Auteur: Beheerder Website

Syrië, Qara, vrijdag 30 december 2016.

Goede Vrienden,
De wrede overheersing van Syrië door het westen, verpakt in de schone schijn van een “regeringswissel” of een “herverdeling” is voorbij. Hun bloedig spel in Syrië, betaald door de golfstaten loopt ten einde. Het westen tracht zich voor te doen als de grote redder terwijl het Syrië en Rusland blijft beschuldigen van de grootste misdaden. Iedere week komen echter nieuwe gruwelen naar boven die door het westen worden gesteund, tot de handel in organen toe. Het is nu genoeg. Er is een bestand dat een definitieve ommekeer kan bewerken omdat de VS en de NAVO eventjes buiten spel zijn gezet.
Ziehier een korte mededeling over ons leven in deze Kersttijd en over onze blijvende strijd tegen de leugens die voor Syrië dodelijk zijn.
Zoals ik eerder aankondigde zal ik de volgende twee weken weinig kans hebben berichten op te maken. Je krijgt dan ofwel geen, ofwel een kort bericht.
Van harte een vredevol en genadevol 2017 toegewenst aan u allen, met een dankbaar hart jegens allen die met ons blijven mee-bidden, mee-strijden, mee-helpen.
P. Daniel

Kerstmis in de gemeenschap Mar Yakub

In de byzantijnse liturgie is er bij de Kerst- en Paasviering nagenoeg niets anders te doen dan bidden, zingen en processies houden. En de duur van de volksvieringen is, zoals in de Middeleeuwen, evenredig aan de duur van de liturgische vieringen, dus beiden zijn zeer lang. Ondertussen blijven we wel ijverig werken aan het voorbereiden van medicamenten, medisch materiaal, warme kleding en schoenen, vooral voor de mensen in Aleppo. Onze Kerstmis begon met een volksviering op vrijdagavond 23 december. Na de eucharistie en de vespers aten we met de fraters en de zusters samen. Ook moeder Agnes-Mariam en zr Carmel waren aanwezig. De fraters hadden een stevig kerstconcert voorbereid, onderbroken door liederen en sketches vanwege de zusters en de kinderen. Tegelijk werd deze avond een verjaardag gevierd met een traditionele taart. Ook het gezin en de leken die bij ons horen, waren aanwezig. Zaterdag 24 december werden om 10.00 u de “koninglijke uren” gezongen, zo genoemd omdat destijds in Constantinopel de keizer hierbij aanwezig was. Het zijn de primen, tertsen en seksten met psalmen, lezingen en gebeden. Deze worden gevolgd door de liturgie van Basilius: vespers en eucharistie, voorgegaan door abouna Georges. Daarna is er nog processie met de kersticoon en zegening van brood, granen en wijn waarbij ieder met olie gezalfd wordt op het voorhoofd en de handen. De broden worden in stukken gebroken, in de wijn gedoopt en uitgereikt. We waren deze dienst om 10.00 u begonnen en eindigden om kwart na één.

In de late namiddag werd de “caminata” gezongen. Het is een oude traditie van de Spaanse Carmel. Met het beeld van Maria en Jozef en onder het zingen van de “Caminata”, begeleid met alle mogelijke muziekinstrumenten wordt herstel gebracht aan het feit dat Maria en Jozef geen plaats vonden in Bethlehem. We gingen eerst aan alle deuren van de fraters kloppen om te vragen of Jezus, Maria en Jozef welkom zijn. Hierop geeft de bewoner zijn persoonlijk welkom. Dan ging de tocht naar de zusters. Na afloop hielden we in de kerk nog een bezinning over dit mysterie.

Om 10.00 u ’s avonds zongen we de lange primen van Kerstmis, gevolgd door de nachtmis volgens de Latijnse traditie. Ook deze dienst duurde tot in de vroege uurtjes (na één uur). Traditioneel worden er dan in de kerk nog allerlei kerstliederen gezongen onder het uitwisselen van de kerstwensen. Zo was eindelijk de tijd gekomen voor de feestmaaltijd. Zowel in de kerk als in de refter waren de moslimfamilie en de leken die bij ons wonen aanwezig. Ook de moslim die steeds voor onze veiligheid zorgt wanneer het nodig is. De zusters, de gasten en de bezoekers hadden intussen voor een flinke maaltijd gezorgd. Het was een lekkere en gezellige bedoening. Tegen half drie was het voor sommigen toch genoeg en ze zochten hun bed op. De meerderheid bleef nog tot vijf uur. Er werd immers voor ieder afzonderlijk nog een Bijbeltekst gekozen en gelezen.

