Auteur: Beheerder Website

Blessed Anne Catherine Emmerich (Anna Katharina Emmerick; 8 September 1774 – 9 February 1824) was a Roman Catholic Augustinian Canoness Regular of Windesheim, mystic, Marian visionary, ecstatic and stigmatist.

During her bedridden years, a number of well-known figures were inspired to visit her. The poet Clemens Brentano interviewed her at length and wrote two books based on his notes of her visions. The authenticity of Brentano’s writings has been questioned and critics have characterized the books as “conscious elaborations by a poet” and a “well-intentioned fraud” by Brentano. She was born in Flamschen, a farming community at Coesfeld, in the Diocese of Münster, Westphalia, Germany, and died at age 49 in Dülmen, where she had been a nun, and later became bedridden. Emmerich is notable for her visions on the life and passion of Jesus Christ, reputed to be revealed to her by the Blessed Virgin Mary under religious ecstasy.

Emmerich was beatified on October 3, 2004, by Pope John Paul II. However, the Vatican focused on her own personal piety rather than the religious writings associated to her by Clemens Brentano. Emmerich has a widespread devotion among Catholics. Her documents of postulation towards canonization is handled by the Priestly Fraternity of St. Peter.

Goede Vrienden,

De oorlog gaat hier [in Syrië, red.] nog een tijd voort. De kampioenen van de democratie willen “een politieke oplossing”, d.w.z. de rebellen blijven helpen totdat de weerstand in het land helemaal gebroken is en zij met hun marionetten de buit onder elkaar kunnen verdelen. Als dat niet lukt, en het lukt niet, gaan ze Libanon verder ontwrichten.

Anderen willen “een politieke oplossing” in tegenovergestelde zin, waarbij alle rebellen uit Syrië moeten verdwijnen. Deze laatsten houden niet op te stellen dat iedere militaire inmenging in Syrië, buiten de wettige regering om, onwettig en onaanvaardbaar is. Dat geldt voor het Franse vliegdekschip Charles de Gaule, alsook voor alle Amerikaanse, Turkse en andere “hulp”. Eindelijk heeft de secretaris-generaal van de UNO openlijk de politiek van Washington afgekeurd en die van Moskou goedgekeurd, zij het met diplomatieke bewoordingen. Op de vredesconferentie (morgen) in Wenen zal niet meer geleuterd worden over de plaats van de Syrische president. Ondertussen gaat de opruiming van     alle haarden  van rebellen met onverminderd succes verder. Gevangengenomen IS strijders, die Syriërs zijn, worden overgedragen aan Syrië. Voor de anderen (Saoedi’s, Libiërs, Europeanen.) is in Siberië een goede werkverschaffing voorzien bij de bouw van de pijpleiding naar China, op 1000 km afstand van de bewoonde wereld in een gebied vol poolberen. Ontsnappen is niet direct aan te raden.  Met dit werk aldaar kunnen ze het hoofd koel houden en hopelijk hun menselijke waardigheid hervinden.

Tegelijk wil ik hier een reeks overwegingen beginnen over het geweld, vanuit een zo pas overleden cultuurfilosoof, mogelijk de meest originele denker van de laatste eeuw.

Pater Daniël

Vrijdag 13 november 2015

“Leven in de brouwerij”

Er komt stilaan weer meer bezoek in ons klooster. In het kader van de vele cursussen en (vak)opleidingen die nu in Qâra georganiseerd worden, gesponsord door een internationale organisatie, zijn er zeventien vrouwen ingeschreven om te leren kaarsen maken en die cursus gaat door in ons klooster. Later volgen nog andere cursussen o.a. om zeep te leren maken. Maandag middag viel de groep van deze eenvoudige moslima’s hier binnen voor een inleiding van anderhalf uur. De fraters hadden enkele video’s van het internet geplukt, waarbij vooral de vervaardiging van kunstig versierde kaarsen de aandacht trok. Ook de geestelijke boodschap ontbrak niet: “Goede mensen zijn als kaarsen die zichzelf offeren om anderen licht te geven!” Daarna werd een bezoek gebracht aan onze kaarsenmachines, die beiden in werking waren dank zij de twee arbeiders die ondertussen het beroep al behoorlijk beheersen. Als klein aandenken kreeg iedere bezoekster een mooi verpakte en versierde kaars mee. Alle vrouwen waren erg tevreden en wij ook. Er zullen genoeg kandidaten zijn om te komen werken en de kaarsen te komen inpakken, als de tijd gekomen is dat de machines op volle toeren draaien en vele duizenden kaarsen per dag kunnen maken. Ondertussen worstelen we helaas dagelijks nog met te veel technische problemen. Deze vrouwen komen echter nog gedurende twee weken terug om onder leiding van twee creatieve zusters voor het vervaardigen van mooie handgemaakte kaarsen. De zusters hebben al een model van kaars gemaakt met O.L.Vrouw er op, wat deze moslimvrouwen enthousiast namaken.

