om het terrorisme ongehinderd  te verspreiden.  De djihadisten zullen in heel de wereld toenemen. Het zal steeds meer worden  zoals Finian Cunningham schrijft: “ De NAVO heeft de draad opgenomen waar nazi-Duitsland mislukte” (NATO at War… on the World, Sputnik International, 16 februari 2016). Ofwel wordt Europa wakker, neemt afstand van Turkije en stoot het uit de NAVO en dan zullen de VS zich meer bij  Rusland voegen om samen het wereldterrorisme te bestrijden. Voor een groot deel zal het hiervan afhangen of de volkerenmoord van de christenen in het Midden-Oosten verder gaat of niet. Europa, quo vadis?

 

Parels uit de Russische orthodoxie

Het overbekende verhaal van de onbekende Russische pelgrim speelt zich af in de tweede helft van de negentiende eeuw. Hij was zo getroffen door het woord  van Paulus in 1 Tessalonicenzen 5, 17: “Bid zonder ophouden” dat  hij een dergelijk voortdurend innerlijk gebed kost wat kost wilde bereiken. Overal en bij iedereen zocht en vroeg hij, totdat het hem lukte. Op het ritme van zijn hart en zijn ademhaling kon hij dag en nacht bidden: “Heer Jezus Christus, ontferm u over mij”. Hij wilde voortaan niets anders meer doen dan op die wijze God loven en daarbij het evangelie of de spreuken van de vaders lezen.  Moeilijkheden deerden hem niet meer en zijn hart liep over van vreugde. Toen hij  rondzwierf in Tobolsk, had hij geen eten meer en besloot brood te vragen. Al jaren leefde hij van droog brood,  zout en  water.  Hij kwam bij een zeer vrome orthodoxe familie met twee kleine kinderen terecht die hem dwongen bij hen te blijven overnachten, wat hij slechts na sterke protesten aanvaardde.  Zij gaven hem een nieuwe knapzak, nieuwe kleren en schoeisel. De man was rechter en naast hun huis hadden ze een  opvangcentrum voor pelgrims, bedelaars en armen. Omdat onze pelgrim keurig kon lezen en schrijven, – wat voor een zwerver toen  niet zo evident was – wilde de man weten wat hij voorheen eigenlijk gedaan had. Welnu, onze pelgrim was samen met  zijn oudere broer al heel jong wees en zij werden door hun grootouders opgevoed. Zijn broer was eerder wild, opvliegend en werd een dronkaard, terwijl hij stil van aard was. Op een keer duwde zijn broer hem uit het bed, waardoor hij zo ongelukkig viel dat sindsdien zijn linkderarm verlamd was. Grootvader hield veel van de gehandicapte jongste zoon en besloot  hem te leren lezen en schrijven.  Toen grootmoeder stierf, wilde grootvader dat hij zou trouwen opdat er opnieuw een vrouw in huis zou zijn. Hij stemde er tenslotte noodgedwongen mee in. Zijn vrouw was zeer  vroom en erg toegewijd. Grootvader werd zwaar ziek en besloot zijn  huis en geld aan de jongste zoon over te maken. Toen grootvader gestorven was bleven de jongste zoon en zijn vrouw alleen achter, de oudste zoon was altijd weg.  Op zekere nacht stond heel het huis in brand. Hij kon zich met zijn  vrouw  slechts op het nippertje redden,  maar ze hadden niets meer. Later begrepen ze dat de oudste broer al het geld gestolen had, het huis in brand gestoken en gevlucht was. Zijn vrouw kon heel goed naaien en trachtte daarmee de kost te verdienen, terwijl hij naast haar zat en uit het Evangelie of uit de “filokalie” (de spreuken van de vaders) voorlas. Soms weende zijn vrouw en wanneer hij vroeg waarom ze weende, antwoordde ze: omdat hetgeen hij las toch zo mooi was. Zij hadden een eenvoudige hut kunnen kopen. Zijn  vrouw werd ziek en stierf. Als hij in de hut de klederen zag die zij nog gemaakt had,  barstte hij in tranen uit en was ontroostbaar. Soms viel hij zelfs bewusteloos. Hier kon hij het leven niet meer verder dragen. Hij verkocht de hut, deelde het geld en de klederen aan de armen uit en vertrok als pelgrim.