Abouna Georges had gezegd dat hij om 11.00 u hier zou zijn voor de byzantijnse Kerstmisviering. Om 13.00 u was hij er nog niet. Zo was de dagorde vandaag echt iets op z’n  Syrisch. Er werd een ander programma voorzien. We zouden vlug het middagmaal nemen en daarna kwam de bisschop om aan zr. Rita “le petit schème angélique” te geven, wat zoveel is als het afleggen van de kloostergeloften in de Latijnse traditie. We vierden de vespers met de “inkleding” van zr. Rita. De Kertstijd wordt in de liturgie een “sterke tijd” genoemd. Deze dient om te onderscheiden en te openbaren wat er in het diepst van ons hart omgaat opdat we ons zouden bekeren. Daartoe dient ook een religieuze gemeenschap. Alles moet in het ware Licht komen.

Woensdagmiddag was er een plechtige interreligieuze viering in de grote moskee van Deir Atieh. De twee oudste fraters en ik, samen met de verantwoordelijke leek zullen de gemeenschap vertegenwoordigen. Verschillende honderde mensen zaten in de zaal en boven op het balkon rechts nog eens vrouwen en links mannen. Er is veel veiligheidspolitie en een legertje van journalisten en cameramannen met steeds grotere apparaten. Zoals gewoonlijk komen we wanneer de viering al goed bezig is. Een van de mannen van de orde leidt ons helemaal naar voren. Daar staan in u-vorm indrukwekkende zetels met even indrukwekkende personaliteiten. Langs verschillende kanten worden we met grote voorkomendheid verwelkomd. Een imam in vol ornaat en met twee zwarte banden om zijn hoofddeksel staat op en dwingt me in zijn zetel plaats te nemen. Zelf gaat hij aan de zijkant zitten. De twee andere fraters en abou Gereges krijgen een plaats op de tweede rij. Acht mannen zingen met tromgeroffel. Er volgen speeches, afgewisseld met gezang van de zware mannnenstemmen. De mufti en een minister nemen het woord. Ze pleiten voor het harmonieus samenleven van alle groepen. Er wordt koffie, thee en snoepgoed rondgedeeld. Aan de overkant zien we abouna Georges, een vertegenwoordiging van ons bisdom alsook de orthodoxe priester, abouna Paisios. De plechtigheid wordt beëindigd en er volgt nog een informele ontmoeting met allerlei mensen waarvan we er vroeger al verschillenden ontmoet hebben. Je voelt iets van de fierheid van het volk dat in staat is met alle verschillende geloofsgroepen in groot respect voor elkaar samen te leven.

Het bloedige spel in Syrië is bijna voorbij

De gruwelijke oorlog tegen Syrië werd gepland door de VS en de NAVO, (waarbij Turkije, Frankrijk en Engeland uitblonken) en gefinancierd door de golfstaten. Poetin heeft door bezonnen diplomatie en efficiënt optreden het tij definitief doen keren. Hij heeft vooreerst de economische banden met Turkije aangehaald, terwijl Turkije niet meer de uitvoerder van de plannen van de VS en de NAVO wil zijn. Verder heeft hij Qatar laten deelnemen aan Rosneft, de grootste energiereus, waardoor het bereid was zich terug te trekken uit de oorlog tegen Syrië. Israël heeft nog getracht roet in het eten te gooien door de Russische Ambassadeur in Ankara te vermoorden, maar Poetin heeft meteen de banden met Turkije nog sterker aangehaald. Verder werd op 28 en 29 december de Russische ambassade in Damascus gebombardeerd. Ook dit heeft het diplomatiek werk niet verminderd. Obama van zijn  kant heeft op 23 december nog vlug een wet getekend om wapenleveringen aan de  terroristen te verzekeren waardoor het Syrische en Russische leger echt in gevaar gebracht kunnen worden. Verder wil hij nieuwe sancties opleggen aan Rusland voor het zogenaamd “hacken” en beïnvloeden van de presidentsverkiezingen, waarvan een nuchter mens al heeft begrepen dat het valse beschuldigingen  zijn  vanwege de VS om Moskou te kunnen diaboliseren. De Russische beer gaat rustig verder. En hij is niet eens de sterkste op het wereldtoneel. Helemaal niet. Amerika heeft een militair budget van 725 miljard dollar tegen 48 miljard voor Rusland en tegenover de achthonderd Amerikaanse militaire bases over heel de wereld heeft Rusland uitgerekend 2 bases buiten zijn grondgebied. De VS wanen zich “speciaal” en superieur wat hen blind maakt. Rusland is niet kwantitatief maar kwalitatief sterker en gebruikt zijn (ook geestelijke) mogelijkheden beter. In Tolstoi en Dostoievski proeven we de duizendjarige Russische cultuur. Na de val van de Sovjetunie hebben de Russen zich openlijk kunnen schamen en rouwen om zoveel onderdrukking, huichelarij en corruptie. De VS en de NAVO moeten dit proces nog beginnen. Op dit ogenblik zien we alleen nog maar enkele uitingen van revolte tegen de politieke elite en van wantrouwen jegens de media en het “politiek correcte”.