In de loop van de week kwam er nog bezoek: een moslimmeisje van 13 jaar met haar zusje van 3 jaar, beiden aan hun lot overgelaten. Het oudere meisje draagt als een echte moeder zorg voor haar jonger zusje. Ze speelden met de andere kinderen en waren ook samen aanwezig in de eucharistie. Toevallig was de kleine Fadia (bijna 3 j) die het grootste deel van haar leven hier heeft doorgebracht ook op bezoek. In de kerk komt ze achter aan mijn kazuifel trekken totdat ik haar opneem en het altaar laat kussen. De tweede avond vierden de zusters de verjaardag van het oudste meisje met een gebakje. Het meisje kreeg felicitaties van alle kanten. Ze weende en zei spontaan: “Ik houd ook van Jezus”. Ze hebben maar één verlangen, nl. dat ze hier in de gemeenschap mogen blijven. Iedereen van ons zal hen graag opnemen, zo lang het nodig is. Hiervoor moeten echter nog enkele moeilijkheden overwonnen worden, ook van de kant van de familie. En dit is maar een van de zo vele verlaten kinderen, waarvoor we opvang willen voorzien hetzij binnen, hetzij rond het klooster. Ondertussen zal dit meisje met haar zusje regelmatig terugkeren totdat de moeilijkheden opgelost zijn en ze hier mogen opgevangen worden.

Rabo weigert geld wegens “Mar Yakub”

De Nederlandse Rabobank heeft geweigerd geld door te storten wegens de vermelding van de naam van ons klooster “Mar Yakub”. Op zich geen drama. Er zijn nog wel andere wegen om geld over te maken. Wel is dit een onrustwekkend teken. Terroristen kunnen vrij financies en wapens ontvangen, een klooster dat nu een van de meest efficiënte humanitaire hulpverleningen organiseert (dank zij jullie en vele weldoeners!) voor de lijdende Syrische bevolking, moet geblokkeerd worden. Een familielid van een van onze mensen die nu in Duitsland is, laat ons weten dat een hele groep als “Syrische vluchtelingen” onderdak kreeg, terwijl er in werkelijkheid geen enkele Syriër bij is. Het zijn Saoedi’s, Libiërs…Maakt dit deel uit van het plan om Europa helemaal te islamiseren en al wat christelijk is uit te bannen?

In Nederland konden vier minibusjes aangeschaft worden die naar Antwerpen zullen verzonden worden om vandaar naar Syrië overgebracht te worden. Deze minibusjes zijn dringend nodig en zullen hier aangepast worden om als ziekenwagen te dienen, als een soort ambulance. Immers, de “gematigde” en minder gematigde rebellen viseren vooral ambulances, die ze in brand steken of schieten. De helft van het medisch personeel is al lang vermoord en de helft van de ziekenhuizen en hospitalen verwoest. Daarom ook de kostbare “hospitainers” (mobile hospitalen) die moeder Agnes-Mariam al met edelmoedige hulp van velen, op verschillende plaatsen heeft kunnen bezorgen. Op dit ogenblik is er nog nood aan 5.000 €. Het is voor de verzending van nog een container (1.800 €) en de vier minibusjes die blijkbaar goedkoper afzonderlijk verzonden worden dan met twee containers (elk 600 + 200 €, vier maal = 3.200 €).

Wie wil ons aan deze 5.000 € helpen en zo creatief protesteren tegen Rabo en andere rabiate bestrijders van de humanitaire hulpverlening in Syrië? Hartelijk dank! (IBAN BE 32-068-2083244-02  BIC GKCCBEBB;    Abdijlaan 16,  B-2400 MOL-POSTEL –  Belfius, Pachecoln 44, BRUSSEL).

Wat er echt in Syrië gebeurt?

Een goede vriend uit Vlaanderen stuurt mij een interview dat Aletheia op 9 november 2015 organiseerde met Dana, een Syrische studentin (26 jaar) aan de universiteit van Damascus. Uit deze onverdachte bron komt precies hetzelfde als wat wij al jaren schrijven: de ellende van de onrechtvaardige oorlog tegen Syrië, zijn regering en zijn volk, het moorden en verwoesten door de “gematigde” vrienden van het westen en hun bondgenoten, als steun aan de fanatieke groepen. Zij willen niet dat Syrië als vrij, onafhankelijk land harmonieus verder leeft. Zo graag had Dana later haar studies voltooid in Frankrijk maar die droom is vervlogen. Van de Franse politiek kan ze niets goeds meer verwachten. De Russen daarentegen, zo zegt ze, geven het volk werkelijk steun en hoop..