Hierop vertelde de heer van het vrome orthodoxe gezin dat hij twee jaar geleden een bijzonder verhaal had vernomen van een bedelaar en dat was de reden waarom hij ook nu het leven van deze pelgrim wilde kennen. Er kwam bij hen een oude, erg verzwakte bedelaar toe met het paspoort van een vrij gelaten soldaat. Hij werd ziek en het gastgezin gaf hem de nodige verzorging maar al vlug bleek dat hij stervende was. Hem werd de ziekenzalving toegediend. De stervende vroeg papier en pen. Hij wilde nog een brief schrijven en vroeg of ze die aan zijn zoon wilden bezorgen in St. Petersburg. De gastheer stond versteld van de keurige wijze waarop deze oude  bedelaar de uiterst verzorgde brief schreef. Daarop vertelde hij zijn levensverhaal, op voorwaarde dat de man hierover niets zou zeggen voor zijn dood.  Deze oude, zieke bedelaar was eens een rijke prins, die luxueus leefde. Zijn  vrouw stierf en hij bleef alleen achter met zijn zoon, die kapitein was van de wacht. Op een avond maakte de prins zich op voor een groots bal en vloog in gramschap uit tegen zijn  knecht.  Hij sloeg hem tegen het hoofd en joeg hem weg. De knecht was echter zo zwaar gewond dat hij later stierf. Niemand maakte zich daar druk over. Na zes weken echter kreeg de prins nachtmerries, waarbij deze knecht hem in een droom verscheen en hem zijn dood verweet. Dit werd steeds erger, zodat deze knecht ook overdag in zijn  verbeelding kwam, samen met vele anderen die hij mishandeld of onrechtvaardig bejegend had. De prins werd zwaar ziek en de beste geneesheren met de beste therapieën konden geen enkele verbetering brengen. Zijn  toestand  werd alleen maar erger. Tenslotte kreeg hij diep berouw over al wat hij gedaan had, hij ging  biechten en besloot het laatste deel van zijn leven in boete door te brengen. Vanaf dat moment verdwenen de nachtmerries en herwon hij zijn vroegere kracht.  Hij voelde zich opgelucht. Hij liet  al zijn onderhorigen vrij, nam het paspoort van een oude soldaat en vertrok in het geheim, gekleed als een armzalige bedelaar. Zo heeft hij vijftien jaar in Siberië rondgezworven en voelde zich de gelukkigste mens ter wereld. Hij bad en loofde God. Soms ging hij zich bij boeren aanbieden om te helpen bij het werk. De hel en de hemel zitten in onze eigen ziel, zo ervoer hij het. Zijn zoon had meegemaakt hoe hij als in een hel had geleefd en nu wilde hij hem laten weten dat hij ook als in de hemel heeft geleefd. Hij was diep gelukkig, verzoend met God, met de medemensen en met zichzelf.  Hij wilde zijn zoon schrijven dat hij in grote vrede sterft. De laatste zin van zijn brief luidt: “Ik bid tot God dat Hij u zijn genade schenkt en ik sluit mijn ogen in rust, in de hoop op het eeuwige leven door de barmhartigheid van de Verlosser van de mensen, Jezus Christus”. (Récit d’un pèlerin russe, traduits par  Jean Laloy, Editions Hygiène et Médecine, La Baconnière/Seuil, blz. 131-135. Decennia geleden gaf ik een Nederlandse vertaling van dit boek aan een zoekende Vlaamse jongere. Hij was er zo door getroffen dat hij eerst enkele bedevaarten maakte in eigen land en later te voet naar Compostella, Rome en Jeruzalem trok. Hij is uiteindelijk monnik geworden in een Franse Benedictijnenabdij).

Pater Daniël

---

Daniël Maes, norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

---

Website: http://www.maryakub.net

Bron: E-mailbericht – Namens pater Guy Borreman SJ, Zr Lucienne

---