Uiteindelijk hebben we een belangrijk bestand in heel Syrië. Zeven rebellengroepen die meer dan 60.000 djihadisten vertegenwoordigen willen zich hieraan houden. Al Qaida en IS doen niet mee. Zo hebben we tenminste toch al een verdeling van de  terroristen: enerzijds degenen die de wapens willen neerleggen, anderzijds degenen  die de belangen van de VS en NAVO willen blijven nastreven door te moorden  te vernietigen of naar huis te gaan (Saoedi-Arabië en de bevriende NAVOlanden). De leiding van het akkoord is in handen van Syrië, Rusland, Iran en Turkije. Een magistrale zet: de VS mogen pas meespelen vanaf 20 januari, met president Trump. Dus: VS en NAVO nu even buiten spel. De Britse generaal Sir Richard Sherrif luidt de alarmklok: als Trump de “geloofwaardigheid van de collectieve verdediging” blijft ondermijden, kan de NAVO geen 5 jaar overleven en deze Sir heeft nog niet  door dat dit zowat het beste is wat Europa zou kunnen overkomen. De NAVO is immers al een kwart eeuw over datum en had ontbonden moeten worden toen het Warschau-pakt ontbonden werd. En juist vanaf toen is het tot de huidige geldverslindende moordmachine uitgegroeid.

Nu nog afwachten hoe het bestand wordt nageleefd en hoe de latere besprekkingen gaan verlopen. Er is in ieder geval grote hoop dat het bloedige spel van het westen ten einde loopt. Eens zal Syrië schitteren als de gouden schakel in de keten van de weerstand tegen de westerse, zionistische en islamistische waanzin.

Geleerde prietpraat die dodelijk is

Vanuit Caïro kreeg ik vanwege een emeritus professor Arabisch van onze  KUL volgend email: “Uiteindelijk moeten politieke analisten toegeven dat wat je zegt juist is”.  Hij voegt er bij dat er nu twee vluchtelingen uit Aleppo bij hen wonen die met vreugde vertellen over de bevrijding.  Op hetzelfde ogenblik las ik echter met stijgende verbazing het artikel: “2017 Mourir  pour Aleppo?” van Marc Hooghe, gewoon hoogleraar politieke wetenschappen aan de KU Leuven (deredactie.be, 27 december 2017). De ene hoogleraar is blijkbaar de andere niet. Aan geleerde praat ontbreekt het in dit artikel niet. Rijkelijk worden vergelijkingen gemaakt die de brede ontwikkeling van de schrijver illustreren, maar die geen enkele band hebben met de huidige werkelijkheid in Aleppo: “Warschau 1831”, “de val van Srbrenica juli 1995”, “de democratische vrede van Immanuel Kant van 1795”, het “Mourir pour Danzig” van Marcel Déat, “het Europees push-back beleid”… Verder puilt het artikel uit van de in de Atlantische pers   overbekende slogans van monsterleugens waarin nog steeds de westerse obsessie primeert omtrent de wettig gekozen president en de nachtmerrie van de  CIA en co dat ze tot heden nog niet in staat geweest zijn dit land en volk, zoals Libië, in de gewenste chaos te storten en hier de macht te grijpen. De schrijver beklaagt zich dus dat we “de Syrische president stabiel in het zadel” houden, dat de “slachtoffers nu aan hun lot overgelaten” worden, dat de vluchtlingenkampen “nauwelijks betere levensomstandighheden” bieden, dat de vluchtelingen worden teruggedreven “in de handen van grijnzende beulen” (volgens hem zullen dat vermoedelijk de Syrische en Russische soldaten zijn). Verder schrijft hij over een “wreedaardig militair regime dat honderdduizenden doden op zijn geweten heeft”. De man schijnt niet eens te vermoeden dat hij de pure CIA oorlogspropaganda aan het uitkramen is, zonder het allerminste bewijs, alleen maar om het verder uitmoorden en vernietigen van Syrië te kunnen rechtvaardigen. Kortom, geleerde prietpraat die geen enkele band heeft met de werkelijkheid en met de huidige feestvreugde van het volk om zijn bevrijding van de (door het westen gesteunde) gruwel van de voorbije jaren. Het volk wordt opgevangen door het Syrische en Russische leger, degenen die hen tot heden hebben beschermd, hen humanitaire hulp hebben gegeven, hun zieken hebben verzorgd… Schrijver is blijkbaar niet geïnteresseerd aan het werkelijke leven van het Syrische volk en de echte betekenis van de bevrijding van Aleppo, evenmin als aan het internationaal recht of het Charter van de UNO. Met waanwijsheid en een door valse berichten gedrogeerde geest plaatst hij zich aan de kant van de moordenaars van Syrië om de lijdensweg van het volk zo lang mogelijk te laten duren. Het is een meehuilen met de wolven in het bos. Wie kan die man eens enkele berichten sturen over de werkelijkheid, zoals we bv. vorige week nog vermeld hebben? Gelukkig houdt Syrië tot heden stand, dank zij de sterke eenheid van volk, leger, regering en president. Van deze hoogleraar verwachten we dat hij zich openlijk distancieert van de monsterleugens die hij mee verspreidt om de oorlog tegen Syrië aan te moedigen. Van de  vrt verwachten we dat ze zich verontschuldigen omdat ze aan deze ongeoorloofde oorlogspropaganda de ruimte gegeven hebben.