De bazen van de NAVO

“Wie zijn de eigenlijke bazen van de NAVO”? Dat was de vraag die onze vriend Webster Tarpley behandelde op een van de manifestaties tegen de oorlog en tegen de NAVO die nu in Italië gehouden worden (http://www.pandoratv.it/?p=4610).  Tarpley is een Amerikaans historicus en journalist, die een biografie schreef over een paar Amerikaanse presidenten (‘niet geautoriseerd’ voegt hij er laconiek aan toe). Hij is ook een overtuigd christen die vecht voor waarheid en rechtvaardigheid. We vroegen hem eens of hij niet bevreesd is voor zijn leven omdat hij zo helder het onrecht in de hoogste rangen aanklaagt. “Och, was zijn antwoord, ik ben een vrije Amerikaan en ze kunnen me alleen maar vermoorden’. Zelfs wie weet dat de NAVO nu een geld verslindende en vooral verwoestende oorlogsmachine geworden is, zal nog schrikken bij het horen van zijn uitleg. Hij voert een tiental figuren op, Amerikaanse generaals en anderen, allemaal specialisten putschisten, nauw bevriend met het georganiseerd wereldterrorisme, klaar om op een wenk van Amerika gelijk welk land dat nog onafhankelijk wil blijven, in de gewenste chaos te storten. Neen, dit is echt niet om ongemerkt te laten verder gaan.

Samen zorg dragen voor de religieuze rijkdom van het volk

http://www.pandoratv.it/?p=4654

De hele Atlantische pers is er nu op uit om al het kwaad dat kan gevonden of verzonnen worden, aan Rusland en zijn leiders toe te schrijven. Michael Jabar Carley, prof geschiedenis te Montréal en eminent kenner van Rusland heeft uit de doeken gedaan hoe de mainstream media de misdaden van het westen in de schoenen van Rusland blijven schuiven. (Les médias dominants et l’Ours russe, réseau voltaire, 9 nov. 2015). Hoe lang zal dit absurde spel verder gaan? De Syriërs weten ondertussen wel beter. Sinds de Russische tussenkomst zijn er al meer dan één miljoen Syriërs teruggekeerd naar hun land, volgens de gegevens van de VN, aldus Aleksey Meshkov, Russisch viceminister van buitenlandse zaken. Had je dit al vernomen uit ons nieuws? Of is het vluchtelingenprobleem plots geen prioriteit meer? Ziehier nog iets positiefs over Rusland.

Op 4 november werd het feest gevierd dan de icoon van O.L.V. van Kazan. Dit is tevens voor Rusland de dag van de nationale eenheid. Patriarch Cyril en president Vl. Poetin openden samen in Moskou de 15e tentoonstelling en tegelijk het forum: “Het orthodoxe Rusland. Mijn geschiedenis. Van de grote omwentelingen tot de grote overwinning”. De president drukte zijn dankbaarheid uit om de samenwerking van religieuze en burgerlijke instanties, die het besef levendig houden van de geestelijke bronnen van het land. De patriarch was nog duidelijker. Hij stelde dat Rusland zijn identiteit niet zal verloochenen op het ogenblik dat zovele Europese landen hun eigenheid aan het verliezen zijn. “Aan allen die ons vijandig gezind zijn zeggen wij: ‘Laat ons gerust, wij worden bescherm door de Moeder Gods’”. Hij herinnerde aan de betekenis en geschiedenis van de icoon. In februari 1917 zag Evdokia Adrianova Rostopchina in een droom O.L.Vrouw die haar vertelde dat er in het dorp Kolomenskoïe in een witte kerk in de kelder een zwarte icoon verborgen zat. Met de priester Nicolas zocht ze en vond inderdaad de icoon, die zorgvuldig gereinigd werd. Voor de komst van de troepen van Napoleon was de icoon verborgen in het zusterklooster van Voznessenski in Moskou. Tsaar Nicolas II deed troonsafstand ten voordele van zijn broer en had Rusland toegewijd aan Maria. Deze icoon wordt de “Soevereine” genoemd. In haar rechter hand heeft ze een scepter en in haar linker een wereldbol. Op haar hoofd draagt ze een gouden kroon. Ze draagt een purperen kleed met een rode mantel en zit op een troon. Ze heeft alle eretekens van de tsaar. De Russen begrijpen en aanvaarden dat de tsaar weg is, maar dat Maria als “Soevereine Koningin” gebleven is. Zij wordt zo ook vereerd. Als sommige vrome mariale gelovigen uit het “christelijk westen” menen ons te moeten waarschuwen voor de zogenaamde duivelse invloed van Rusland en zijn leiders, kunnen ze beter ijveren opdat hun voorbeeld nagevolgd zou worden (http://lesalonbeige.blogs.com/my_weblog/2015/11/poutine-honore-la-vierge-de-kazan.html).

Het wereldgebeuren: een chaos van toenemend geweld (I)

Vanaf de jaren ’70 konden we in Vlaanderen (en omstreken!) duidelijk een toenemende agressie waarnemen, samen met allerlei vormen van verslaving. Vooral nam de depressie snel toe. De kwade driehoek van agressie, obsessie, depressie. Het aantal zelfdodingen bleef stijgen. Vele mensen konden geen zin meer geven aan hun leven. Er heerste een soort geestelijke leegte, “existentiële frustratie” genaamd. Was voorheen een klein percentage van de bevolking scrupuleus, nu leek depressie zich als een epidemie verspreid te hebben. Van het ene uiterste in het andere. Wie vreest altijd in overtreding te zijn, fouten te maken, te zondigen, wordt scrupuleus. Wie meent dat hij alles mag en dat er geen morele normen bestaan, mist de vuurtoren van zijn leven en wordt depressief.

Wanneer we het hele wereldgebeuren overzien, stellen we vast dat het eigenlijk een chaos is van steeds maar toenemend geweld. In bepaalde landen en regio’s is het bijzonder dramatisch, maar toch is er ook elders, zoals in Europa en Amerika een vloedgolf van geweld, die maar blijft aanzwellen. Over de diepere oorzaak van het kwaad en hoe we daarvan bevrijd kunnen worden, willen we nu het originele gedachtegoed van een belangrijk denker raadplegen. Neen, het gaat niet om enkele wereldvreemde redeneringen. Het heeft allemaal te maken met het huidige toenemende geweld in de wereld en het niet begrijpen en beleven van de Evangelische boodschap. We hopen dit later geleidelijk duidelijk te maken. Hier nu alleen maar een portret van de man.

Een autodidact met een boeiende visie

Op 4 november overleed Réné Girard op 91 jarige leeftijd in Stanford waar hij professor was geweest. Hij is een van de moderne denkers en schrijvers wiens gedachtegoed ik al decennia lang intens heb gevolgd en gewaardeerd. Hoewel hij tijdens zijn leven in zijn eigen land, Frankrijk, niet hoog werd aangeslagen, afgezien van zijn opname in de Accadémie Française, wordt hij er nu plots geprezen als een van de meest originele denkers van de laatste eeuw en als “een nieuwe Darwin”. Mgr. Robert Barron, hulpbisschop van Los Angeles noemt hem zelfs een kerkvader.

Geboren in Avignon uit een klassiek Frans christelijk gezin (moeder katholiek, royalist, vader antiklerikaal en republikein) heeft hij vele jaren (van zijn 12 tot 38 jaar) de Kerk verlaten om daarna een overtuigd katholiek te worden. Van het klassiek onderwijs in scholen en universiteit heeft hij, naar eigen bewering, niet veel opgestoken. Wat hij leerde, kwam van zijn ouders en van zichzelf. Hij is een echte autodidact. Als kind leerde hij zelf al lezen en schrijven. Zoals zijn vader, die conservator was van het “palais des Papes” heeft hij uiteindelijk dan maar “l’Ecole des Chartes” gevolgd en er het diploma van archivaris-paleograaf behaald. Hij wou weg uit Frankrijk en zag de kans om in Amerika assistent Franse taal te worden aan de universiteit van Indiana. Om ooit enige plaats te krijgen moest hij echter een doctoraat maken. Hij zou eens onderzoeken hoe de Amerikanen dachten over Frankrijk tijdens WO II. Hij schreef naar de Franse ambassade om te vragen of ze daarover documentatie hadden. Lange tijd vernam hij niets tot op een moment dat er zulk en massa informatie werd afgeleverd dat het grootste werk voor een doctoraat al gemaakt was. Je moet maar geluk hebben. Eigenlijk interesseerde hij zich aan niets anders dan aan literatuur. Hij las de grote werken van de wereldliteratuur (Cervantes, Proust, Dostoïevsky, Shakespeare…). Daarmee trachtte hij “een geschiedenis van het verlangen” op te maken. Van de literatuur is hij zo in de antropologie terecht gekomen en zijn eigen originele visies ontwikkeld op gebied van antropologie, archeologie, etnologie en zelfs Bijbelverklaring. Algemeen aanvaardde wetenschappelijke opvattingen haalt hij van hun voetstuk zonder dat iemand tot heden in staat is hem deskundig te weerleggen. Terwijl Griekse mythen nog steeds niet in vraag mogen gesteld worden, toont hij aan dat ze blind zijn voor de onschuld van hun slachtoffers en zich plaatsen aan de kant van de moordenaars. De Griekse democratie was in feite een aristocratie zegt hij, gebouwd op slaven. Noch Plato, noch Aristoteles hebben de slaven als slachtoffers erkend. En het Romeinse Rijk was een sacrale monarchie, gebouwd op de collectieve moord van Cesar. Het onderbewuste van S. Freud als een soort “zwarte doos”, gooit hij in de vuilbak en noemt Freud zelf een merkwaardig mengsel van verblinding en intuïtie, die nooit de betekenis van de “zondebok” in de maatschappij heeft begrepen. Heftig kant hij zich tegen de verheerlijking van de zogenaamde “gemobiliseerde massa” van J.P. Sartre en meteen ontmaskert hij de zogenaamde vrijheid van het atheïstisch individualisme als een illusie.