P.S. Dit vernietigend oordeel en deze vraag om herstel wegens de aangerichte schade gelden enkel dit artikel. In geen enkel opzicht wil ik de reputatie van deze hoogleraar over andere  onderwerpen in politieke wetenschappen aantasten.

Pater Daniel

Namens pater Guy Borreman sj
Zr Lucienne

29-12-2016, Deutsch.rt.com

Op 25 december – dus uitgerekend op Kerstmis- gaf de Braziliaanse ex-priester Leonardo Bof, één van meest bekende aanhangers van de Bevrijdingstheologie, een uitgebreid interview aan de Duitse krant Kölner Stadt-Anzeiger. Vanwege zijn openheid komen we verschillende dingen te weten, waar we anders niet zo makkelijk zouden van horen.

Leonardo Boff is een Braziliaanse theoloog en ex-priester, en leider van de Bevrijdingstheologie. Hij werd in de beginjaren één van de best gekende aanhangers van de bevrijdingstheologen, samen met Gustavo Gutiérrez. De leiders van de Katholieke Kerk apprecieerden Boffs kritiek over het leiderschap in de Kerk niet. Ze vonden ook dat zijn voorspraak voor mensenrechten te politiek getint werd en ze beschuldigden hem van Marxisme. In 1985 legde de Congregatie van de Geloofsleer, in die tijd geleid door Kardinaal Joseph Ratzinger, hem voor een jaar het zwijgen op, vanwege zijn boek “Kerk: Charisma en Macht”. Hij beschuldigde Ratzinger later van religieus terrorisme. Boff werd bijna weer het zwijgen opgelegd door Rome in 1992, om hem te verhinderen deel te nemen aan de Eco-92 wereldtop in Rio de Janeiro, wat er uiteindelijk toe leidde dat hij uit de religieuze orde van de Franciscanen stapte en openlijk het priesterschap de rug toe keerde.

Eén van ons

“Franciscus is één van ons”, zo zei Leonardo Boff. “Hij heeft de Bevrijdingstheologie tot een algemene eigenschap van de Kerk gemaakt. En hij heeft het verbreed. Wie vandaag over de armen spreekt, moet ook spreken over de aarde, want het wordt nu ook geplunderd en misbruikt. ‘De roep van de armen horen’ betekent de roep van de dieren, de wouden, van de hele gemartelde schepping. De hele aarde schreeuwt. En, zo zegt de paus – en hij citeert één van de titels van mijn boeken – we moeten tegelijkertijd de roep van de armen en van de aarde horen. En beiden moeten zeker bevrijd worden.”

Boff zei ook dat Franciscus hem om materiaal vroeg voor het schrijven van Laudato Si. “Ik heb hem mijn advies gegeven en hem een aantal dingen opgestuurd van wat ik heb geschreven, en wat hij ook gebruikte.” Boff zei ook dat de paus hem vroeg om de documenten niet rechtstreeks naar hem te zenden, omdat het anders zou worden onderschept door de bedienden van de Vaticaanse Administratie. Boff moest zijn post opzenden naar de Argentijnse Ambassade in het Vaticaan, bij wie de paus een goede connectie heeft, en dan zouden ze veilig in zijn handen belanden. De huidige Argentijnse ambassadeur is een oude vriend van paus Franciscus.

(..)