Meer dan drie decennia geleden vroeg ik eens aan een van onze meest gezaghebbende Vlaamse filosofen wat hij van René Girard dacht. “Ik kan zijn redeneringen niet bijtreden”, antwoordde hij en voegde er aan toe: “Als René Girard gelijk heeft, hebben wij allemaal ongelijk”. Dat maakte op mij helemaal geen indruk. . Ondertussen blijkt het ook zover te zijn. Toch is het ook wat overdreven. Wetenschappers hebben op verschillende terreinen bepaalde vaststellingen gedaan, maar R. Girard heeft er een samenhangende verklaring voor gegeven en een aantal vraagtekens beantwoord. Volgende keer iets over zijn eerste grote ontdekking. Glorie en eer aan de Vader, de Zoon en de heilige Geest.

Pater Daniël

P.S. Inmiddels werd het artikel “Synode 2015:  Renewal of the Christian Doctrine and the Life of the Family” op de website  maryakub.net geplaatst.

Bron: E-mailbericht – Namens pater Guy Borreman SJ, Zr Lucienne

Banner ‘Legioen Kleine Zielen Nederland’klik op de afbeelding om naar de website te gaan

Reeds de heilige Augustinus verklaarde: “Wie zijn overspelige vrouw wegstuurt en een andere vrouw trouwt, terwijl zijn eerste vrouw nog in leven is, blijft continu in de toestand van overspel. Zo iemand doet geen enkele effectieve boete zolang hij weigert zijn nieuwe vrouw te verlaten. Als hij een geloofsleerling is, kan hij niet tot het doopsel worden toegelaten omdat hij in het kwaad blijft vastzitten. Als hij een (gedoopte) boeteling is, kan hij de kerkelijke verzoening niet ontvangen zolang hij niet breekt met zijn slechte houding” (De adulterinis coniugiis, 2, 16).

Syrië, 6 november 2015, Pater Daniël

Pater Daniël Maes o.praem in Syrië

Zondag: vreugde en verdriet

Zon- en feestdagen trachten we als echte vrije dagen te beleven. Rond half tien ’s morgens houden wij met de fraters gewoonlijk een gezellig ontbijt, buiten op de binnenkoer. De enige geplande activiteiten zijn de plechtige, uitgebreide zondagseucharistie op de middag, daarna het middagmaal en ’s avonds een gezellige en of leerrijke film. We hebben al een hele reeks inspirerende video’s en filmen gezien van oosterse kloosters, heiligen, the Lord of the rings, Narnia, natuurlijk ook de hele serie van Charlie Chaplin en Louis de Funès en recent de verschillende video’s over het leven en de stichtingen van de grote heilige Theresa van Avila. Deze zondag was het even anders. Sadad met zijn overwegend christelijke bevolking werd door IS aangevallen. Het ligt op 25 km ten N-0. van Qara. Enkele families op de vlucht, 30 personen, zouden bij ons onderdak zoeken. Zij kennen de ellende van de oorlog en van de terroristen. In 2013 werd het dorp een eerste keer door “gematigde” rebellen overvallen. Daarna werd het door het Syrische leger bevrijd en er werden burgermilities opgericht voor de zelfverdediging. In de kortste tijd groeide deze groep uit tot 4000 man. Helaas blijkt IS nu toch in staat geweest te zijn te infiltreren, dank zij de medewerking van binnen uit, dus met een verrader. Dat is ons verdriet. Vele andere plaatsen, zoals Qâra zijn daar nu beter op voorzien en meer één. Daar hebben de rebellen hun kansen verspeeld. De vreugde is dat iedereen meteen bereid was om het nodige materiaal te verzamelen. Alle hens aan dek. We gingen dus in de voormiddag op zoek naar kamers, bedden, matrassen, hoofdkussens en dekens. In de nieuwbouw is er een groot appartement dat door meerdere vluchtelingenfamilies bewoond werd. De meesten zijn terug naar huis en er blijft nog maar één familie over. Deze wilde graag het appartement afstaan en zelf een kleinere ruimte innemen. Verder werden hier en daar nog kamers vrij gemaakt. Moeder Agnes-Mariam, die ook voor deze families de hulpverlening weer organiseert, liet ons later evenwel weten dat de families wellicht toch elders, in de buurt of bij familie een voorlopig onderdak kunnen vinden. Toch waren we heel de zondag zo met deze onverwachte aanval begaan , dat we ’s avonds nog een tijd samen gebeden hebben, waaraan ook leken deelnamen. ’s Nachts hoorden we geschut in de verte. Wij blijven buiten het gevaar. De volgende dag bleek Sadad weer gezuiverd te zijn door de mannen van de nationale verdedigingsmacht, de Syrische sociale nationale partij en tenslotte het Syrische leger. Sinds de komst van de Russen is er echt wel een beslissende ommekeer gekomen. We vragen ons echter af hoe het mogelijk geweest is dat de verschillende terroristengroepen de voorbije jaren bijna heel Syrië in hun greep hadden met commandocentra, trainingskampen, munitiefabrieken, opslagplaatsen, tunnels, bunkers… over heel het land verspreid. Denk je dat de uitbouw van zulk een alomvattende infrastructuur mogelijk is zonder de actieve medewerking van de geheime diensten van buitenlandse mogendheden? Gelukkig zijn deze al voor een belangrijk deel vernietigd.