Met betrekking tot de Kerkhervormingen van paus Franciscus zei Boff: “Wacht en zie! Onlangs nog vertelde Kardinaal Walter Kasper, een nauwe vertrouweling van de paus, dat er binnenkort enkele grote verrassingen zullen zijn.” Op de vraag wat hij verwacht, zei hij: “Misschien toch een diaconaat voor vrouwen. Of de mogelijkheid dat getrouwde priesters toch mogen betrokken zijn in pastorale zorg. Dit is een expliciet verzoek van de Braziliaanse bisschoppen, in het bijzonder van zijn vriend, de gepensioneerde Kardinaal Hummes. Ik heb gehoord dat de paus dit verzoek wil inwilligen – voor nu en voor een zekere experimentele periode in Brazilië.”

Experimentele periode?

“Gradualisme heeft te maken met de nodige onderscheiding, waarbij historische processen, de doorgang van de tijd en stadia van ontwikkeling, beoordeling, correctie, experimentatie en goedkeuringen ad experimentum mee in betrokken zijn. In deze gevallen is het niet een kwestie van onbeslistheid, maar van de flexibiliteit die nodig is om in staat te zijn een ware hervorming te bereiken.”

Bron: OnePeterFive & Vertaling: Restkerk

Lees meer…

IN BEWERKING

 Wiener Hausfrau und Schneiderin Maria Magdalena Hafenscheer. Sie wurde am 21. Juli 1892 geboren und verstarb am 11. Februar 1968.

Mit 56 Jahren wurde diese Frau mit der Kraft Gottes erfüllt, sie folgte ihrer inneren Stimme und begann, ohne jegliche Ausbildung, mit der Anfertigung von 28 beeindruckenden Ölgemälden, die heute in Wien an einem geheimen Ort aufbewahrt sind. Diese prophetischen Bilder der Leni Hafenscheer beinhalten grosse Wahrheiten, die allerdings verborgen sind, so dass auf den ersten Blick eine falsche Deutung von den Betrachtern zustande kommt. Gänzlich erschliessen können sich die Bilder nur der Person, für die sie bestimmt sind und für die sie Gottvater aufgeschlüsselt hat.

Das Bekenntnis der Malerin lautete: „Diese Bilder mit der kraftvollen Symbolik sind nicht mein Werk oder meine Idee… Diese Bilder entstanden, wie Gott es so wollte. Er, der Allgütige, will der Menschheit unsagbar viel geben, und ich durfte in tiefster Demut sein Werkzeug sein…“

Sie forderte alle auf: „Fragt euch doch beim Anblick der Bilder: Was will Gott von uns, und was will er uns damit sagen.“

Wir wählen aus dem grossen Hafenscheer-Schatz sieben Bilder aus:

Hier gibt es das Hafenscheer-Buch:
http://www.amazon.de/prophetischen-Magdalena-Hafenscheer-Deutung-Symbolik/dp/B002MB5CWQ

Wer sich weitere Hafenscheer-Bilder ansehen will, ist hier richtig:
http://profezie3m.altervista.org/ptm_hafenscheer.htm

Bron

Syrië, Qara, vrijdag 23 december 2016.

Goede Vrienden,

Voor de zesde maal vieren we Kerstmis in oorlogstijd, voor de eerste keer is er echt uitzicht op vrede. We delen in de vreugde van Aleppo, de verwoeste maar bevrijde stad van martelaars. Ziehier weer enkele berichtjes vanuit de gemeenschap en we eindigen met een kerstgedicht en kersttekening van precies honderd jaar geleden. Aan alle vrienden, bekenden, weldoeners, die ons nabij waren in gebed, in zorg, in de waarheid of in materiële en financiële hulp:

Van harte een Zalig Kerstfeest
Pater Daniel

Flitsen uit het leven van de gemeenschap

(zie afbeelding hieronder)

Broeders rond de Kribbe

Traditioneel worden er overal kerststallen gezet. Wij beperken ons nu echter tot één kerststal in de refter, die tegelijk onze ontspannings-, conferentie- en ontmoetingsruimte is. In de grote nieuwbouw, voortdurend gevuld met hulpgoederen, wordt vervolgens ergens een tentje opgesteld met de kerstbeelden. Onze Vlaming die 2, 5 maand bij ons was en nu met zijn ouders de eindejaarsfeesten gaat vieren, heeft eerst nog voor de kerstversiering gezorgd. Hij voorziet om na te feestdagen voor enkele maanden terug te komen. Omdat het bitter koud is, genieten we tevens van ons houtkacheltje. Als iemand overdag zich even wil komen verwarmen en hij vindt het kacheltje uitgedoofd, dan kan hij best beginnen met vuur te maken. Zo zal degene die na hem komt het niet zo koud hebben als hij. Dit vraagt wel serieus werk. In de sneeuw moet voldoende hout gezagen worden en dan moet iedere keer het vuur in de kachel weer ontstoken worden en met nat hout is dat niet zo eenvoudig. Als het eenmaal brandt, vraagt het niet veel werk meer. Als er geen elektriciteit is dient het vuur om warm water te maken en het eten warm te houden.

Twee vrienden, Franse moslims die vroeger al enkele dagen bij ons hadden doorgebracht, wilden opnieuw nu met Kerstmis bij ons zijn. We hebben hen woensdag hartelijk verwelkomd. In hun kamer hadden we een petroleum-kacheltje geïnstalleerd, zoals ik vroeger had toen we nog in het “moederklooster” woonden. Helaas de stank was zo onuitstaanbaar dat we moesten afzien van deze verwarming. In plaats daarvan: extra dekens en een klein elektrisch vuurtje, in de hoop dat er voldoende tijd stroom zal zijn. Het zijn mannen van vrede en in de refter hadden we al meteen hartverwarmende gesprekken rond het houtkacheltje. Van oorsprong Algerijnen, in Frankrijk geboren, beseffen ze dat ze als moslims en als Fransen een schuld hebben tegenover het Syrische volk. Zo kwamen ze vroeger al in contact met ons klooster en wilden met al hun krachten meewerken. Deze vrijdagmorgen gingen we samen ontbijten in het dorp bij ons verantwoordelijk gezin voor de hulpverlening van het klooster en nog een jong koppel, waarvan we het huwelijk dit jaar inzegenden. Hoewel we op vrijdag een of andere vorm van vasten onderhouden, hebben we deze keer allen smakelijk en uitgebreid gegeten van wat ons overvloedig werd voorgezet. Ondertussen werd even de tv aangezet. We zagen hoe massa’s mensen door de straten van Aleppo dansten om hun bevrijding te vieren. Tevens werd gedeeld over de verschillende projecten die lopen om de bevolking te helpen. Op 12 km hier vandaan ligt Jreizier, een dorpje tegen de bergen dat geen water heeft. De bronnen zijn in de bergen en deze zijn door IS afgesloten. Met citernen wordt dagelijks water aangevoerd. Het is aandoenlijk om zien hoe kinderen soms met een emmer komen en zorgen dat er geen druppel op de grond valt. De UNO vluchtelingen organistie heeft een tijd geholpen maar is er dan mee gestopt omdat het project te kleinschalig is. Zij willen voor de regeringen grote projecten kunnen voorleggen. Verder heeft onze paddenstoelen-kwekerij echt toekomst. Het is onbekend en dus nieuw voor Syrië. Als we er in lukken de beste kwaliteit voort te brengen, kunnen we alleenstaande vrouwen hiermee thuis de kost laten verdienen voor hun eigen gezin. Er werden nog aangrijpende verhalen verteld van de vele groepen medewerkers van ons klooster, over heel Syrië verspreid. Hun edelmoedige inzet is soms heldhaftig, terwijl ze er zelf niet één cent aan verdienen. Allen, moslims zowel als christenen, willen delen in de armoede van het Kind in de kribbe en hun behoeftige broeders en zusters helpen.

Kerstconcert in Deir Atieh

Donderdagavond was er een kinder-kerstconcert in de parochie van de orthodoxe priester Paisios in Deir Atieh. Deze parochie is veel groter dan de grieks-melchitische (katholieke) in Qâra en telt ongeveer 800 gelovigen. In een mooie, nieuwe parochiezaal zongen een 25-tal kinderen byzantijnse kerstliederen. De dirigent begeleide hen een met luit. Hij gaf ook een passende inleiding, wat telkens een aansporing was om het mysterie van Kerstmis in ons eigen leven te beleven. Er waren een hondertal aanwezigen, vooral jongeren. Verder waren abouna Georges van Qara en wij met ons zeven aanwezig. Na het concert nodigde abouna Paisios ons uit om ook iets te zingen. Daar hadden we totaal niet op gerekend. Maar ja, we gingen toch maar schoorvoetend naar het podium. Ondertussen werd beslist Feliz Navidad te zingen. Voor de Nigerianen is dat zingen en dansen tegelijk. Meteen was heel de zaal er bij betrokken. Daarna werden de stoelen aan de kant gezet, de jeugd zorgde voor ritmische muziek en het spontaan zingen en dansen ging verder door op de vloer. Ondertussen wilden velen een “selfietje” met onze jongeren of met ons. En zo hebben we de oecumenische geest tussen orthodoxen en katholieken in Syrië weer wat dichter bij elkaar gedansd. Waarlijk, een heuglijke avond.