Korte berichten

Waarnemers van de raad van Europa en van de OSCE hebben in Turkije zovele onregelmatigheden en manipulaties vastgesteld dat de verkiezingen van 1 november, waarmee de partij van Erdogan een absolute meerderheid behaalde, onwettig kunnen genoemd worden (Trucage des élections législatives turques, Réseau voltaire, 3 november 2015). Toch komt er geen aanklacht en nog minder een nieuwe verkiezing, want Turkije hoort bij de NAVO.

Journalisten klagen over de onveiligheid waaraan ze in Syrië overgeleverd zijn. Verschillenden zijn door rebellen ontvoerd. Elias Murad, voorzitter van de Syrische journalistenvereniging roept hen op niet illegaal en met behulp van rebellen het land binnen te komen, maar langs wettige weg. Dan zal de regering ook de verantwoordelijkheid voor hen opnemen.

Jean-Frédéric Poisson, voorzitter van de Franse christendemocratische partij (PCD) heeft met een groep volksvertegenwoordigers Syrië en zijn president bezocht. Hij besluit dat de huidige vluchtelingencrisis veroorzaakt is door de Franse politiek in het Midden Oosten. Frankrijk moet dringend de relaties herstellen met de wettige regering in Syrië en afstand nemen van Saoedi-Arabië, Turkije en de golfstaten (JF Poisson : “Je n’ai plus confiance dans les politiques Français de gauche comme de droite”, Salon beige 29 oktober 2015).

Daniel Keller, grootmeester van de loge van het grote oosten van Frankrijk is verontrust wegens het succes van het Front National en bewegingen zoals Manif Pour Tous. Hij ziet de grote waarden van de Franse republiek in gevaar komen en roept zijn 150 à 170.000 Franse broeders en zusters vrijmetselaars op, om in actie te komen en hun rol van pedagogen van de republiek waar te nemen. Hij kan misschien het Evangelie eens lezen om te ontdekken dat vrijheid, broederlijkheid en gelijkheid christelijke waarden zijn, die door de Franse Revolutie met de guillotine drastisch werden verminkt en ingekort.

Op één maand tijd, van 30 september tot 30 oktober, hebben Russische vliegtuigen in Syrië 1.631 vluchten uitgevoerd en 2.084 doelwitten van terroristen gebombardeerd, waaronder 52 trainingskampen, 287 commandoposten, 40 munitiefabrieken, 155 depots van munitie en brandstof. Dinsdag hebben ze met een BETAB 500 bom twee onderaardse bunkers van terroristen vernield.

Onze minister van buitenlandse zaken verkondigt plechtig dat de “zware misdaden van het regime van president Assad niet ongestraft zullen blijven”. (deredactie.be 4 nov.) Als hij niet weet dat hij hiermee de leugens van de CIA over Syrië (zoals over Irak, Libië…) steunt, is hij onbekwaam, weet hij het wel, dan is hij van kwade wil. In beide gevallen moedigt hij de strijd aan tegen de wettige regering en het leger, die samen met de coalitie van Rusland/Hezbollah/Iran als enigen Syrië beschermen. Stop de propaganda die verder het Syrische volk en land uitmoordt en verwoest. De misdaden van alle terroristen in Syrië en de propaganda vanuit het buitenland die hen blijft aanwakkeren, mogen niet ongestraft blijven! En inmiddels (deredactie.be 5 nov) wordt een “rapport” van Amnesty International in de media breed uitgesmeerd. Het beweert dat de Syrische regering tienduizenden van zijn burgers doet verdwijnen, alsof ze nu niets anders te doen heeft. Ze heeft beslist de bevolking te beschermen in plaats van de oliebronnen in de woestijn en ze doet er alles aan (ondanks al haar beperktheden en onvolmaaktheden) om voor het volk een zo gewoon mogelijk dagelijks leven te bevorderen. Vorig jaar waren we zelf aanwezig op de eerste “marathon van Qalamoun”, dat als een volksfeest gevierd werd voor jong en oud. Alle rebellen die de wapens neerleggen worden terug opgenomen. Als je weet wie Amnesty International sponsort, kun je al grote vraagtekens zetten achter hun rapport. Het al vijf jaar oude opzet is duidelijk: de werkelijke dagelijkse gruwelen door de verschillende terroristische groepen moeten ongehinderd kunnen doorgaan en de aandacht moet afgeleid worden naar president, regering, leger en innerlijke verdeeldheid van het volk.