Het Oost-Aleppo-syndroom

De Zweedse psychiater Nils Bejerot beschreef in 1973 een vreemd maar werkelijk verschijnsel. Bij een bankoverval werden een aantal mensen gegijzeld. Premier Olof Palme trachtte te bemiddelen. Sommige gegijzelden beleefden zulke doodsangst dat zij begonnen te sympatiseren met de misdadigers. Een meisje werd zelfs verliefd op een van de overvallers, en dat bleef ze nog lang daarna. Nils Bejerot noemde dit het “Stockholm-syndroom”.

Iets gelijkaardigs is nu in Aleppo gebeurd. De 120.000 bevrijde burgers dansten van vreugde wanneer het Syrische leger, geholpen door Hezbollah, Rusland en Iran de terroristen kon overmeesteren. Deze bevolking kreeg eindelijk eten, verzorging, en bescherming. Elizabeth Hoff, vertegenwoodigster van de Wereld Gezondheids Organisatie (WGO) in Damascus getuigde maandag dat zij onder de indruk was van de bijzonder edelmoedige en effectieve hulp van Rusland aan de Syrische bevolking, juist op het ogenblik wanneer ze dit het meest nodig had. De burgers hadden namelijk onder extreem tragische omstandigheden moeten leven, nl. de islamitische wet of sharia met al haar gruwelen en de voortdurende vrees voor de dood. De terroristen noemden de inname van Aleppo zelf “de moeder van alle veldslagen”. Zij waren ook zeker van hun overwinning omwille van de brede steun die ze vanuit het westen genoten. Wanneer Aleppo uiteindelijk toch bevrijd kon worden, waren er enkele burgers – hoe weinigen ook – die de hulp van het Syrische leger, Hezbollah, Rusland en Iran niet wilden of konden aanvaarden. Zij hadden zich uit doodsangst zo verenigd met de terroristen dat zij aan hen hun sympatie gaven, ook nog bij de bevrijding.

“Val” of “bevrijding” van Aleppo

Voor de terroristen werd het hun val, voor de bevolking werd het hun bevrijding. Aan de woorden die in onze media gebruikt worden, kun je precies zien aan welke kant ze staan. Ook hun obsessie omtrent Assad verraadt hen. Uitdrukkingen als “Assad blijft overleven” wijst op hun eigenlijke bekommernis, waar de feest vierende bevolking helemaal niet mee bezig is. Het westen geraakte al weken lang in de  grootste paniek toen bleek dat mogelijk de terroristen zouden verdreven worden. Alles werd gedaan om dit te verhinderen. Tot op het laatste ogenblik bleven de “gematigde” rebellen, gesteund door het westen de vlucht van de bevolking verhinderen. Ook bij de evacuatie zelf. De “gematigde” rebellen staken zo maar eventjes 25 groene autobussen in brand, doodden drie chauffeurs en kidnapten er 22, die inmiddels weer vrij zijn.  Ondertussen zorgden ze er nog voor dat een 7-jarig meisje een zelfmoordaanslag pleegde in een politiebureau in Damascus. Obama en Cameron, enthousiast geholpen door Sarkozy en later Hollande, alsmede door hun fameuze eerste ministers en ministers van buitenlandse zaken, hadden nu eenmaal de oorlog aan Syrië (een land dat hen niets misdaan had) verklaard en deze moest onverminderd doorgaan. De eigenlijke reden van de westerse hysterie bleek echter pas later. In een bunker van de NAVO in Oost Aleppo werd een groot aantal buitenlandse officieren gearresteerd door het Syrische leger. Ze waren afkomstig van Saoedi-Arabië, Turkije, de Amerikaanse CIA, Qatar, Jordanië, Marocco, Frankrijk… En de lijst die we te zien kregen was niet eens volledig. De geheime diensten van al deze landen waren al jaren bezig al-Qaida en IS te helpen om Syrië ten val te brengen, terwijl ze de wereld wijsmaakten dat ze IS kwamen bestrijden! En na de bevrijding van Aelppo werd de Russische ambassadeur in Ankara, Andreï Karlov vermoord. De New York Daily News had de pretentie om hiervan eventjes de eigenlijke reden te geven: het was een gerechtvaardigde vergelding voor de “oorlogsmisdaden” van Putin in Aleppo. Moon Alabama vat de verblinding van de pers als volgt samen: “Wanneer iedereen de leugens blijft herhalen van de “strijders” over de “gebeurtenissen op het terrein” kan hiervoor uiteindelijk niemand verantwoordelijk gesteld worden. Het gewone excuus is dan: wij werden allemaal eerlijk bedrogen en dat verdwijnt weer zoals een brief met de post” (Les média ont créé une tempête de fausse nouvelles autour de l’effondrement de la partie “rebelle” d’ Alep, mondialisation.ca, 16 december 2016).