P.S. Eerstdaags zal van bovenstaand artikel een Engelse vertaling geplaatst worden op onze website www.maryakub.net

Bron: Email van pater Guy Borreman sj, via Zuster Lucienne

Syrië, 6 november 2015, Pater Daniël

Pater Daniël Maes o.praem in Syrië

Synode 2015: een vernieuwde christelijke huwelijksleer als bron van leven

Uit het eindverslag van de XIVe gewone algemene synode over het gezin (Rome, 4-24 oktober 2015) kunnen we belangrijke inspiratie putten voor een grondige hernieuwing van het gezinspastoraat, tot heil van de gehuwden, de gezinnen en heel de samenleving. Het bevat ook enkele dubbelzinnigheden die (nog) geen aanvaardbare oplossing bieden voor mensen in bepaalde onregelmatige omstandigheden. De apostolische aansporing, die paus Franciscus op grond van dit eindverslag schrijft, zal uiteindelijk de eigenlijke kerkelijke leer bepalen.

Het luisteren heeft een grote plaats gekregen. Luisteren is in zekere zin de nieuwe stijl en er wordt nogal wat (af)geluisterd. Veel aandacht gaat naar de feitelijke opvattingen en gedragingen van mensen, alsook naar hetgeen ze verwachten van de Kerk. De synode maakt evenwel duidelijk dat het daarna nog belangrijker is het plan van God te kennen en te volgen. Wanneer wij praatzieke luisteraars worden, moeten we vooral leren luisteren naar wat God te zeggen heeft. Van een bisschop wordt nu verwacht dat hij luistert, dicht bij de mensen staat en hen in dialoog samen brengt. Een prima kwaliteit. Toch is hij geroepen om een “episcopos” te zijn, een opzichter, die waakt over de juiste christelijke leer en leven tot heil van de mensen. Moedig ingaan tegen de heersende stroming, wanneer deze strijdig is met het Evangelie, is zijn taak. De christenen uit de eerste eeuwen, die als martelaren onverschrokken getuigden, blijven voor ons allen een lichtend voorbeeld. Kortom, we moeten het werkelijke leven van de mensen leren zien in het licht van het evangelie. Het nodigt ons tevens uit tot een grote barmhartigheid. Deze mag er ons evenwel niet toe verleiden de oorzaken van de moeilijkheden nog te vergroten. Bepaalde daden veroorzaken een feitelijke toestand die geenszins het gevolg is van enige uitsluiting door de Kerk. Jezus toonde ons een grenzeloze barmhartigheid door zijn oproep tot radicale bekering. Kortom, het luisteren dient altijd gevolgd te worden door onderscheiding en uiteindelijk door een morele evaluatie.

Feitelijke gedragingen vormden de voorbije decennia een algemene opvatting over het huwelijk. Deze openbare opinie werd niet getoetst aan de eigenlijke kerkelijke leer. Het was eerder omgekeerd. De kerkelijke leer werd slechts aanvaardbaar geacht in zoveer ze overeenkwam met de algemene opinie. In feite draaide alles om de kunstmatige “contraceptie”, die kost wat kost als moreel aanvaardbaar moest voorgesteld worden. Toch ging deze radicaal in tegen het wezen van de huwelijkseenheid, die volgens Vaticanum II gebouwd is op een totale wederzijdse gave van zichzelf (Gaudium et spes nr. 48). Heel het westen leefde overigens in een “contraceptieve roes”, waarbij de farmaceutische industrie ook de medische wereld op dit punt in haar greep hield.

Een “personalistische” en een “biologische” opvatting van de menselijke seksualiteit werden tegenover elkaar gesteld. De algemene opinie meende een personalistische visie te hebben, terwijl Paulus VI beschouwd werd als iemand die nog verstrikt zat in een louter biologische kijk. In feite was het precies omgekeerd. Door de contraceptie te aanvaarden werd een louter biologische huwelijksdaad verdedigd, ontdaan van haar persoonlijke, integraal menselijke betekenis. Dit werd “verantwoord ouderschap” genoemd. Een “integraal personalisme” in het huwelijk betekent een wederzijdse totale gave van zichzelf en een ontvangen van de ander in heel zijn/haar persoon, dus met de rijkdom en de mogelijkheid tot vruchtbaarheid. De algemene opinie ontwikkelde zo een misvormd personalisme om te belanden in een onverantwoord ouderschap.

Het “intrinsiek kwaad” van de contraceptie volgens de officiële leer van de Kerk (encycliek Veritatis splendor nrs 80 en 95) werd niet begrepen en ook niet aanvaard. Een mes is op zich moreel neutraal. Je kunt hiermee iemand verwonden, maar ook iemand van boeien bevrijden. De morele waarde hangt dus af van de bedoeling en van hetgeen je er mee doet. Contraceptie is evenwel niet neutraal. Ze is op niets anders gericht dan op het uitschakelen van het kostbaarste goed, de vruchtbaarheid, zoals het woord ook uitdrukt. Uiteraard is met dit “intrinsiek kwaad” niet altijd een even grote morele schuld verbonden. Wie contraceptie helemaal onwetend en ongewild zou gebruiken, draagt hiervoor ook geen morele verantwoordelijkheid. Niettemin blijft contraceptie in zich een intrinsiek kwaad.