Ziehier nog enige informatie die vrienden me stuurden om te waarschuwen voor de valse berichtgevingen over Aleppo en de oorlog tegen Syrië. Vooral de machtige Avaaz met veel geld steunt op gemene wijze de verwoestende oorlog onder de mom van edelmoedig inzet:

http://arretsurinfo.ch/long-avaaz-duper-les-progressistes-sur-les-guerres-12

http://arretsurinfo.ch/les-origines-davaaz-les-fondateurs-et-les-bailleurs-de-fonds-22

http://www.golfbrekers.be/is-dit-nu-vals-nieuws-fake-news-3/#comments

Kerstwens

Een vriend stuurde me onderstaande tekening, gemaakt door Joe English honderd jaar geleden tijdens WO I: Kerstnacht in de loopgraaf in Vlaanderen aan de Ijzer. Het bijbehorende gedicht is van P. Van Moerlande en geeft, naar mijn aanvoelen treffend de toestand weer van zovele Syriërs. Met dit gedicht wil ik hulde brengen aan de vele soldaten die hun leven gaven voor dit volk, aan de vele, vooral jonge moeders die alleen achterblijven en aan de ontelbare weeskinderen. Ja, Jezus in de Kribbe had nog zijn ouders, deze kinderen niet meer. Het zijn voor ons geen getallen of statistieken maar levende personen die we wekelijks in onze gemeenschap ontmoeten. Met en voor hen willen we bidden in deze Kerstnacht waarin voor het eerst enig licht van bevrijding begint te schijnen. Tevens is dit ons gebed voor de vele stille weldoeners en al hun zorgen en intenties.

KERSTNACHT IN DE LOOPGRAAF

Nu luister hoe Jezus dien droeven Kerstnacht

Blijdschap en vree in de loopgraaf bracht.

Het front lag besneeuwd dien heiligen nacht

Daar stond een man alleen op de wacht.

Hij was zòò moe, hij kon niet meer,

Hij zakte tegen een hokje neer.

Er stond aan de hemel geen enkele ster,

Hij schreide: zijn kindertjes waren zóó ver.

Hij was zòò droef, hij was zòò moe,

Hij droomde en zijn oogen vielen half toe…,

Toen sprankelde een vuurpijl boven hem:

Dat was de klaarte van Bethlehem.

Hij zag de vlakte wit en rein,

Zij glansde blank in dien wonderen schijn.

En in zijn hokje koud en wak,

Daar stond een krib onder ’t schamel dak.

En in die krib op een handvol stroo

Lag ’t Kindeke Jezus, dat straalde zoo.

En op den sneeuwgrond nat en kil,

Daar knielden drie Engeltjes vroom en stil.

Hij keek naar die Engeltjes-lief, en zie!

Dat waren zijn eigen kleuterkes drie.

Zijn Lieveke hief haar armpjes op

En zei: “ ’t Is schooner dan mijn pop”.

Zijn Goeleke vouwde haar handjes vroom,

En keek, en durfde niet spreken van schroom.

Doch Rafke bad zijn bedeke vlug

En vroeg: “Komt vader dan niet terug?”

En ’t Kindeke knikte, en lachte heel teer,

Als wou het zeggen: Ja Vader keert weer.

Dat alles zag de droomende man.

Zéér groot was zijn vreugd, hij schreide er van…

En zoo had het Kind dien droeven Kerstnacht

Blijdschap en vree in de loopgraaf gebracht.

Door Van Moerlande

P.S.

Een Franse mevrouw die Nederlands kent heeft, ik weet niet hoe, mijn bericht van vorige week ontvangen en in keurig Frans vertaald. Ze stuurde dit aan een vriendin die dit aan haar ruime contacten zond met het gevolg dat het bericht nu te lezen is op deze twee merkwaardige websites:

• http://www.mondialisation.ca/lettre-de-qara-syrie-la-vie-de-la-communaute-et-la-liberation-dalep/5564007
• http://www.palestine-solidarite.org/lettre.pere-daniel_maes.211216.htm

Pater Daniel

Namens pater Guy Borreman sj
Zr Lucienne

Today, DER SPIEGEL, a very influential German publication, published an article about the manifest current crisis in the Church, to include a growing resistance to Pope Francis’ proposed and actual reforms. At the end of this article its author, the Spiegel’sCorrespondent in Italy, Walter Mayr, reveals an important new leak:

In a very small circle, Pope Francis is said to have self-critically further explained himself as follows: “It is not to be excluded that I will enter history as the one who split the Catholic Church.” [my emphasis]

>>  http://www.onepeterfive.com/pope-francis-reported-words-might-go-history-split-church/