Het luisteren naar wat er leefde was juist. Algemeen werd contraceptie verlangd en aanvaard. De onderscheiding en de morele beoordeling waren evenwel onjuist. Het was drijfzand en daarom zakte ook het hele christelijke huwelijksleven vlug in elkaar. Aanvankelijk werd slechts aarzelend en heel voorzichtig contraceptie aanvaard, bv. voor een echtpaar met een voltooid gezin. Het ging echter snel van kwaad naar erger. Vrij algemeen werd aanvaard dat het een morele plicht was aan tienermeisjes contraceptie te bezorgen. De hele bio-ethiek vertoonde hetzelfde hellend vlak: van contraceptie naar abortus, euthanasie, in vitro fertilisatie tot de nieuwste manipulaties met het beginnende leven en eugenetische praktijken, zoals de triple test en de NIPT test, die nog veel verder gaan dan die van de nazi’s. Voor alles werd een “ethische verantwoording” gevonden in het kader van een soort verlicht verantwoord ouderschap. Het gezag van deze westerse opvattingen is nu evenwel fel gedaald. Was Vaticanum II eerder nog een “Europese” discussie, op de huidige synode zijn het de Afrikanen die een prominente rol speelden. Westerse gezagsdragers, als vertegenwoordigers van een stervend christendom staan aan de kant en zijn niet echt geloofwaardig meer.

Hoopvolle nieuwe perspectieven dienen zich evenwel aan. Het eerste is gewoon erkennen dat het een schromelijke vergissing was de kerkelijke leer, gebouwd op het integraal personalisme te verwerpen. Het voornaamste pijnpunt blijft de contraceptie. Zoals bij een lichamelijke ziekte de plaats tevens de genezing aanduidt, zo is het ook op geestelijk gebied. Het is een gelegenheid om nu de rijkdom van de natuurlijke methoden van vruchtbaarheidsbeheersing van de daken te verkondigen. En hiervoor zijn er nu vele verantwoorde mogelijkheden. Voor ons taalgebied is er, naast anderen, het wetenschappelijk nagenoeg algemeen erkende Sensiplan®. Een tweede inspiratiebron ligt in de verkondiging van de “theologie van het lichaam” van Johannes Paulus II, op basis van een nieuwe theologische onderbouw voor de christelijke leer over seksualiteit, huwelijk en gezin. Hiervan beweert de Amerikaanse politieke en sociale activist, Georges Weigel dat ze een keerpunt kan zijn niet alleen in de katholieke theologie maar in de geschiedenis van het moderne denken. In zovele landen werd reeds een eigen instituut opgericht voor “de theologie van het lichaam”. Waarom in ons land ook niet? Tenslotte kunnen deze twee, de natuurlijke beheersing van de vruchtbaarheid en een vernieuwde theologie, de drijfkracht worden van een daadwerkelijk dynamisch huwelijkspastoraat tot vreugde van christelijke gezinnen.

Een heropstanding is niet alleen mogelijk maar ook dringend nodig. De mensenfamilie is nu verwikkeld in een viervoudige strijd tussen goede en kwade machten. Er wordt een wereldwijd gevecht geleverd tegen het “beeld Gods” in de mens. In deze aanval wordt getracht iedere band met God door te snijden. Vervolgens wordt de identiteit en soevereiniteit van de afzonderlijke volken bewust door schimmige wereldheersers uitgewist om hun religieuze en culturele erfenis te vernietigen en ze te onderwerpen aan een grijze, zogenaamde “nieuwe wereldorde”, een soort menselijk messianisme. Verder wordt de waardigheid en de eigenheid van iedere persoon afzonderlijk rechtstreeks bedreigd door de invoering van een neutraal, geslachtsloos wezen, een gender. Hierdoor wordt de meest creatieve vondst van de Schepper aangetast, nl. de verscheidenheid van de geslachten als onbeperkte bron van leven en vreugde. God schiep de mens (“adam”) naar zijn beeld, als man (“zachar”) en vrouw (“neqevah”), (Genesis 1, 27). Tenslotte wordt de eigenlijke strijd, die een eindstrijd is, gevoerd tegen het huwelijk en het gezin. Duistere machten willen het huwelijk herleiden tot vluchtige, inhoudloze contacten en het gezin tot losse eenzaten, waardoor de levensader van het geluk, de vitaliteit en de stabiliteit tussen beide ouders en hun kinderen wordt doorgesneden.

Dit zijn enkele besluiten van een studie door een groep deskundigen, zowel uit de theologie als uit de medische wereld, die aantoont dat de contraceptieve cultuur van de voorbije halve eeuw een van de meest verwoestende krachten is, zowel voor de geestelijke als voor de lichamelijke gezondheid van een volk. Moge de Vlaamse openbare opinie spoedig bereid zijn deze werkelijkheid te erkennen om moedig en hoopvol nieuwe wegen te gaan.

P.S. Eerstdaags zal van bovenstaand artikel een Engelse vertaling, aangevuld met enkele gegevens uit ons eerste artikel van vorige week over de synode, geplaatst worden op onze website www.maryakub.net

Bron: Email van pater Guy Borreman sj, via Zuster Lucienne